dimanche, octobre 05, 2008
گردنبند بلور (9)
روز تولدم بود.نه توقع جواهرات کارتیه داشتم.
و نه ماشین آخرین سیستم.
نه کیک شکلاتی و یا خامه ای،
و نه حتی توقع یک تبریک و خالی!
فقط آرزو داشتم آن روز بی دردسر و آرام بگذرد.
از پیش تصمیم گرفته بودم: خودم برای خودم جشن می گیرم.
به تو گفتم: ناهار می رویم به یک رستوران خوب!
و تا حرفی بزنی، گفتم: میهمان من!
به رستوران که رفتیم دوستت را همراه خودت آورده بودی: میهمان من!
صورت غذا را که آوردند، نگاهم به هر چه رفت؛ گفتی: "برایت خوب نیست" و یا "گران است!"
نگاه دوستت به هر چه رفت، به او گفتی: بی خیال! فکر قیمتش را نکن! مگر نمی بینی امروز میهمانیم؟
غذا به دهانم مثل زهرمار شد.
صورتحساب را پرداختم در حالی که گرسنه بودم و سرم درد گرفته بود.
به خودم گفتم: بی خیال! هیچ خودت را نباز! برو برای خودت هدیه ای بخر! آخر هرچه باشد تولد توست!
فردایش برای خودم پیراهنی خریدم.
سرم داد زدی: چقدر ولخرجی!
توی دلم گفتم: تولد نخواستم
و در آن روز خاص بود که از به دنیا آمدنم، بیش از همیشه شرمنده شدم.






















