بالای این صفحه رو نگاه کن! چی نوشته؟ نوشته: فقط می توانید لینک مستقیم بدهید. مگه نه؟ چشم که داری؟ می بینی. مگه نه؟ کنارش هم یک آدرس ایمیل هست که اگر امر خیری در کار بود تماس بگیرید. مگه نه؟ آخه تو چه جور نویسنده ای هستی که می آیی توی این سایت و از مطلبی سرش رو می زنی و ته اش رو می زنی و فقط یک تکه اش را مثل کپل مرغ به دندون می گیری و بعد له له زنان می بری تو پستوی سایت خودت و با تیتر یک نفر دیگر داخل و واخل می کنی و هی به این شاهکار خودت لینک می دی؟ اگه پای بحث هم پیش بیاد لابد می گی مخالف سانسوری؟ ولی حضرت آقای نویسنده ی مهاجر، این کار خودش نوعی تحریف و سانسور است، اونم به شدیدترین شکل موجود. خودت نویسنده ای پس متوجه هستی که داری معناگذاری می کنی و داری کلمه ای را درشت تر می کنی و زیر یک کلمه ی دیگر خط می کشی و بالای مطلب، خودت تیتر گذاری می کنی و کلاً یک بحث دیگه رو تبدیل می کنی به یک دعوای نازل و پایین تنه ای مثل وجود نازل خودت. کجای این شیرین کاری سرکار خنده داشت؟ این نشانه ی فلاکت و ناتوانی تو به عنوان نویسنده بود که نتوانستی منظور و نفرتت را با کلمات درست بیان کنی و مگه همیشه فقط تو باید حرف بزنی؟ خوب حرفات هم که همه مثل این کارت ساختگی و قلابی و با بدجنسی است، حالا نمی شد مثل یک آدم متمدن اگر نظرگاهی داشتی در چهارتا کلمه شسته و رفته بدون اون ریشخندهای چندش آور خنزرپنزری بنویسی؟
در زبان فارسی وقتی می نویسم فقط می توانید لینک مستقیم بدهید یعنی فقط می توانید لینک مستقیم بدهید. یعنی حق ندارید کپی بگیرید. یعنی حق ندارید ذخیره کنید. یعنی حق ندارید مونتاژ کنید. آقای نویسنده اینها اصول اخلاقی نویسندگی است که اگر نداری پس رمان نویس هم نمی توانی باشی برو بز بچران و هی نوبل نخواه! چرا نمی ری به رسم پدرت مرغداری باز کنی و خودت رو سرگرم کنی؟ چرا به جای جوجه پروری، نوچه پروری می کنی؟ چرا موجودات نازلتر و مفلوکتر از خودت را می اندازی به جون دیگرون؟ برو مرغداری وا کن!

خانم محترم که الهی من قربون اون ایرانین کالچرت برم. دفعه ی دیگری که جهت برداشت لینک و حمل اسناد و سر نخ مطالب مخصوص به زنان و سینما به این سایت اومدی، اون ایرانین کالچر هفت هزارساله ات رو فراموش کن و به سایت مهستی حداقل یک دفعه لینک بده که زبونش دراز نشه و اینها را برات بنویسه و آبروی ایرانین کالچر چندهزار ساله ات رو در مریلند و ویرجینیا ببره.
باور کن یه لینک دادن صنار هم برات خرج برنمی داره. مگه نه؟ پس چرا؟
__________________
مطالب مرتبط: قانون و مطبوعات در ایران/ محمد قائد