چشمان بیدار- مهستی شاهرخی: mars 2009

 
 

چشمان بیدار - مهستی شاهرخی


All rights reserved - Contact: mahasti_shahrokhi(at)hotmail(dot)com

 
 

lundi, mars 30, 2009

فراخوان به چهارمین جشنوارۀ هامبورگ: " اروتیسم در ادبیّات فارسی۲ "

بدین وسیله از کلیّۀ نویسندگان، شعرا، منتقدان ادبی که در زمینه فوق کار و تحقیق کرده اند دعوت می شود تا در صورت تمایل برای شرکت و دعوت از ایشان به این جشنواره با آدرس ایمیل زیر تماس حاصل بنمایند. لازم به تذکر است که هیئت برگزارکنندۀ جشنواره از پرداخت هر نوع هزینه ای معذور است و بنا به محدودیت زمانی تاریخ ثبت نام تا ١٥ آپریل می باشد.

تاریخ جشنواره پنجم و ششم ماه یونی (ژوئن- جون) همزمان با برنامه های ادبی در سطح شهر هامبورگ (Poesie in die Stadt) می باشد.

لطفا برای تماس و مطالعۀ کارهایتان آدرس وبلاگ یا سایت و شماره تلفن و ایمیل خود را همراه کنید.

با سپاس، کمیتۀ برگزاری جشنواره های هامبورگ

jashnvareh2009@yahoo.de


dimanche, mars 29, 2009

Le Soulier de satin


Paul Claudel par Jean Bernard
/ الان دارم می روم به تئاتر: اجرایی کامل از "کفش ساتن" اثر پل کلودل، به کارگردانی اولیویه پی کارگردان و نمایشنامه نویش معاصر فرانسوی. کل نمایش ده ساعت طول می کشد و با سه انتراکت، در مجموع یازده ساعت و نیم در تئاتر ادئون خواهیم بود./

Le Soulier de satin

de Paul Claudel - mise en scène & lumière Olivier Py
روی لینک نمایش کلیک کنید. تا خلاصه داستان و عکس ها و ویدئویی از نمایش را ببینید

jeudi, mars 26, 2009

مجموعه "شعر زنان ایرانی" در آمریکا به چاپ دوم رسید

mercredi, mars 25, 2009

Abjeez: Three new songs


dimanche, mars 22, 2009

فریبا وفی "در عمق صحنه" نشسته است

"در عمق صحنه" مجموعه چهارده داستان کوتاه از فریبا وفی در یک کتاب نود و دو صفحه ایست. هر داستان، از کوتاه ترینشان ("زندگی من" در دو صفحه) یا ("بمون نرگس" در چهار صفحه) و ("در عمق صحنه "در پنج صفحه)، غالباً در شش یا هفت صفحه و یا حداکثر در هشت صفحه نوشته شده است.
غرض نگاهی آماری یا سانتیمتری به اولین مجموعه داستان فریبا وفی نیست بلکه غرض گفتن اینست که فریبا وفی از همان اولین مجموعه داستان با ایجاز کامل و در نهایت سادگی و شسته و رفته گی کامل، بیشترین حرفها را می زند و بیشترین دردها و مسایل جامعه را نشان می دهد. از همان مجموعه داستان اول پیداست که ما با نویسنده ای سر و کار داریم که ذاتاً نویسنده است و جوهر نویسندگی در درونش سفته شده و به زودی از آن مرواریدی گرانبها و یا گردنبندی از مروارید خواهیم داشت. با هم مروری داریم به شانزده داستان این مجموعه.

