mercredi, juillet 08, 2009
همبستگی با کی؟ تا چه حد؟
در پاسخ به یک خواننده ارجمند: برای اطلاع رسانی بیشتر، این چند روزه، چند خبر گذاشتم، مصاحبه با ولیعهد و خبر سخنرانی بنی صدر و برنامه همایشی با حضور شهردار پاریس، هر سه را بدون تفسیر گذاشتم؛ علتش هم فقط خبررسانی بود و اینکه کشور ایران، ده ها و صدها صاحب و پیشکسوت و مالک دارد و مردمانش زیر گلوله اند.
لازم به توضیح است که هرگز قصدم چهره سازی و تبلیغ برای افراد یا مهره های سوخته نبوده و نیست. بنی صدر، با همان آرایی (بنی صدر/ صد در صد) به عنوان اولین رییس جمهور ایران منتصب شد که امروز احمدی نژاد و نمی دانم چراحالا بقیه تعجب می کنند؟؟؟؟ در ضمن مطلبی داشتم "ما با مردم هستیم" که مواضعم در قبال حزب سبزهای قمر بنی هاشم کاملاً آشکار است.
این جمع با عنوان "همبستگی" دارد "دیکتاتوری" و "تک صدایی" بودن خود را بر ما ایرانیان خارج از کشور تحمیل می کند. این افراد در اطلاعیه ای که به مناسبت برگزاری یادبود 18 تیر در پاریس داده اند از همه افراد و گروه ها خواسته اند تا از آوردن هر گونه پرچم و پلاکارد و شعار و نشانه خودداری کنند!!!! آیا این نوعی دیکتاتوری نیست؟
دوره "وحدت کلمه" گذشته است. دموکراسی "چندصدایی" است. یک رژیم دموکراتیک نمی تواند از ابتدا حامل چنین سرکوب و سانسوری برای ساکت کردن دگراندیشان باشد. این جمع نوپا در این روزها نقش "ولایت فقیه "و "مجلس خبرگان" و "شورای نگهبان" و "شورای مصلحت عوام" همه را باهم در یک جا، زیر پوشش "کمیته مستقل دفاع از سرکوب شهروندان ایرانی" دارد به ما تحمیل می کند تا ما را در "یادمان دانشجویان" سرکوب کند.
فرانسه کشور دموکراتیکی است و کسی حق ندارد نظرش را بر دیگری تحمیل کند! "هیجده تیر" چه ربطی به کمیته "ور ایز مای وت؟" دارد که حالا فردا صاحب عزا شده است؟ بینید آخر در قلب پاریس و در روز 18 تیر و یادمان کشته شدگان ده سال پیش، ما باید برویم زیر علم آنها سینه بزنیم و بگوییم: "رأی من کو؟" یا چی؟ نمی توانم ساکت بمانم. آیا لازم است که باز هم بنویسم؟
لازم به توضیح است که هرگز قصدم چهره سازی و تبلیغ برای افراد یا مهره های سوخته نبوده و نیست. بنی صدر، با همان آرایی (بنی صدر/ صد در صد) به عنوان اولین رییس جمهور ایران منتصب شد که امروز احمدی نژاد و نمی دانم چراحالا بقیه تعجب می کنند؟؟؟؟ در ضمن مطلبی داشتم "ما با مردم هستیم" که مواضعم در قبال حزب سبزهای قمر بنی هاشم کاملاً آشکار است.
این جمع با عنوان "همبستگی" دارد "دیکتاتوری" و "تک صدایی" بودن خود را بر ما ایرانیان خارج از کشور تحمیل می کند. این افراد در اطلاعیه ای که به مناسبت برگزاری یادبود 18 تیر در پاریس داده اند از همه افراد و گروه ها خواسته اند تا از آوردن هر گونه پرچم و پلاکارد و شعار و نشانه خودداری کنند!!!! آیا این نوعی دیکتاتوری نیست؟
دوره "وحدت کلمه" گذشته است. دموکراسی "چندصدایی" است. یک رژیم دموکراتیک نمی تواند از ابتدا حامل چنین سرکوب و سانسوری برای ساکت کردن دگراندیشان باشد. این جمع نوپا در این روزها نقش "ولایت فقیه "و "مجلس خبرگان" و "شورای نگهبان" و "شورای مصلحت عوام" همه را باهم در یک جا، زیر پوشش "کمیته مستقل دفاع از سرکوب شهروندان ایرانی" دارد به ما تحمیل می کند تا ما را در "یادمان دانشجویان" سرکوب کند.
فرانسه کشور دموکراتیکی است و کسی حق ندارد نظرش را بر دیگری تحمیل کند! "هیجده تیر" چه ربطی به کمیته "ور ایز مای وت؟" دارد که حالا فردا صاحب عزا شده است؟ بینید آخر در قلب پاریس و در روز 18 تیر و یادمان کشته شدگان ده سال پیش، ما باید برویم زیر علم آنها سینه بزنیم و بگوییم: "رأی من کو؟" یا چی؟ نمی توانم ساکت بمانم. آیا لازم است که باز هم بنویسم؟
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 1:25 PM
