lundi, octobre 20, 2008
نمایشگاه پیکاسو و میراث نقاشی

کاری از پیکاسو که متأثر است از تابلوی ولاسکز، نقاش اسپانیایی قرن هفدهم.
در تکمیل این گزارش اضافه می کنم که نمایشگاه های هنری فعلی در اروپا دیگر کمتر به کلکسیون آثار یک نقاش و یا گردآوری مجموعه آثار یک هنرمند اختصاص دارد چون این نوع گردآوری کار موزه های هاست و موزه ها دایمی و تغییرناپذیر اند و معمولاً هر هنرمندی برای خود، موزه ای دارد که در آنجا می شود مجموعه آثارش را یافت.
اکنون نمایشگاه ها عموماً بر اساس اندیشه های نقد و تفسیر هنری و فلسفه هنری برنامه ریزی می شوند و شکل می گیرند و از آنجا که "هنر تطبیقی" در دوره کنونی با استقبال بسیاری مواجه شده است؛ این نمایشگاه ها بیشتر به تأثیر یک نقاش بر روی همعصرانش، و یا تحت تأثیر قرار گرفتن یک نقاش از نقاشان دوره پیشین، و گاه به مقایسه (تفاوت ها و تشابه ها در عین ویژگی هر اثر) در آثار دو نقاش و یا مقایسه ای در آثار دو دوره مختلف از یک نقاش می پردازد.
نمایشگاه هایی بر اساس مضمون مشترک در آثار نقاشان گوناگون و دیالوگ هنری دو نقاش هم عصر از طریق تابلوها و یا نظریه های آنان در مورد نقاشی؛ بخشی از این پژوهش هنری است. این نوع نمایشگاه ها به دلیل تنوعی که با خود دارند و از زوایای گوناگون به بررسی آثار هنری و یا دوره های هنری و آثار هنرمندان می پردازند و به دلیل چند بعدی بودن شان، مورد استقبال بسیار هنردوستان قرار گرفته است و عموماً از میزان بازدیدکنندگان بالایی برخوردار است.
از این رو جای تعجب نیست که مثلاً یک بار نمایشگاه "ماتیس - پیکاسو" را در گراند پاله داریم
و چند سال بعد "پیکاسوی مجسمه ساز" را در مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو
و یا "پیکاسو- ولاسکز" را در موزه دو ارسی
و در حال حاضر "پیکاسو - دولاکروا" در موزه دو لوور "پیکاسو/ مانه (ناهار در سبزه زار) در موزه دو ارسی و سرانجام "پیکاسو و استادان نقاشی" را در گراند پاله.
پابلو پیکاسو همچون پدیده ای مدرن؛ در مقایسه با آثار کلاسیک و با در نظر گرفتن تأثیری که از پیشینیان خود گرفته است و در گفتگویی هنری با نقاشان همعصرش و با شناختن جنبه های مختلف هنرش و از زوایای گوناگون و در ارتباط با دیگران است که معنا پیدا می کند و جایگاهش مشخص می شود.






