***
"مادرم پشت شیشه": از زبان دختربچه ای که مادرش بر اثر فتنه و افترای ناموسی اطرافیان به زندان افتاده است نقل می شود. قاضی نیستیم که قضاوتش کنیم و با قضاوت خود مادری را از بچه اش دور کنیم. به خوبی می دانیم که اگر زنی فاحشه شده، فحشای او دلایل بسیار دارد که با زندانی کردن آن زن، دلایل فحشا از بین نمی رود.
"راحت شدی پدر": در زمستانی سرد و زیر برف، از زبان دختری بر سر گور پدرش و با یادآوری واپسین روزهای پدر در ذهن دختر روایت می شود.
"برام بخون!": از زبان دختربچه ای نقل می شود که دارد با عروسکش (سنگ صبورش) حرف می زند. دختربچه با زنان فاحشه که مادرش هم یکی از آنهاست در زندان زنان است و در پایان قرار است که او را به پرورشگاه منتقل کنند ولی در آخرین لحظه آهسته از در بیرون می شود تا فرار کند.
"پس فردا": راوی دانای کل است و داستان با زایمان مریم در بیمارستان آغاز می شود، مریم دختر جوانیست که اول در معرض تجاوز ناپدریش قرار داشته (هیچ از تعداد دخترانی که توسط برادران و پدران خود مورد تجاوز قرار می گیرند نمی نویسیم!)، مریم بر اثر بی پناهی به مرد همسایه پناه برده و (چون مرد متاهل همسایه بدون خشونت از او استفاده جنسی کرده لابد تجاوز و بهره برداری جنسی محسوب نمی شود) و بعد به خاطر بی تجربگی از او حامله شده است و حالا زایمان! در پایان "پس فردا" یا فردای زایمان قرار است مریم به زندان زنان منتقل شود. جرمش؟ - لابد زنا!
فقط تصویرپردازی از این لحظه ی فجیع زندگی مریم، زنی پس از به دنیا آوردن اولین کودکش به جهان را نگاه کنید: "مریم مثل مرده به سقف خیره شد. عنکبوت بزرگی از گوشهء تاریک سقف آویزان بود. از جایی صدای چک چک آب می آمد. گاه گاه صدای پایی روی کف راهرو کشیده می شد و می رفت. بوی تندی اتاق را پر کرده بود. مریم دستش را روی دلش گذاشت و نالید. چشم هایش را بست و وقتی باز کرد با ترس دور و برش را نگاه کرد." (صفحه 32)
"گریه کن دایی!": بیان داستان دایی ممی، مرد کند ذهنی از زبان راوی است. مردی بیمار و کندذهن، با روحیه و معصومیت یک طفل بی پناه، در سرمای زمستان او را مانند جانوری در زیرزمین خانه جای می دهند یعنی در واقع در آنجا زندانی می شود و بالاخره ناپدید می شود و در جایی در این جهان بزرگ در زمستان از سرما یخ می زند.
"دفتر خاطرات": از زبان نویسنده ایست که زندگی روزمره و شوهر و کارهای منزل و کارهای خانگی نمی گذارد تا شوق داستان پردازی اش را بپروراند. "دفتر خاطرات"، برگ هایی از زندگی فجیع نویسنده زن، بدون دقیقه ای از آن خود است.
"مرد دگمه های پیراهنش را باز کرد و زل زد به یادداشت های روی میز. "باز هم بساطت را پهن کردی مرضی؟" "چطوره؟" "اول یک کم غذا بیار بخورم بعد." نگاهی سرسری به کاغذها انداخت. "خیلی شلوغ است." صدای مرضیه از توی آشپزخانه آمد. "آره، باید رویش خیلی کار کنم." علی گفت:"بهتر نیست کمی هم روی این شلوار ما کار کنی که چند روز است بدون زیپ مانده؟" (صفخات 50/51)
راستی مرضی، مرضیه، فریبا، زویا، و بالاخره خانم وفی حیف نیست که وقت شما یا من به جای پرداخت و کار کردن بر روی داستان هایمان، صرف آشپزی و رسیدن به شکم و خشتک و زیپ شلوار این آقایان بشود؟
"در عمق صحنه": در سالن یک تئاتر اتفاق می افتد. داستان از زبان دانای کل روایت می شود. از یک سو، حضور زن و مردی در سالن نمایش و در بین تماشاگران و از سوی دیگر وقایع نمایش روی صحنه و صحنه های زندان و اتفاقات درون زندان و خیانت به هم بندان، برای آزادی خویش! به صورت موازی نقل می شود.
در این داستان زن (نویسنده) در عمق صحنه نشسته است و مرد جوان (رفیق خائن) تماشاگری که سرانجام پس از یک سال، تصادفی در سالن تئاتر با هم رویارو می شوند. تا کجا می شود نمایش بازی کرد؟ در جایی حقیقت برملا خواهد شد؟ بالاخره روزی و در جایی پرده از این نمایش خیانت ها برداشته خواهد شد؟ مگر نه؟
"نرگس": داستان نرگسی که نمی تواند در جهنم سوء ظن های بی مورد شوهرش و دسیسه های اطرافیان باقی بماند و سرانجام آقا قدرت، یا آقا شوهر را ترک می کند و نمی ماند. داستان از زبان راوی با مخاطب قرار دادن مرد (آقا قدرت) نقل می شود.
"حنا": داستان مرغ خانگی است. حنا، چهره ی تنهایی مادر، پس از مرگ پدر است. "هر بار که به خانه می آمدم او را می دیدم که با صدای بلند با حنا حرف می زند. "بیا خوشگلم... بیا اینا رو بخور. فردا برات یه خروس می خرم تا تنها نباشی. می دونم تنهایی بد دردیه. تو هم مثل من حوصله ات سر می ره." (حنا، ص 61) داستان از زبان پسر معتاد نقل می شود. او روانی دو پاره دارد و گاهی به اعمال و رفتار خود آگاه نیست و در لحظات عجز، از خود با ضمیر سوم شخص مفرد یاد می کند (نمی گوید: "من رفتم." بلکه می گوید: "مرد رفت.") این بیگانه سازی باعث می شود که ما با فاصله، اعمال ناشایست پسر را ببینیم و بدانیم که او مسئول نیست بلکه این"اعتیاد" است که از او چنین موجودی ساخته است.
پس از مردن پدر، پسر معتاد همه ی زندگی خانواده را به پای اعتیادش بر باد می دهد و دست آخر حنا (سمبلی از مادر) را هم برمی دارد و می برد و می فروشد تا اعتیاد خود را تأمین کند.
