چشمان بیدار- مهستی شاهرخی: حبیب لطیفی آزاد باید گردد

 
 

چشمان بیدار - مهستی شاهرخی


All rights reserved - Contact: mahasti_shahrokhi(at)hotmail(dot)com

 
 

samedi, décembre 25, 2010

حبیب لطیفی آزاد باید گردد

امروز بنابه فراخوان کردها برای جلوگیری از اعدام حبیب الله لطیفی، دو بعدازظهر به میدان تروکادرو رفتم اما متاسفانه عده کم بود. این نظم نوین، آنقدر به بهانه های بیخود مردم را به تظاهرات کشاند و آنقدر در تظاهرات مردم معترض را سانسور کرد که مردم ناامید شده اند، چندتایی از آقایان صف نگه دار جهت حراست و انتظامات آن عده معدود، آنجا بودند. هم عامل نفوذی اند و هم خط دهنده و هم حراست، نوعی از اپوزیسیون رسمی که توی کردها می پلکیدند. کردها حضور گسترده ای نداشتند گویا تلاشی برای سازماندهی کردها نشده بود. چند زن و مرد با عکس حبیب لطیفی به دست جلو صف ایستاده بودند. از کردهای دانشکده، جز یکی که همیشه مرغ عروسی و عزاست کسی را ندیدم. از دور سری برای هم تکان دادیم. خبرنگار و دوربین خبری نبود، چون خبرنگاران را بسیج نکرده بودند یا چون روز عید بود؟ اما مگر مبارزه تعطیلی برمی دارد؟ مگر می شود عید داشت وقتی جوانی مثل دسته گل را تا چند ساعت دیگر اعدامی می کنند§
خانمی با صندلی چرخدار آمده بود و جوانی هم گویا عمل کرده بود و یا مشکلی داشت با عصا، آنها آمده بودند ولی جنبش دانشجویی، برو بچه های دانشجو کو؟ برو بچه های ورزشکار؟
توی آن صحن پر از توریست جلوی برج ایفل هر وقت به تظاهرات می روم به پوچی می رسم. جوان سیاهی می خواهد به من یادگاری بفروشد، محلش نمی دهم. اصرار می کند: پنج برج ایفل طلایی به یک یورو! می گویم توریست نیستم. می گوید صبر کن و از جیبش یک جعبه کوچک درمی آورد. ساعت است، دو ساعت: زنانه و مردانه، می گوید: گران نیست. سرم را به علامت منفی تکان می دهم و خودم را کنار می کشم. زمان به سرعت می گذرد ، تیک تاک! تیک تاک! تا چند ساعت دیگر!
حبیب فقط تا چند ساعت دیگر حق دارد زنده باشد! تیک تاک! تیک تاک! حبیب اول جوانیش است و زندگی حقش است. ساعت یک ربع به سه شعار دادن شروع شد، به فارسی و نه به کردی. اما مگر تو کرد بودی یا کردی بلدی؟ پس در هر کجا که هستید و به هر زبانی که بلدید بگویید: حبیب لطیفی آزاد باید گردد! زندانی سیاسی آزاد باید گردد!
دارد شب می شود. چراغ ها را خاموش کنید. جاده ها را ببندید. جلوی زندان ها جمع شوید. نگذارید حبیب ها و محبوبه ها و عاطفه ها را اعدام کنند. جوانان را نجات بدهید. فرزندانتان را نجات بدهید. آینده مال آنهاست. وقتی یخزده به خانه برمی گردم آخرین خبرهای مبارزات مردمی را در وبلاگ رزا می خوانم. مردم سیرجان، اعدامی های خود را از مرگ نجات دادند. فردا صبح قرار است مردم دم زندان جمع شوند. فردا صبح خیلی دیر است. صبح نباید بیاید. چه می شد اگر زمان متوقف می شد و صبح نمی شد؟ حبیب اعتصاب غذا کرده و زندانی های دیگر در حمایت از او و در اعتراض به حکم اعدام، با او همراه شده اند.



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?