dimanche, novembre 30, 2008
گردنبند بلور (23)
samedi, novembre 22, 2008
ادبیات مهاجرت: داستان های کوتاه مرضیه ستوده بر روی اینترنت
مرضیه ستوده فرمالیست نیست و فرم و محتوا در داستانهایش مانند تار و پود قالی در هم تنیده شده است. حکایت و شخصیت و شکل واقعه است که به داستان فرم و محتوا می بخشد و محدوده ی آن را تعیین می کند و قصد نویسنده آزمایش و نمایاندن شگردهای نگارش داستان نویسی نیست؛ او حرفی برای گفتن دارد و حرفش شکل مناسب خود را از طریق لحنی شنیدنی پیدا می کند و روان می شود.
طنز در داستانهای مرضیه جایگاهی اساسی دارد و او با چشمانی شوخ به تلخی های جهان می نگرد. او پیش آمدها را آن گونه که می بیند و حس می کند با شوخ طبعی خاص خود می نویسد و از این رو حرفش به دل می نشیند.
فضای سازی قوی و غیر تصنعی، زنده بودن لحظات و مکالمات و توصیف شخصیت ها با زبانی ساده و غیرفاخر و بسیار روان از ویژگی های داستان های کوتاه و خواندنی مرضیه ستوده است.
داستانهای مرضیه ستوده بر روی اینترنت غالباً در سایت های سخن و کلمات و ترجمه هایش (از توبیاس وولف و هرمان هسه) در سایت دوات منتشر شده اند:
آهوی رمیده / چند پر پونه / ريو ريو رَ رَ ريو / بازنويسيي بابوشكا / امروز چه خواهي شوي؟ /بمب ساعتی تیک تیک تیک تیک/ تاپ تاپ خمیر/ سنگ/ Stop Sign /زنگ شادی / یا مقلب القلوب و …/ پانتومیم/ عاشیق/ رقص شکوفه/ زياده قربانت صادق خان / خانهتکانی / خداحافظ تهران/ حال همهی ما خوب است/
babooshkaxxx@yahoo.com ایمیل مرضیه ستوده
انتشار "اتللو در سرزمین عجایب" به انگلیسی در آمریکا
ــــــــــــــــــــــــــ
"اتللو در سرزمین عجایب" و"آینه داران آتش افروز"
دو نمایشنامه از غلامحسین ساعدی
با ترجمه مایکل فیلیپس به انگلیسی
توسط انتشارات مزدا در آمریکا چاپ شد.
vendredi, novembre 21, 2008
چشمانی دیگر اول آذرماه به روز شد
در ضمن چند روزی در سفر خواهم بود برای همین به اندازه ی کافی کتاب و داستان و شعر جا گذاشتم تا دست خالی از اینجا نروید.
تئاتر ایرانیان در مهاجرت و رادیوهای مستقل ایرانی
رادیو همبستگی تلاش زیادی نشان داده است تا فعالیت های تئاتری ایرانیان را منعکس کند و در ضمن در برابر فعالیت های هنری نسل جدید مهاجری که در سوئد رشد کرده است و به کار هنری می پردازد بی تفاوت نماند. یکی از این نمونه ها معرفی شیما نیاورانی توسط ناصر یوسفی است.

jeudi, novembre 20, 2008
خداحافظ "ماما آفریقا"!
mardi, novembre 18, 2008
"حریق" از وجدی موواواد
وجدی موواواد نمایشنامه نویس معاصر چهل ساله است، هشت ساله بوده که از لبنان به فرانسه آمده و در پانزده سالگی به دلیل نداشتن اقامت قانونی مجبور به ترک فرانسه می شود تا برای بار دوم به کانادا مهاجرت کند. در کانادا در رشته تئاتر تحصیل کرده و در سال 1991 از مدرسه ملی مونترال فارغ التحصیل شده است. وجدی در حال حاضر ملیت کانادایی دارد و مدیر تئاتر مرکز هنرهای فرانسوی در اونتاریوی کانادا است.
نمایشنامه "حریق"، با مرگ زنی آغاز می شود و با خواندن وصیت نامه اش. او برای هر یک از دو فرزند بازمانده (یک دختر و پسر دوقلو)، نامه ای گذاشته است که در آن نامه از هر دوشان می خواهد به جستجوی پدر و برادر خود بروند و نامه ای از مادر خود را به او بدهند. "حریق" بازتاب جنگ و پرتاب شدن در جهانی سوزان و در میان شعله های آتش است.