""زندگی" من": از زبان راوی - نویسنده - زن روایت می شود. در اینجا هم فریبا وفی از فاصله گذاری و بیگانه سازی استفاده می کند. او بین "زندگی" و "من" فاصله ایجاد می کند. "من" گلوی "زندگی" را گرفته می خواسته خفه اش کند. راوی در بیست و هشت سالگی قصد خودکشی داشته ولی ناگهان به خود می آید و در عمق تاریکی، باز زندگی را ازسر می گیرد. کافیست دو صفحه داستان ""زندگی "من" را بخوانید تا بفهمید سبک فریبا وفی چگونه عمل می کند و همچنین در درون راوی داستان چه گذشته است.
"سنگ دو سر": بر اساس یک افسانه قدیمی، در ذهن شوهر، سوء ظنی ایجاد می شود. در این داستان دیدن تصویر یک سنگ دو سر، در درون جنگل، ارزش ها و باورها و تلقی عامه از یک خیانت را به ذهن فرد منتقل می کند و انگار از این نگرشها هیچ گریزی نیست. مهندس با احمدی و سوری زنش گرم می گیرد و آنها را مهمان می کند و کم کم دانه ای سوءظن در ته ذهن احمدی پاشیده می شود در حالی که سوری دست از پا خطا نکرده و این که آیا مهندس به سوری نظر دارد یا نه هم چندان مشخص نیست و مهم هم نیست.
"مردی که گریه می کرد": داستان خودکشی مردی بر اثر فشار اقتصادی و ورشکستگی و سپس از دست دادن زن و بچه هایش است. مرد که گریه می کرد، تصویر آینده ی مرد مغازه دار و مرد باقلا فروش بر اثر بحران اقتصادی و تورم است. در پایان مرد مغازه دار که دارد مغازه اش را از دست می دهد، خود را با ریسمانی در انتهای مغازه اش به دار می کشد.
"زن در ساحل": زن و شوهری با کودکشان در کنار دریا هستند. تفاوت این زن و مرد و حضور کودک و زن که سرانجام فرصتی به دست می آورد تا به شکلی مرگ بار به سمت دل دریا شنا کند! گاهی برای خودکشی هم وقت نیست فریبا!
"با زندگی": داستان از زبان جوانی که شهید شده است نقل می شود. قبلاً سیما نامزدش برایش گل یاسمن می آورد ولی حالا سیما شوهر کرده و دیگر کمتر پیدایش می شود و باران فراموشی دارد یاد "شهدا" را از خاطره ی جمعی ما می شوید.
***
فریبا وفی ازهمان اولین مجموعه داستان خود نشان می دهد که با فروتنی بسیار در عمق صحنه نشسته است و با هشیاری کامل صحنه هایی از اعماق اجتماع ایران امروز را به خوانندگان ارائه می دهد. زبان، ایجاز، نگاه و سادگی ویژگی های داستان نویسی فریبا وفی را تشکیل می دهد.
شخصیت ها: آدمهای فریبا وفی در این مجموعه را قشر محروم اجتماع و قربانیان فقر فرهنگی و یا فقر اقتصادی و اعتیاد و و فحشا و سرنوشت فرزندانشان تشکیل می دهد. در داستانهای "در عمق صحنه" ما با زنان و مردانی در سنین مختلف و از طیف های مختلف روبرو هستیم. فاحشه، کاسب، معتاد، دیوانه، بچه بی سرپرست و سالمند ناتوان و عاجز و ....
مکان: بیشتر اوقات، مکان داستان در شهر است و مکان های عمومی: زندان زنان، بند نسوان، گورستان، بخش زنان و زایمان بیمارستان دولتی، سالن تئاتر، پاساژ، مغازه. و گاه مکان های داخلی و خصوصی تر: اتاق عروس، حیاط، خانه، زیرزمین. و اوقاتی هم می رسد که داستان در طبیعت اتفاق می افتد: دریا و ساحل و جنگل. و بالاخره باز اندرونی کلبه روستایی و ویلا،
زیرزمین خانه در داستانهای "در عمق صحنه" نمادی از زندان و مرگ است و خانه برای نرگس جهنمی است و برای مادر بدون "حنا " حیاط خانه مردابی که او را در خود فرو می کشد و برای نویسنده دفتر خاطرات ، "خانه" زندان است و مکانی برای مردن و در عوض تئاتر صحنه ای برای به نمایش درآوردن حقایق. چهاردیواری زن ها را مانند زندانی در میان خود اسیر می کند ولی طبیعت به آنها آرامش می بخشد و آنها به سوی طبیعت کشیده می شوند. طبیعت آرامش بخش است و تلخی ها را می شوید، مانند بارانی که در پایان با قطره های درشتش گور شهید را می شوید و یا دریایی که زن به سمت آن شنا می کند.
زبان فارسی: فریبا وفی مانند اکثر نویسندگان معاصر آذربایجانی، مثلاً ساعدی فارسی را با سادگی و بی شیله پیله و بدون تفاخر می نویسد و از زبان بازی و شیرین زبانی و نثر ثقیل نویسندگان سایر مناطق ایران به دور است. از آنجا که فارسی، زبان نوشتاری اوست در نهایت با امساک و احتیاط و بدون روده درازی و انشاء نویسی های طویل، حرف خود را در ایجاز کامل، در چند کلمه مختصر بیان می کند و به روی کاغذ می آورد.
سبک: داستان نویسی فریبا وفی ادغامی است از ترکیب دیالوگ و فضاسازی. یعنی در ابتدا داستان، مانند حقیقتی، وجود دارد و او برای بیان آن حقیقت، نقطه ی ثقل خود را بر نگاه (زاویه دید) و همچنین زبان ( زبان به معنای شیوه بیان) می گذارد و داستان در نهایت اختصار و خیلی جمع و جور و بدون زائده، فقط از طریق چند دیالوگ و خلق فضا شکل می گیرد و نوشته می شود. نوشتن به این سادگی و به این صیقلی و با ایجاز کامل کار هر نویسنده ای نیست. البته فریبا وفی فروتن است و از پشتیبانی مزدوران کمان کش و معرکه گیران بازار نشر و چاپ کتاب و همچنین از حمایت و سینه زنان طوایف ادبی به دور است و در سکوتی خردمندانه و در کنج عزلت خود، عمق صحنه را برگزیده است تا بتواند سرانجام روایات خود را بنویسد.
شیوه بیان (زبان اثر): زبان فریبا وفی در داستانها مانند کودکی بیگناه است. صادق! ساده و بی ریا! و گاه با یک کلمه، همه چیز را لو می دهد.
"خب، خوشگله، بگو بینم عمو با مامانت چکار کرد؟"
"نمی دونم، انگار هلش داد."
آفاق تریاکی و ماه جبین نزدیک تر آمدند.
" تو کجا بودی اون وقت؟"

