نامه پشت نامه می آید که برویم دم سفارت برای سیدموسوی و حاج خانم تازه فمینیست شده اش، سینه بزنیم و بگوییم در انتخابات تقلب شده! ولی مگر این حکومت از اول با تقلب شروع نشده بود؟ از همان رفراندم غیردموکراتیک"آری یا نه؟" و "جمهوری اسلامی" اش یا "آش کشک خاله ته، بخوری پاته، نخوری پاته!" اینها از همان رفراندم اولیه تمام مخالفان و دگراندیشانی که رای داده بودند را نیم در صد یعنی هیچ به حساب آورند و با بازی "بنی صدر، صد در صد" همین محاسبه ادامه پیدا کرد.
آیا ملت ایران بنی صدر را می شناخت؟ آیا بنی صدر پروژه های مهمی برای بازسازی کشور داشت؟ داستان "اقتصاد گاوی" و "اشعه موی خانم ها" ایشان، هنوز در یادها هست؟ رای های داده شده را از روستاییان بیسواد و با انگشت زدن می گرفتند و گرفته اند. رای گیری بدون آگاه سازی مردم جاهل و در شرایط نابرابر به معنای تقلب در ماهیت انتخابات است.

پس مگر اولین بار است که تقلب می شود؟ و بار قبلی چه؟ چرا هیچکدام از این دولتمردان اصلاح طلب به بار قبلی انتخابات اعتراضی نکردند؟ و بار قبل تر و دو دوره خاتمی؟ و دوره های قبل تر؟ آیا همیشه همه چیز درست بوده و فقط این بار است که آرای اعلام شده از سوی حکومت با برنامه های نمایشی و سناریوی "در باغ سبز" شما مطابقت ندارد؟

الان نامه آمده که مایی که در فرانسه ایم به کاخ الیزه نامه بنویسیم و از سارکوزی بخواهیم رای دولت ایران را قبول نکند. شرم آور است! وقاحت محض است که به عنوان یک ایرانی که نیمی از عمر خود را در فرانسه گذرانیده بیایم و از یک دولت خارجی بخواهم در مسایل داخلی ایران دخالت کند. منظورتان چیست؟ بیاییم و از دولت های خارجی بخواهیم این یکی را بردارد و آن که مامور سرکوب فرهنگ و جان یک نسل بوده است را به عنوان ناجی برحق به تخت بنشاند؟ که همه مبارزات زنان و دانشجویان و کارگران را بیندازید پشت قباله این سید شال سبز؟ و باز با رهبران از بالا به توافق برسید و باز توده ها و مردم واقعی را به نفع اهداف حزب خود مورد استثمار و سرکوب قرار بدهید؟
ننگ بر شما! ننگ بر این چپگرایی قدرت طلبانه و حقیرتان! ننگ بر شما که فوری با قاتلان هم کاسه و هم سفره می شوید.
همچنان خاموش می مانم و منتظر تا دانشجویان و کارگران و زنان و مبارزان واقعی ایران راه و شیوه مناسب خود را پیدا کنند و اعتراض خود را بدون وجود سرانی چنین خائن به گوش جهانیان برسانند. باز هم منتظر فرداهایی بهتر می مانم.