در ابتدا دختر ریاضیدانش و سپس پسرش در جستجوی شناخت گذشته مادرشان و تاریخشان یکی پس از دیگری به سوی سرزمین زادگاه می روند و جستجوی تاریخ دردناک و ترسناک زندگی مادر (مام وطن) آغاز می شود. در خلال کشف حقیقت، تاریخ معاصر لبنان و تاریخ جنگ و عواقبش را می بینیم. از خشونت و برادر کشی و پدرکشی و فرزند کشی حیران می شویم و از مبارزات زنان برای ادامه حیات و یافتن فرزند خویش تا مبارزه با جهل و بیسوادی و نبرد پارتیزانی باخبر می شویم و شهادت زنان زندانی و مورد شکنجه و تجاوز قرار گرفته که مادرانمان هستند را می شنویم و از قساوت بشر حیرت می کنیم.
هر چه نمایش بیشتر در گذشته فرو می رود، حقیقت دردناک تری کشف می شود. پیوند تاریخ معاصر لبنان با اساطیر یونان و دادن روایتی جدید به اسطوره ی اودیپ در نمایشنامه "حریق" وجدی موواواد به شکل هولناکی ظاهر می شود. در جنگ و بازی قدرت، دیگر اخلاقیاتی وجود ندارد. در دوران جنگ و قدرت طلبی است که ما، مایی که روزی میوه ی عشق بوده ایم سرانجام به مادر خود تجاوز می کنیم و پدر خود را می کشیم و به هیولایی جنایتکار بدل می شویم. آنچه وجدی موواواد از بشر نشان می دهد باورنکردنی و هولناک و بدبختانه بسیار حقیقی است.زنی که در سالهای آخر زندگی اش سکوت کرده است، پس از مرگ، سرانجام لب به سخن گشوده تا از مصایبی که بر او و بر کشورش رفته است پرده بردارد و حقیقت را به فرزندانش (که بزرگترین شان بازجو و شکنجه گر و سرانجام پدر دو طفل بازمانده است) در میان بگذارد و از آنها بخواهد همه یکدیگر را دوست داشته باشند چرا که در هر حال او همچون مادری همیشه فرزندانش را دوست داشته است.
نمایشنامه "حریق" کمی طولانی و در بسیاری مواقع اغراق آمیز به نظر می رسد ولی وجدی موواواد آگاهانه دارد از تاریخ سرزمین زادگاه خویش و تجاوز به خاک مادری اش می نویسد. او هنوز روحش از آن حریق جنگ زخمی و آزرده است و در گوشه ای از جهان در جستجوی صلح و پایان جنگ هاست و از این رو پیام نهایی اگر چه اغراق آمیز و غیر اخلاقی به نظر می رسد ولی حسرت صلح جویانه ایست که بیانگر رویای واقع گرایانه ی نویسنده است. متاسفانه، برای رسیدن به صلح، ناچاریم با دشمنان و متجاوزان و جنایتکاران آشتی کنیم تا کانون خانواده را برقرار نگه داریم. بله، متاسفانه خوب که فکر کنیم آن قاتلان دوره ی جنگ همان برادران و پدران خودمان بوده اند. "از ماست که بر ماست" مگر نه؟
ساختار نمایشنامه "حریق" بسیار ریاضی و حساب شده و گاه ساختگی به نظر می رسد ولی دست آخر وجدی موواواد موفق می شود همه ی کلاف پیچیده ای که بر روی صحنه ریخته، را سریع جمع کند و نمایش با حسرت و آروزیی صلح جویانه به پایان برسد.وجدی موواواد جوانیست که در اروپا و کانادا رشد کرده و آموزش یافته و کدهای فرهنگی را به خوبی می شناسد و بر سلیقه تماشاگران امروز و بازار نمایش غرب به خوبی آگاه و مسلط است و بر این اساس است که خیلی حساب شده از عواملی مانند جنگ و شکنجه و زندان و مبارزه پارتیزانی و پرخاشگری و فحاشی و خشم نسل جوان نسبت به تقدیر محتوم بهره می گیرد تا اساطیر امروز خود را به وجود بیاورد. او موفق می شود طرحی و تصویری سیاه و سفید از فاجعه جنگ لبنان به بیننده بدهد ولی متاسفانه نمایش بسیار ریاضی و محاسبه شده و دو دو تا چهار تاست و این منطق صرفاً ریاضی به طور مثال از نمایش های شکسپیر بسیار دور است. به خاطر بیاوریم که شکسپیر در تراژدی هایش از ابهام و زیبایی و فلسفه و اندیشه و زوایای گوناگون و لایه های گوناگون غنی و اشباع شده است و تا این حد سطحی و صریح نیست. نمایشنامه "حریق" مثل معمایی شوم می ماند که وقتی در پایان آن را گشودی دیگر هیچ رمز و رازی برای کشف و شهود باقی نمی ماند چرا که نویسنده همه چیز را به وضوح و خیلی صریح بر زبان آورده است و خلاص!