"پشت پرده"
اقدس دندون طلا لپمو گرفت.
"ای شیطون بلا."
"بیا ببین این نیم وجبی چطوری پتهء ننه شو می اندازه رو آب." و یه بیسکویت موز بهم داد. اقدس دوندون طلا تو رو گذاشته بود رو دامن من.
"اون یکی عموت چی؟"
دستمو کشیدم رو تن مخملی تو.
- "کدومشون؟"
یه هویی همه شون قاه قاه خندیدند و زدند رو زانوهاشون. خجسته غش کرده بود.
"طفلک چقدر عمو داره!"
مامان گوشمو کشید.
"چندبار بهت بگم نباید پیش این کثافت های لجن چاک دهنتو وا کنی. دیگه نمی گی که هان؟"
( برام بخون، صص 21/22)
فضا سازی فریبا وفی در نهایت اختصار صورت می گیرد ولی هولناک ترین تصاویر را از فقر و دردهای جامعه ارائه می دهد. زندان عمومی، بند نسوان را از زاویه دید دحتربچه ای به قلم فریبا وفی ببینید. "چشات چرا بسته نمی شه. خب، من می دونم. دلت نمی خواد خواب بمونی. می ترسی برم و تو رو این جا بذارم؟ پیش این زن های اکبیری کثافت؟ نترس. تو رو هم با خودم می برم. می ذارم زیر پیرهنم و می برمت. تو می شی بچهء من. اقدس دندون طلا می گه وقت های تنهایی تو آواز هم می خونی. وقتی رفتیم اون جا، نباید صدات در بیاد. می گن، آه، ... اون قدر اون جا بچه هست، قیامت. می گن خیلی هاشون مامان ندارن." (برام بخون، 20)ببینید چه ساده دایی ممی و ناقص عقلی او را نشان می دهد. "دایی ممی کبریت را روشن می کرد و به شعله اش خیره می شد. بعد هم، رو کرد به گربه. "تو آتش فوت کن. و من دست بزنم و بگویم: تولدت مبارک ناصر. باشد؟" (گریه کن دایی، ص 41)
نگاه: نگاه بی بخل و بی عقده و بی طرف و بسیار انسانی از ویژگی های فریبا وفی است. این نگاه مهربان در داستان "راحت شدی پدر"به خوبی خود را نشان می دهد. هم خشم و عقده ها و دردهای مادر و خشونتش را می فهمد و هم پیری و عجز پدر را که اکنون ناتوان شده است. (صص 15/16) نگاهی که پیری پدر را درک می کند و بداخلاقی ها و ناکامی ها و میل به انتقامجویی های مادر را. در داستان "حنا" فاجعه اتفاق افتاده است که نویسنده - راوی از زاویه بیرونی سریع می سرد توی جلد پسر معتاد تا افکار درونی او را بنویسد که بدانیم گناه از او نیست بلکه از اعتیاد است (ص 66)
پایان داستان را نگاه کنید: تلفیقی از نگاه بیرونی نویسنده به صحنه و نگاه درونی پسر معتاد به قضایا. نگاه نویسنده در ته صحنه را پررنگ تر و رنگی کرده ام (ص 67) "ننه وسط حیاط ایستاده و به پرهای حنا نگاه می کند. پیرزن توی چادرش چقدر کوچک تر شده. نگاهش را از پرها می گیرد و به پاهایم چشم می دوزد. پرهای حنا به پاها و شلوارم چسبیده است. اندام کوچک و پیرش تا می شود و آرام آرام وسط حیاط می نشیند. بدنش انگار تو زمین فرو می رود و فقط دست هایش پیداست که بر سرش کوفته می شوند و صدای ناله اش بلند می شود." (صص 66/67) رفت و آمد نگاه و جایگاه نویسنده را می بینید که چه با مهارت و چه ساده جا عوض می کند تا تصویر کوبنده ای در پایان داستان بسازد.
***
سیزده سالی از انتشار چاپ اول مجموعه داستان "در عمق صحنه" توسط نشر چشمه گذشته است، امید آن که در این سیزده سال، مرضیه پس از مدتی در صف ایستادن برای خرید و شستن گوشت پیش از قطع آب و دوختن زیربغل پیراهن علی و شیر دادن بچه و همچنین مرتب کردن آشپزخانه در حین بازی با بچه و سرگرم نگه داشتنش و عوض کردن کهنه بچه و آرام کردن بچه و خرد کردن سیب زمینی و تکه کردن مرغ و خواباندن بچه و پختن سوپ و مرتب کردن اتاق و شستن لباس ها و شستن کهنه ی بچه و بعدش بار گذاشتن غذا، درست قبل یا بعد از این که زیپ شلوار علی را بدوزد خستگی بر او غلبه نکند و "گلوی" "زندگی" را مانند دوران بیست و هشت سالگی اش چنگ نزند و داستان "سالگرد" را هم مانند داستانهای دیگرش به پایان برساند و به هیچ وجه هم به عوامل سرکوب مافیای نشر و چاپ کتاب گوشش بدهکار نباشد و بنویسد و در هر فرصتی که به چنگ می آورد بنویسد. آخر کسی باید زندگی محرومان جامعه و بینوایان دوران خود را تصویر کند و اگر گورکی و تولستوی و ویکتور هوگو و زولا و دیگران در کشورهای دیگر این کار را انجام دادند، چه اشکالی دارد که فریبا وفی در ایران این کار را نکند؟ فریبا فقط باید وقتش را داشته باشد که برایش وقت و نیرو و صبر بسیار آرزومندم.
قلمت برقرار و ماندگار و پرتوان باد!
****
زن کشی در ادبیات معاصر ایران و فریبا وفی: زن خانه دار، زن بدون پرنده
منتشر شد: در راه ویلا (مجموعه نه داستان) از فریبا وفی، نشرچشمه

