vendredi, décembre 07, 2007
سنگها و رنگها
در یک دهکده بربر در تونس، پیرزنی را دیدم. پیرزن می توانست مادربزرگم باشد. فقیر بود. گدایی نمیکرد. سنگ می فروخت. فقیر بودند. گدایی نمیکردند. سنگ میفروختند و گردنبند و دست بندهایی از استخوان شتر و نهال نخل و بچه لاک پشت و سنگهای نقشدار و خلاصه هر چه بشود فروخت، میفروختند. گدایی نمی کردند.در دهکده ای دیگر با اهالی دهکده ناهار خوردیم. زنان کل زدند و اول از همه، ما زنان را با خود به آشپزخانه بردند و سپس به پستو و بعد باز کل زدند و به ما لباس بربر پوشاندند و سربند بربر زدند و کل زدند و ما ندانسته پیروی کردیم. به ظاهر شاد می نمودند.
زنی ناخنهایم را حنای سرخ گذاشت و روی دستم نقشی عجیب با حنا کشید.ساکت و بیحرکت نقشها و رنگهایش را پذیرفتم.
نهال نخل را توی گلدان کاشته ام.
حالا حنای ناخنهایم کم رنگ شده است.
سنگ پیرزن را روی میزم گذاشته ام.
حتم دارم روزی همه مان سنگ می شویم
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 10:27 PM