نکته ی دیگر؛ پایان غیر اخلاقی و باز هم ریاضی و دودوتا چهارتای نمایش است که بر اساس آرزو و یا وصیت زن - مادر - مام وطن، سرانجام هر سه فرزند به هم می پیوندند! فرزندانی که پدر و برادر یکدیگرند! این اتفاق در تئوری آسان به نظر می رسد ولی وقوع آن در زندگی ناممکن به نظر می رسد. نمی شود با پدران قاتل آشتی کرد و آینده ای صلح جویانه را برادرانه ساخت!!! مگر می شود؟ به طور مثال، خود را به جای دوقلوها می گذارم و نمی توانم بپذیرم که پدرم را در آغوش بگیرم و مهر او را بر دل بگیرم چرا که پدر بیولوژیک من بوده است بلکه من اگر بدانم پدرم قاتل است از او روی برخواهم گرداند، چرا که مرا با قاتلان کاری نیست حتی اگر این قاتلان، پدرانم یا برادرانم بوده باشند.
بازاندیشی اسطوره اودیپ را در آثار بسیاری از نویسندگان داشته ایم و داریم. میلان کوندرا در رمان "سبکی تحمل ناپذیر هستی" به این بازاندیشی اسطوره بی اخلاقی و باستانی اودیپ پرداخته است. کوندرا در مقاله ای که به نام دکتر در ابتدای رمان خود نوشته است، به خاطر انتقاد و مقایسه وضعیت فاقد اخلاقیات درون حزبی و مقایسه اش با اسطوره ی اودیپ مورد بازخواست قرار می گیرد و سرانجام ناچار به ترک پراگ و رفتن به تبعید می شود. برداشت کوندرا این است که فرد در قبال حزب از آن چنان اطاعتی برخوردار بوده که نه بر اثر تصادف و تقدیر و ناآگاهانه بلکه به دستور حزب و آگاهانه با مادرش همخوابه شده و پدرش را کشته است تا حزب در قدرت بماند و بر سر کار بیاید و اکنون که حاصل کار خود را می بیند از این آگاهی دردناک می خواهد همچون اودیپ خود را کور کند تا چنین روزگاری را نبیند.وجدی موواواد نیز به همان شیوه، به اسطوره اودیپ می پردازد و موقعیت جنگی را دلیلی برای شکنجه دادن و همخوابه شدن با مادر و کشتن پدر می داند. ماشین جنگ از انسان هیولایی می سازد که او بدون آن که بداند می کشد و تجاوز می کند و شکنجه می کند و این واقعیت هولناک است. درد این واقعیت هولناک ولی آگاهی دهنده، باعث می شود که وجدی موواواد را به یک نتیجه گیری صلح جویانه برای پایان جنگ و یا جنگها برساند. اگر لحظه ای فکر کنیم که زنی را که زیر بازجویی و یا به زیر شکنجه گرفته ایم مادر ماست و فردی از خانواده ی بشری ماست و یا آن که به گلوله بسته ایم شاید پدر گمشده مان باشد، آیا باز هم دست به شکنجه و تجاوز و قتل و آدمکشی خواهیم زد؟
در هر حال، گمان می کنم علیرغم تفاوت های اندیشه و افق های دید، ادبیات و نمایشنامه نویسی معاصر ایران به افرادی مانند وجدی موواواد نیازمند است، کسانی با روحی حساس و دردمند که خواهان پایان جنگ و برادرکشی و پدرکشی و آدم کشی باشند و بخواهند آن ویرانه ی بازمانده پس از "حریق" را با اخلاقیاتی که بر پایه های عشق به انسان و اندیشه استوار شده است، از نو بسازند.