Libellés : , ,


samedi, mars 21, 2009

صبح نهان، جلد اول (متن کامل)

صبح نهان

نسخه کامل جلد اول رمان صبح نهان را بر روی اینترنت بخوانید


vendredi, mars 20, 2009

دعاهای آخر سال

nowrouz1.gifAu centre


الان ساعت پنجه، مرگ بر "شکنجه"، برگرفته از انشای یک دختربچه هفت ساله/
اصغرآقا بیا بهار آمد/ تحت حفظ دو پاسدار آمد (يوتيوب)/
شعر محاکمه حاجی فیروز: هادی در دو نقش (يوتيوب)/
پیشینه‌ی حاجی فیروز، گفت‌وگو با بهرام بیضایی، دویچه وله
به امید ایرانی آزاد و بدون حذف و سانسور، آمین! /
به امید ایرانی بدون شکنجه و قتل و زندان، آمین!/
به امید رهایی از دست هیولای استبداد، آمین!/
به امید ایرانی بدون دروغ، آمین!/
به امید روزهایی بهتر، آمین!
آمین! آمین!/
لینکها از رزا

jeudi, mars 19, 2009

باز یک نفر را کشتند

عید؟ چه عیدی؟ چه نوروزی؟ دم عیدی، باز یک نفر را کشتند

mercredi, mars 18, 2009

نمایش سنگسار در برابر دانشگاه سوربن


نمایش سنگسار در میدان سوربن / عکس: ایرج ادیب‌زاده

فیلم گزارش محمد رضا شاهید برای صدای آمریکا از آکسیون خیابانی برعلیه سنگسارعفو بین الملل/
گزارش ایرج ادیب زاده برای رادیو زمانه از
نمایش عفو بین‌الملل علیه سنگسار در پاریس

mardi, mars 17, 2009

فروغ در جشن آتش

جشن زیبای آتش بر شما شاد باد! /
شمارش معکوس ساعت تا تحویل سال نو /
برای آنها که در جریان پخش فیلم مستندی در مورد زندگی فروغ فرخ زاد از زبان پسر خوانده اش حسین منصوری توسط یک کارگردان آلمانی بودند و شنبه فرصت نکردند در ساعت مقرر فیلم را ببینند الان می توانند "ماه، خورشید، گل، بازی" از کلاوس اشتریگل را به صورت ویدئو ببینند.


