samedi, juillet 05, 2008
ادبیات تطبیقی یا چرندیات مقایسه ای؟

در دهه سوم قرن نوزدهم، رشته جدیدی به نام «ادبیات تطبیقی» در برنامه درسی بعضی از دانشگاههای جهان قرار گرفت. امروز پس از گذشت دو قرن قلمرو این شاخه كوچك ادبی چنان گسترش و دامنه نفوذی یافته كه تقریبا همه بخشهای علوم ادبی را دربرگرفته است. ادبیات تطبیقی سی سال پیش از برنامه دانشگاههای ما حذف شد./
ادبیات تطبیقی مانند سایر رشته ها، دامنه، زمینه، محدوده و نظریه پردازان خاص خود و روش های تحقیقی خاص خود را دارد و چیزی جدا از مقایسه ی کودکانه ی فیل و فنجان و مقایسه های بی پشتوانه و از روی سلیقه است. نمی توان اسم هر نوع مقایسه ای را "ادبیات تطبیقی" گذاشت. ولی متاسفانه در بین ایرانیان این منش رایج شده است که کسانی که برای مطبوعات و ناشران کار می کنند و کوچکترین مطالعه و دانشی در زمینه ادبیات تطبیقی ندارند برای نوشتن اهداف و نظریات سفارشی زیر پوشش پژوهشی تطبیقی دست می زنند و مجموعه ای از اطلاعات نادرست و ساختگی و چرندیات را به نام "ادبیات تطبیقی" به خورد خواننده می دهند. راه و روش این مزدوران از راه و روش ادبیات تطبیقی کاملاً جداست.
یادم می آید دو سه سال پیش دو سه تن از این مزدوران، با یک همنوایی کاملاً حساب شده، به یک سری کارهایی مقایسه ای و دروغین در زمینه ادبیات معاصر و ادبیات مهاجرت دست زدند، اینها با دادن اطلاعات غلط قصد داشتند به استناد آن پژوهش های قلابی ثابت کنند که سانسور در ایران تقلیل یافته و تا حد حذف چند کلمه غیرضروری و محض خالی نبودن عریضه تخفیف یافته و نگرانی موردی ندارد. این نوشته ها با هدف خاصی نوشته شد و این روزها چه کسی وقت دارد که برود کتابها را کلمه به کلمه با هم مقایسه کند تا ببیند کتاب مورد بحث چند صد مورد سانسور دارد و بعضی از جاهایش عوض شده تا زیر پوشش موازین قرار بگیرد و خلاصه بسیاری از نوشته های پوک در جهت فرهنگ زدایی و برای تشویش اذهان عمومی تولید شد و می شود تا دیگر کسی نداند چی به چی است و صدای مسلط دولتی مانند مونولوگی بر همه عرصه ها حکمفرما باشد.
فردا آقای ابوالحسن نجفی در نشستی كه روز یكشنبه 16 تیرماه ساعت 17 تا 19 در بنیاد ایران شناسی برگزار میشود در مورد "قلمرو ادبیات تطبیقی" سخنرانی خواهد كرد. این بنیاد در خیابان شیخبهایی جنوبی، خیابان ایرانشناسی واقع است.






