ویدئویی از کنفرانس مطبوعاتی استانیسلاس نوردی برای معرفی اجرای "حریق" در تئاتر کولین
وجدی موواواد در کنفرانس مطبوعاتی جشنواره آوینیون 2008 به مناسبت اجرای نمایش "تنهایان" (26 دقیقه)
Libellés : Théâtre
lundi, novembre 17, 2008
به قول آقای براهنی: دف دف ددف، ددف!
dimanche, novembre 16, 2008
فارسی نویسی راحت و بدون غلط
غلط ننویس: غلطهای مشهور از دید سعید نفیسی/ غلط های رایج در زبان فارسی/ غلط املایی
/ راهنمای استفاده از نشانه های نقطه گذاری/ نیم فاصله [رعایت نیم فاصله در وبلاگ]
محض اطلاعات عمومی: سرگذشت زبان فارسی/ تاریخچه خط فارسی/ پیرامون سره نویسی(بهرام روشن ضمیر)
از کودکی یاد بگیر مستقل باشی! آدم بزرگسال دیگر به این و آن آویزان نمی شود تا برایش بنویسند و یا نوشته هایش را تصحیح کنند. برای معنی لغات به اینجا نگاه کن تا عوضی ننویسی و "معنی همگانی" به کار ببری و نه "معنی من درآوردی": معنی کلمات فارسی در فرهنگ معین و دهخدا / لغت نامه دهخدا/ اصطلاحات ادبیات فارسی
samedi, novembre 15, 2008
ادبیات مهاجرت و رادیوهای مستقل ایرانی
امروز داشتم آرشیو رادیو پژواک را نگاه می کردم دیدم مجموعه ای در خور توجه برای آشنایی با کتاب های ایرانیان در خارج از کشور دارد که با توجه به پراکندگی ایرانیان مهاجر و تبعیدی، در این برهوت، شنیدن این آرشیو بسیار مفید است و ما را با بسیاری از کتابهای منتشر شده در سوئد آشنا می کند و در ضمن صدای نویسندگان مستقل را نیز منعکس می کند. برای همین این برنامه ها را اینجا گذاشتم:
کتاب بخوانیم، قسمت اول/ کتاب بخوانیم، قسمت دوم/ کتاب بخوانیم، قسمت سوم/ کتاب بخوانیم، قسمت چهارم / کتاب بخوانیم، قسمت پنجم/ کتاب بخوانیم، قسمت ششم/ کتاب بخوانیم، قسمت هفتم/ کتاب بخوانیم، قسمت هشتم/ کتاب بخوانیم، قسمت نهم/ کتاب بخوانیم چهارشنبه ۱۵ اکتبر ۲۰۰۸/ کتاب بخوانیم، چهارشنبه ۲۹ اکتبر۲۰۰۸
در صفحه از واژه تا کتاب ، بخش های مختلف مجموعه ای از گفتگو با ناشران و منتقدان و برخی از نویسندگان ساکن سوئد و یا نویسندگانی که آثار خود را در سوئد به چاپ رسانیده اند قرار داده شده است. می توانید با باز کردن هر بخش، اطلاعات در مورد آن بخش را همراه با متن، عکس و صداهای آن ملاحظه کنید.
بخش اول / بخش دوم / بخش سوم/ مروری بر سه بخش گذشته/ بخش چهارم/ بخش پنجم/ بخش ششم/ بخش هفتم/ بخش هشتم / بخش نهم / بخش دهم / بخش یازدهم / بخش دوازدهم/ بخش سیزدهم/ بخش چهاردهم/ بخش پانزدهم / بخش شانزدهم / بخش هفدهم / بخش هجدهم
تک بعدی بودن برنامه و ماندن در جمع خاص و دوستانه ای که تصادفاً بدجوری مردانه است در بخش "از واژه تا کتاب" بدجوری توی ذوق می زند گویی صدای مردی که روی رفاقت بازی کتابی پنجاه صفحه ای را منتشر کرده قلدرتر و رساتر از زنی که حداقل پانصد صفحه نوشته است بوده است و روسیاهی اش می ماند به گردن گردانندگان برنامه، چرا که تاریخ شاهد خاموشی است بر همه ی روایات ساختگی و مهمانی های خصوصی رفقا در جمع های بسته و از سوی دیگر بایکوت زنان. امید که در برنامه های بعدی گردانندگان بخش فارسی رادیو پژواک این کمبود را برطرف نمایند.