lundi, mars 16, 2009

در خانه ی مارکو پولو

مارکو پولو، جهانگرد مشهور قرون وسطا شخصیتی افسانه ای دارد و با وجودی که سفرنامه اش حاکی از واقعیت تاریخی چنین شخصیتی است ولی زندگی مارکو با افسانه در آمیخته است.
در زندگی نامه اش نوشته اند که مارکو پولو ایتالیایی بود که نبود بلکه در جزیره کوچکی در کرواسی، در کورچولا بزرگ شد و تا پیش از این که به همراه عمو و پدرش که از تاجران جاده ابریشم بودند به سوی چین راه بیفتد و تک تک سرزمین های سر راه جاده ابریشم را سیاحت کند تا برای هفده سالی در چین و مغولستان بماند، در همان خانه ی بغل کلیسا در جزیره کورچولا زندگی کرده بود.
از لحاظ سند تاریخی، از مارکو شناسنامه ای با ذکر دقیق محل تولد در دست نیست ولی همه چیز گواه این است که او و خانواده اش از زمانی که مارکو پنچ ساله بوده در آن خانه ای دو طبقه در جزیره کورچولا زندگی کرده اند. در آن زمان جزیره کورچولا که مینیاتوری از ونیز است زیر سلطه فرمانروایی ونیز بود و خانواده مارکو برای ایتالیایی ها کار می کردند و شاید از این روست که همه او را ایتالیایی می دانند.


الان خانه مارکو پولو به موزه مارکو پولو تبدیل شده است و عکس ها و کتاب ها و دست نویس ها و سفرنامه ها و نقشه ها و قطب نماها و سایر اشیاء بازمانده از مارکو پولو و یا از آن دوران که به تاریخ جهانگردی و دریانوردی تعلق دارد گرد آوری شده و در آن خانه به معرض نمایش گذاشته شده است. مثلاً در این خانه دست نوشته ی کریستف کلمب را می بینیم که بر سفرنامه ی مارکو پولو حاشیه نویسی کرده است.
همان طور که در عکس بالا می بینید و از نمای خارجی خانه گرفته شده است کلیسا در پشت خانه شان قرار دارد و آن برج یا کبوترخانه ای که در مرکز عکس می بینید خانه مارکو پولو است.

خانه، یک خانه کوچک دو طبقه با اتاق هایی کوچک ده یا دوازه متری است و در ورودی خانه در کوچه تنگی قرار گرفته است. در داخل خانه مارکو، به همان کبوترخانه رفتم و از همان پنجره ی کوچک عکس هایی برداشتم. عکس ها نمایانگر چشم انداز وسیع مارکو پولو از روزنه ای تنگ و عبوس است!

در قرون وسطا زنان هرگز اجازه جهانگردی و رفتن به سیاحت جهان را نداشتند و در پستوی خانه ها می ماندند و فقط مردان بودند که شانس این را داشتند که به کشف جهان بروند و سرزمین های ناشناخته را کشف و تصرف کنند. جای یک مارکیز پولوی جهانگرد و کاشف در تاریخ بشریت خالی است. شاید بعدها در آینده، زن ها فضا را کشف کنند و جای همه ی نقطه چین ها و خالی های تاریخ برابری را آهسته آهسته پر کنند.
البته از یاد نبریم در قرن نوزدهم طاهره به عشق سید، شوهر و بچه را رها کرد و با شوریدگی به سوی کربلا شتافت. فروغ فرخ زاد در قرن بیستم با یک هواپیمای چارتر به اروپا آمد تا دنیا یی دیگر را به چشم ببیند و مریم هوله به رسم اعتراض پای پیاده به سوی آتن به راه افتاد. دو سه سال پیش، انوشه انصاری، اولین فضانورد ایرانی دنیا بود که مدار زمین را پیمود.
گرچه الان هزاره سوم است اما هنوز زن ایرانی اجازه سفرش را باید از شوهرش بگیرد و هنوز در چهاردیواری خانه اسیر است و هنوز حق انتخاب پوشش خود را ندارد و تا آن روز و رفتن به دور دستها و رفتن به آن سوی آبها خیلی فاصله است. پس امروز از همین پنجره ی کوچکی که سهم ماست و آویختن پرده ای آن را از ما می گیرد به جهان می نگریم و به خوبی می دانیم که پشت دریاها شهری است.


dimanche, mars 15, 2009

فردا دوشنبه، ساعت نه صبح، دیدار با کارلوس فوئنتس در نمایشگاه کتاب

Spécial Salon du Livre : Carlos Fuentes, l'invité culture


فردا دوشنبه شانزدهم مارس، کارلوس فونئتس در نمایشگاه کتاب پاریس کتاب جدید خود "خوشبختی خانواده" را معرفی می کند. گفتگوی او را با رایو کلاسیک بشنوید.
مکزیک در نمایشگاه امسال پاریس را از طریق رادیو فرانس کولتور (رادیوی فرهنگی فرانسه) پیگیری کنید.