دو گفتار مهم و خواندنی
[گزارش سخنرانی رضا کاظم زاده با عنوان: روانشناسی شکنجه ـ از قهرمان تا قربانی]
[گزارش سخنرانی ماشاالله آجودانی با عنوان: فرديت و حافظه تاريخی]
vendredi, novembre 14, 2008
فیلم زندگی فروغ فرخ زاد به روایت پسر دومش حسین
"خورشید، گل، بازی" نام فیلمی است درباره فروغ فرخ زاد که کلاوس استریگل فیلمساز آلمانی؛ این فیلم از زاویه دید پسرخوانده ی فروغ، از چشمان حسین منصوری، همان پسری که فروغ از جذامخانه با خود به خانه ی خود آورد و بزرگش کرد، روایت شده است.
حسین منصوری در فیلم "خورشید، گل، بازی" این صحنه را چنین روایت می کند:
"در ماشینی بودم که مرا به تهران می برد. به عقب نگاه کردم به پشت سرم . . . و مادرم را دیدم ایستاده در درگاه . . . ماشین دور شد و تصویر او محو و محوتر . . . هنوز ایستاده در درگاه . . . این آخرین تصویری است که از مادرم به خاطر دارم . . پس از آن دیگر هرگز او را ندیدم."
حسین منصوری، پسر دوم فروغ، در حال حاضر در آلمان زندگی می کند و به سرودن شعر و ترجمه شعر و موسیقی مشغول است.
خانم عزت گوشه گیر، که خود بر اساس زندگینامه فروغ فرخ زاد "عروس گلهای اقاقی" را نوشته بود و دو سال پیش این نمایش در واشنگتن به زبان انگلیسی بر روی آمده بود، گزارش و تأثرات خود را از دیدن فیلم "خورشید، گل، بازی" از کلاوس استریگل در مقاله ای آگاهی دهنده با ما در میان می گذارد:
فرزند دوم فروغ فرخ زاد، شاعری با چهار چیز زیبا، دنیایی عمیق و سگش
jeudi, novembre 13, 2008
"ویس و رامین" در لندن
دانلود کتاب ویس و رامین
WHO'S AFRAID OF VIS AND RAMIN, AND WHY?Lecture
19November 2008
7:00pmRoom 102, 22 Russell Square, London
School of Oriental and African Studies (SOAS)
Lecture by Prof. Dick Davis on 'Vis and Ramin' The first major Persian romance written by Fakhraddin Gorgani
mercredi, novembre 12, 2008
قدمت فرهنگ زدایی و درخت کشی در ایران
درخت کاری یا درخت کشی؟
آنها درخت ها را هم می کشند، شکوه میرزادگی....
جنگلبانان را می کشند و جنگل ها را نابود می کنند، اسدالله افلاکی
قطع درختان کهنسال گیلان به بهانهی مبارزه با خرافات!، محمد درویش
mardi, novembre 11, 2008
جایزه گنکور امسال برای کتاب "سنگ صبور" عتیق رحیمی
«عتيق رحيمي» نويسنده و كارگردان افغاني سال 1962 در كابل پايتخت كشور افغانستان به دنيا آمده است. او در ساليان جنگ افغانستان در سالهاي 1979 تا 1984 در كشور خود بود اما پس از جنگ به پاكستان مهاجرت كرد. سپس از كشور فرانسه پناهندگي سياسي گرفت و در اين كشور به ادامه تحصيل پرداخت و از دانشگاه سوربن جدید پاريس دكترای سینما گرفت. فيلم «خاك و خاكستر» ساخته «عتيق رحيمي» در سال 2004 مورد توجه بخش «نگاه تماشاگران» جشنواره كن قرار گرفت. رمانهاي «خاك و خاكستر»، «هزاران خانه رويا و وحشت»، «بازگشت خيالي» و «سنگ صبور» از آثار ادبي اين نويسنده افغاني است. آخرین کتاب این نویسنده و سینماگر افغانی - فرانسوی، «سنگ صبور» معتبر ترین جایزۀ ادبی فرانسه را از آن خود کرد. «سنگ صبور» را سرودی برای آزادی و عشق توصیف کرده اند. dimanche, novembre 09, 2008
چند نمایشگاه مهم در پاریس
به مناسبت صدمین سال انتشار مانیفست فوتوریسم (بیانیه آینده گرایان) به قلم فیلیپو توماسو شاعر ایتالیایی در روزنامه فیگارو به تاریخ بیستم فوریه 1909، نمایشگاه "فوتوریسم در پاریس" برنامه ریزی شده است.
فوتوریسم در ابتدای قرن بیستم به وجود آمد و هدفش نشان دادن سرعت دنیای جدید با اشکالی هندسی بود و بر همه ی عرصه ها حتی موسیقی نیز تأثیر گذاشت.
نمایشگاه فوتوریسم در پاریس در مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو به بازسازی نمایشگاه های مهم فوتوریست ها در پاریس اوایل قرن بیستم اختصاص دارد و در نوع خود نمایشگاه جالبی است ولی نقدی که در روزنامه لوموند منتشر شد کمر نمایشگاه را شکست و میزان بازدیدکنندگان را به شکل حیرت انگیزی پایین آورد.
به هر حال صد وبیست اثر به نمایش درآمده در این نمایشگاه، آثار نقاشان فوتوریست بین سالهای 1908- 1915 را ارائه می دهد و ما را با این سبک ساختارشکن آشنا می کند.
نمایشگاه جالب دیگری در مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو جریان دارد که بسیار دیدنی است و به کولاژهای از سال 1940 تاکنون از هنرمند فرانسوی ژاگ ویلگله و کولاژهای شهری اش اختصاص دارد. برای آشنایی بیشتر با آثار او، سایت ژاک ویلگه را ببینید. استفاده از آفیش های خیابانی و ترکیب آنها با هم و کولاژ و هنر "ردی مید" از یک سو و از سوی دیگر بازاندیشی فرهنگی و سیاسی و هنری از ویژگی های آثار ژاک ویلگله است.
نمایشگاه سوم در مرکز فرهنگی پمپیدو، آثار نقاش معاصر کریستین بونفوا و تابلوهای آبستره ی اوست. این اولین بار است که این مرکز مجموعه ای از تابلوهای یک هنرمند معاصر و مطرح از سالهای 1970 تاکنون را با عنوان "کریستین بونفوا: پدیدار شدن مرئی" در معرض دید علاقمندان هنر آبستره می گذارد.
در حال حاضر چهار نمایشگاه مهم در مورد پیکاسو نیز در شهر برقرار است که قبلاً در موردشان نوشته ام.
"پیکاسو - دولاکروا" در موزه دو لوور"پیکاسو/ مانه (ناهار در سبزه زار) در موزه دو ارسی را که می بینید پی می برید که پیکاسو تا چه حد نقد و بازاندیشی خود را به شکل هنری مورد نظر قرار داده است و تا چه روی ایده های خود و همیشه به شکلی هنری کار کرده است. ماسکها: از کارپو تا پیکاسو که بی نظیر است. ماسکها یا نقاب ها به اندازه طول عمر بشر قدمت دارند. این مجموعه بی نظیر را ببینیدو سرانجام نمایشگاه بزرگ "پیکاسو و استادان نقاشی" را در گراند پاله با 210 تابلو از استادان بزرگ نقاشی مانند: انگر، روسو، گره کو، دولاکروا، ولاسکز و گویا و رامبراند و گوگن، سزان، پوسن و کوربه در را کنار آثار پیکاسو و ادوارد مانه خواهید دید.وقتی به گراند پاله می روید دیدن نمایشگاه امیل نولده نقاش دانمارکی, ساکن آلمان 1867-1956 را فراموش نکنید.
حجاب خواهرانم (6)

در مجلس انارخوری میستر پریزدنت عبا شکلاتی، لاس و ملاس به سبک اسلامی یا به قول خودش "گفتمان تمدن ها" کاملاً مجاز بود، مگه نه حاج آقا؟
و از آن طرف توقیف بی وقفه ی خواهرانم به خاطر حجاب در خیابانهای شهر... !!!!
عکس از کسوف
samedi, novembre 08, 2008
گردنبند بلور (22)
بلبل و قناری هم نداشتم....
در عوض، تو دو تا بچه داشتی....
چهار تا نوه داشتی....
تو خیلی چیزها داشتی....
من هیچی نداشتم.......
خب یک ربع قرن بیشتر از من زندگی کرده بودی....
بالاخره یک روز رفتم یک تنگ شیشه ای خریدم....
با شادی کودکانه ای به تو گفتم: خیال دارم یک ماهی بخرم و توی تنگ بیندازم....
چنان سگرمه هایت در هم رفت که من زبانم بند آمد....
چه کسی باور می کند که تو با من تا این حد مستبد و سخت بگیر بوده ای. باورتان می شود؟...
حالا ماهی ندارم؛ کاغذهای باطله ام را توی تنگ می گذارم.
vendredi, novembre 07, 2008
گردنبند بلور (21)
تا نوشتنش تمام بشود،...تا دم مرگ رفتم!