Le Mexique, invité du salon du livre mars 2009


samedi, mars 14, 2009

"سفر تخیلی مارکو پولو" در پاریس

زندگی مارکو پولو، به شکلی نمادین سفر تخیلی انسان است در جستجوی خودیابی و رسیدن به خویشتن خویش که در نمایشی دیدنی به روی صحنه آمده است. نمایشی موزیکال و تلفیقی از رقص مدرن و کلاسیک و ادغام آوازهای زیبای جهان همراه با تصاویر دیچیتالی در اتنهای صحنه. در این نمایش به یاد ماندنی رقص کلاسیک تا هیپ هوپ و هنرهای رزمی و آوازهای شرقی درفضایی واقعی و تخیلی خود را در قالب نمایش ابدی می کنند.
زنی در لباس سپید به شکلی نمادین روح سرگردان و حیران مارکو را در جستجوی جهان و کشف دنیاهای متفاوت نشان می دهد و مارکو که در جستجوی ناشناخته به آن سوی آبها و دوردستها می رود تا سرانجام به خویشتن برسد و به شکلی خدای گونه با جهان یکی شود.
نمایش کمپانی ماری کلود پیتراگالا آنقدر حرفه ای و زیبا و پر نیرو است که برای مدتی شما را به سیر جهان می برد. در نمایش واقعیت و خیال، جهانگردی و عرفان، گذشته و آینده، شرق و غرب، و بالاخره زن و مرد در هم آمیخته است تا جهان نویی خلق شود. اجرای زنده آوازهای زنده شرقی، از جمله صدای سالار عقیلی "روحی پدید آمد تا در جهان سرگردان شود" و "آن ذره که تو می بینی من در آن می رقصم" در خلال نمایش شما را همراهی می کند. تازه از سیاحت جهان آمده ام و پر از کشفم و پر از زیبایی های جهان!
***
Marco Polo, le voyage imaginaire /
Marie-Claude Pietragalla - Wikipédia: Son site personnel

امشب فیلم مستند «ماه، خورشید، گل، بازی» را از فراموش نکنید

ماه، خورشید، گل، بازی
ماه، خورشید، گل، بازی شبکه خبری فارسی صدای آمريکا، برای نخستين بار در روز شنبه ۲۴ اسفند (۱۴ مارس) اقدام به پخش فیلم بلند مستندی خواهد کرد درباره زندگی فروغ فرخزاد و پسر خوانده اش، حسین منصوری، که توسط فیلمساز آلمانی کلاوس اشتریگل ساخته شده است. طول «ماه، خورشید، گل، بازی» نود دقيقه بوده، و به زبان های آلمانی و فارسی با زير نويس انگليسی است.
ماه، خورشید، گل، بازی
ماه، خورشید، گل، بازی ماه خورشيد، گل، بازی ماه، خورشید، گل، بازی
ماه، خورشید، گل، بازی ماه، خورشید، گل، بازی
ماه، خورشيد، گل، بازی ماه، خورشيد، گل، بازی
ماه، خورشيد، گل، بازی ماه، خورشيد، گل، بازی
ماه، خورشيد، گل، بازی ماه، خورشيد، گل، بازی
ماه، خورشید، گل، بازی ماه، خورشيد، گل، بازی
ماه، خورشید، گل، بازی ماه، خورشید، گل، بازی


ماه، خورشید، گل، بازی ماه، خورشید، گل، بازی و مصاحبه صدای آمريکا با حسين منصوری از ساعت هشت تا ده شب به وقت تهران طول خواهد کشيد، و جای نيمی از برنامه های «خبرها و نظرها» و «دو روز اول» را خواهد گرفت. ماه، خورشيد، گل، بازی
شبکه خبری فارسی صدای آمريکا به اين وسيله دستآوردهای بزرگ اين شاعر بلندآوازه را گرامی می دارد. پیش از آغاز فیلم گزیده ای از مصاحبه حسین منصوری با برنامه زن امروز، که در آن وی بعد از چهل و چند سال سکوت برای نخستین بار درباره زندگی اش، خاطراتش از فروغ، فیلم «ماه، خورشید، گل، بازی» و برنامه های آینده اش حرف زده، به نمایش در می آيد تا به فهم بهتر فیلم برای کسانی که به زبان انگلیسی یا آلمانی آشنایی ندارند کمک کند.

فیلم «ماه، خورشید، گل، بازی» با دنبال کردن حسین منصوری در شهر محل زندگی اش مونیخ آغاز می شود که در تدارک برنامه ای برای نمایش فیلم فروغ فرخزاد، خانه سیاه، و خواندن شعرهای او به زبان آلمانی است. در خلال این برنامه وی ما را با فروغ، ابراهیم گلستان، با روزهای کودکی اش در جذام خانه، و سپس زندگی اش با فروغ آشنا می کند. فيلم به محل زندگی حسین و فروغ در ایران سر می زند، و با زندگی حسین به عنوان یک مهاجر ایرانی در آلمان آشنايمان می کند.