برای همین، به خود جایزه ای دادم!
به خود گفتم: برو تا سر کوچه!
بگذار مغزت هوایی بخورد!
خسته بودم،

رفتم پارک!
باد می آمد.
به تماشای برگریزان پاییز نشستم.
jeudi, novembre 06, 2008
چند مطلب خواندنی در مورد تئاتر

عزت گوشه گیر....
تئاتر هیچ چیز نیست مگر بازیگر، گفتگوی صدرالدین زاهد با حسن زرهی....
(هفته نامه شهروند چاپ کانادا)....
تئاتر دو زبانه و نسل دوم ایرانیان لس آنجلس بشنوید
- گفتگو با هوشنگ توزیع و ایمان خاموشیان و....
- گزارش ویژه رادیو فردا در مورد تئاتر ایرانیان لس آنجلس،
- از فیروزه خطیبی....
...
[VIDEO]> extrait du Cirque invisible (00:02:12
mercredi, novembre 05, 2008
حجاب خواهرانم (5)
راستی "حجاب زن"، علامت نجابت اوست، حاج آقا؟و لاس و ملاس با حجاب و عمامه حلال است حاج آقا؟
چرا برای خواهرای من جرمه و برای شما و سفیرای مهرورزی تون همه چی آزاده، حاج آقا؟
mardi, novembre 04, 2008
موزه تاریخ مهاجرت در پاریس
موزه تاریخ مهاجرت به مهاجرت های دویست سال اخیر می پردازد و مهاجرت را از زوایای گوناگون مورد بررسی قرار می دهد.فرانسه
تاکنون سه موج عظیم
مهاجرت به سوی خود را داشته است. موج اول در قرن نوزدهم است و موج دوم در اوایل قرن بیستم و موج سوم در نیمه قرن بیستم. همه کسانی که در جستجوی کار به سوی فرانسه آمدند. مهاجران دوره ی جنگهای مختلف. از جنگ های جهانی گرفته تا جنگ ویتنام و یا فرار یهودیان در دوره ی نازی ها از لهستان و دیگر کشورها به سوی فرانسه و یا مهاجرت اسپانیایی ها در دوره فاشیست ها و یا به خاطر کار به سوی فرانسه و بالاخره مهاجرت آفریقایی ها برای کار به سوی فرانسه موضوعات متعددی است که در این موزه مورد بررسی قرار گرفته است.
مورد ایران، دو جریان مهاجرت به سوی ایران
وجود داشته که یکی از سوی عراق بوده است و دیگری از سوی افغانستان و بعد در کنارش مهاجرت ایرانیان است به سوی اروپا. این تابلو بر اساس اطلاعات و سرشماری های بین المللی در سال 2006 تهیه شده است و بسیار گویاست.در ویترین های متعدد، دفترچه ها و یادگارهای مختلف از کشورهای مختلف را می بینیم. دفترچه ای دو زبانه از یک ویتنامی که به فرانسه مهاجرت کرده و داستان هجرت خود و خانواده اش را در دوران جنگ ویتنام گاهی به زبان مادری و گاهی به فرانسه ثبت کرده است فقط یکی از دیدنی های جالب این موزه است. انبوه چمدانهای روی هم تلمبار شده، عکس ها و یادگاری های دوران مختلف. در کنار اسناد و مدارک گوناگون مهاجرت اقوام مختلف به فرانسه، آثاری از هنرمندان معاصر در بیان چهره های مختلف و گاهی دردناک مهاجرت به معرض نمایش گذاشته شده است.
یکی دیگر از مسایل مهاجرت، ادغام و تبادل فرهنگی و همنوا شدن با فرهنگ و زبان کشور میزبان است که
به شکلهای مختلف خود را نمایان می سازد. مشکل عمده ی دیگر، قانونی کردن این سیل مهاجرت ها و سکنی گرفتن در کشور بیگانه است که گاه بسیار سخت و در حاضر تقریباً ناممکن به نظر می رسد.زیرزمین بزرگ ساختمان که خود دو یا سه طبقه دارد دو طبقه اش ماهی خانه و جایگاه آکواریوم (یا به قول آقای مسکوب: آبخانه) های بزرگ برای انواع و اقسام ماهی هاست. در ویترین از ماهی های ریز رنگی گرفته تا ماهی های شاخدار و نهنگ را می شود دید.