شما را به تماشای فیلم مستند «ماه، خورشید، گل، بازی» به کارگردانی کلاوس اشتریگل دعوت می کنيم.
سایت صدای آمریکا
تقویم و ساعت به وقت ایران (تهران)
Moon, Sun, Flower, Game
،
حسین منصوری، پسر خوانده فروغ، برایمان می گوید: آشنایی با فروغ و زندگی با فروغ و معرفی فروغ به جامعه آلمانی
فیلم "ماه، خورشید، گل، بازی"، درباره زندگی فروغ فرخزاد به زبان های آلمانی و فارسی با زير نويس انگليسی است.
دقایق سیزده تا شانزدهم فیلم حاوی عکس ها و تصاویر دلنشینی از فروغ فرخ زاد است. در دقایق سی و ششم به بعد صحنه هایی از فیلم "خانه سیاه است" را خواهید دید و در دقایق چهل و یک به بعد تصاویر معدود و زنده ای از فروغ، باقی نقل است.
درباره فیلم "ماه، گل، خورشید، بازی" و مصاحبه خانم عزت گوشه گیر با کلاوس اشتریگل



vendredi, mars 13, 2009

نمایشگاه کتاب پاریس

jeudi, mars 12, 2009

نمایشگاه گروهی هنرهای معاصر ایران

نمایشگاه گروهی هنرهای معاصر ایران.....
با آثاری از بهجت صدر، عباس کیارستمی، رضا بانگیز،
زهره اسکندری، امیرحسین قاسمی، الیکا هدایت.....
از 21 مارس تا پنجم آوریل.....
بازگشایی نمایشگاه شنبه 21 مارس ساعت 18و 30 دقیقه
جشن اختتامیه نمایشگاه شنبه چهارم آوریل ساعت 18 و 30 دقیقه.....
ورود برای عموم آزاد است

آثار شش هنرمند ایرانی در پاریس


برای اطلاعات بیشتر از سایت نمایشگاه بازدید کنید .....




mercredi, mars 11, 2009

ويدئو کليپ زنان - از جوانه


mardi, mars 10, 2009

به پیکاسو گفتم: "دارم می روم به دیدار با مارگریت دوراس!"....
جواب نداد.....
گفتم: "می دونی شما دو نفر نکته ی مشابهی دارید؟"....
باز جواب نداد.....
گفتم: "هر دو با شدت هر چه تمام تر زندگی کردید!"....
حرفی نزد.....
گفتم: "زندگی را مثل یک خوشه انگور توی مشت تان گرفتید و فشردید."....
چیزی نگفت.....
- "عصاره ی زندگی، شیره ی زندگی توی کار هر دو تان دیده می شود."....
حرفی نداشت که بزند.....
_ " الان دارم می روم به دیدار با مارگریت دوراس! براش پیغامی نداری؟"

dimanche, mars 08, 2009

چشمانی دیگر ویژه هشتم مارس به روز شد


چشمانی دیگر با داستانهایی دلنشین از زنانی هنرمند چون سپیده شاملو و عزت گوشه گیر و فهیمه فرسایی و سروده هایی تازه از شکوفه تقی و شیدا محمدی و شهین منصوری و شکوه میرزادگی به همراه مطالبی از سیمین بهبهانی و پروین سلاجقه و محبوبه موسوی و سایر مطالب خواندنی به روز شد.
بدون آن که زحمت زیادی کشیده باشم از این اتفاق خوشحالم و در روز زن می بینم که دستان جوهری این زنان هنرمند دانه هایی کاشته است و می کارد که در بهاری نه چندان دور سبز خواهد شد و میوه خواهد داد.
کارت تبریک خانم میرزادگی را به مناسبت سن والنتین اینجا گذاشتم چرا که بر این باورم که زن و عشق و روزگاری نو مکمل یگدیگرند. پس روز عشق و روز زن و نوروز بر شما مبارک باد! به امید روزی که نیازی به جشن گرفتن روز زن نباشد و زن همچون طبیعت در معرض بیرحمی و تهاجم و تجاوز و تخریب نباشد.

"زن" و "ایران" در رادیوهای فرانسه

"ایران، سی سال بعد"، بررسی مسایل و وضعیت ایران در سی سال پس از انقلاب اسلامی، برنامه ای جامع و شنیدنی از رادیو فرهنگی فرانسه و برنامه مخصوص "روز زن" در رادیو کلاسیک و مصاحبه با چند تن زنان فعال فمینیست و یا زنان هنرمند (اگر فرانسه نمی دانید حداقل موزیک کلاسیک گوش کنید)

jeudi, mars 05, 2009

"فمینیسم اسلامی" و جنبش زنان ایران از حامد شهیدیان

مقاله "فمینیسم اسلامی" و جنبش زنان ایران از حامد شهیدیان در مجله ایران نامه، مجله تحقیقات ایران شناسی بنیاد مطالعات ایران، سال شانزدهم، شماره ۴، پاییز ۱۳۷۷، صص۶۱۱-۶۳۹ در آمریکا به چاپ رسیده است.
در آستانه هشتم مارس، روز جهانی زن، خواندن این مقاله بسیار مفید را به همه ی کسانی که فکر می کنند می شود فمینیسم را با اسلام آشتی داد و یا با پرچم اسلام به سوی فمینیسم رفت شدیداً توصیه می کنیم.

mardi, mars 03, 2009

نگاهى ديگر بر بوف كور در گفتگو با روانشناس رضا كاظم زاده

This page is powered by Blogger. Isn't yours?