در همین جا، یک گیتار ماهی کوچک هست که خیلی راحت توی آبخانه می چرخد و کسی هم مثل آن بانوی شاعر و روزنامه نگار و فعال حقوق بشر و فعال امور زنان در جهت غنی سازی خرافه
در اینجا چو نینداخته که این ماهی یک پری دریایی است و پری دریایی وجود دارد و به عنوان سند گفته های غیرعلمی اش به فیلمی از یک ماهی با صدای روضه خوانی بر بالای سرش لینک بدهد. به روباه دروغگو گفتند: شاهدت کو؟ گفت: دمبم!
اینجا از این معجزات خرافه خبری نیست، در کنار آبخانه های مختلف اطلاعات و گاه فیلم هایی در مورد اقیانوس های مختلف و موجودات ساکن اقیانوس گذاشته اند تا شاهکار خلقت را به چشم ببینی.ماهی ها را تماشا می کردم به این فکر می کردم که ماهی ها بیشترین موجودات مهاجرند که مدام بین نهر و رود و دریا و اوقیانوس در سفر اند و اگر صدایی داشتند و یا گوش ما صدایشان را می شنید می توانستند تاریخ مهاجرت شگفت انگیز خود را برایمان نقل کنند.
الان در یکی از این ویترین ها چند کروکودیل نیل آورده اند که بسیار کوچک اند و
در دوران نوزادی به سر می برند و فقط سه هفته است که به دنیا آمده اند ولی از کروکودیل های بزرگ، در حال حاضر دو تایشان هنوز زنده اند و در پایین ترین
طبقه زیرزمین قرار دارند. تمساح ها را دوست دارم، آنها شکل و شمایل شان بسیار واقعی است. تمساح ها خودشان هستند و هیچ تظاهر به بشردوستی نمی کنند. تمساح ها هر وقت گرسنه اند می درند و می خوردند در حالی که هموطنان عزیزم، هر وقت هم سیر سیر باشند باز هم می درند تا ترک عادت نشود. دندان های کروکودیل همیشه مرا به یاد دندانهای تیز هموطنانم می اندازد. اگر نقاش بودم و قرار بود روح بعضی از هموطنان عزیزم را بکشم همشان را عین سوسمار می کشیدم با دندانها و آرواره های عظیم برای جویدن و خرد کردن!در بخشی از آبخانه مجموعه ای از صدف ها و گوش ماهی هاست، و دیدنش هر بار
سیاحتی است. الان یک ماهی کوچک به اندازه انگشت کوچک دست اما با دهانی بزرگ و لبهایی کلفت آمده و خودش را به شیشه چسبانده و با اصراری عجیب دارد داستان مهاجرت خود را را
نقل میکند. بروم ببینم چه می گوید؟راستی اگر وقت کردید موزه تاریخ مهاجرت را ببینید.
عکس ها و یادگاری های مهاجرت را برای کسانی گذاشته ام که دورند و نمی توانند از این موزه و از نمایشگاه های متنوعش که حول و حوش مهاجرت دور می زند دیدن کنند.
lundi, novembre 03, 2008
گردنبند بلور (20)
گفت: چه دستبند زیبایی!...گفتم: نقره نیست ها! طلا نیست ها!...
گفت: می بینم. می دانم....
گفتم: همه اش از چوب است. از ریشه ی گیاه و هسته خرما و میوه....
گفت: برای همین است که زیباست! اگر از نقره و طلا بود شاید به این زیبایی نمی شد....
گفتم: کنده کاری است بر روی هسته خرما! و همه اش کار دست بربرها! ...
ناگهان بربرهایی که در کوهستان "بنت جدیدی" دیده بودم همگی برگشتند و از دور دستشان را بالا بردند و برایم تکان دادند....
گفت: قشنگ است دیگر!...
گفتم: گاهی حس می کنم چوبش بوی عطر می دهد. در حالی که اگر از نقره یا طلا بود هیچ بویی نداشت....
بربرهای روستای "تغرونه" هلهله کنان، همگی شادمانه برایم کل زدند.
dimanche, novembre 02, 2008
هفت داستان از بیژن کارگر مقدم
فیلم مستند فرخناز شیری، اولین زن راننده اتوبوس در تهران
فیلم مستند فرخناز شیری، اولین زن راننده اتوبوس در تهران....
برگرفته از سایت ایرانیان
دردل يك خانم راننده تاكسي تحصيلكرده ايراني در پاريس، راديو فردا































