چشمان بیدار- مهستی شاهرخی

 
 

چشمان بیدار - مهستی شاهرخی


All rights reserved - Contact: mahasti_shahrokhi(at)hotmail(dot)com

 
 

mardi, février 07, 2012

عصر مقوا

 


  هوا خیلی سرد شده و برف! خواستم چیزی در مورد عصر یخ بنویسم که دیدم در دوران شکوهمند سیمین و عصر مقوا به سر می بریم. آنقدر از دروغ اشباع شده ایم و آنقدر صف کشی و لشگرکشی های حزبی و خوش رقصی و لیست طویل امضا وجود دارد که مجالی برای نفس کشیدن نیست. در این دوران کاغذی تسخیر شده از صحنه سازی، آنقدر از نمایشات تکراری بهره مند شده ایم که بازگشت امام مقوایی کمترین است. اما جای تعجب است که بیست سال پس از فروپاشی رسمی اتحاد جماهیر شوروی، حزب توده و توابع تا به این حد به مرام پوشالی خود پایبند باشند که سالگرد هفتاد سالگی حزب را به جشن هفت روز و هفت شب تبدیل کنند؛ کمی درباره صف آرایی نوین و رنگین اخیرتان بنویسید.

http://t2.ftcdn.net/jpg/00/14/54/97/400_F_14549780_wxCVxzlG5i0YhLaHc8BpWNmQBKuODTFz.jpg

بنویسید چه شدید، چه شبکه ای به هم زدید و چطور با سیاست همدستی با حکومت و سرکوب فرودست، همه صداها را خفه و حذف کردید. از نظم ساکن و غالبی که بوجود آورید حرف بزنید؛ وگرنه با این همه لیست و این همه امضاهای پوشالی و لشگرکشی به کجا خواهید رفت؟ آن از انقلاب سوسیالیسیتی و دیکتاتوری خونریز پرولتاریا که بیست سال پیش به شکلی رسمی به فعالیت خود خاتمه داد! شما با لشگر اسلام و پرچم رنگین و ننگین به کجا خواهید رفت؟ تا کجا دروغ خواهید گفت؛ ای حزب مقوایی؟ این مقوا را شما علم کردید و جنبش ضدامپیریالیستی امام زمان را! حالا هم به بهانه های دروغین مردم را می کشانید تا سالگرد انقلاب مقوایی را و شخصیت های مقوایی را محترم بدارید. همه را قیچی کردید و به درک واصل کردید تا خود در رأس بمانید! ای لشگر مهرورزی، با شمایم! مقوا شمایید! ای سر تا پا پوشال و دروغ! آهای آدمهای مقوایی! با پرونده و گذشته مقوایی! با همایش و نشست های مقوایی! با پاسپورت و شناسنامه های مقوایی! با ملیت و هویت مقوایی! با شما هستم! مقوا شمایید! مقوا شمایید!
http://us.123rf.com/400wm/400/400/redcollegiya/redcollegiya1108/redcollegiya110800005/10199729-ange-mignons-cartoon-sur-page-papier-r-aliste.jpg 

Libellés : ,


samedi, novembre 12, 2011

عصر یخ

آخر هفته با دوستی تلفنی درددل می کردیم، دوستم می گفت «بالاخره این جوری نمی مونه» گفتم « این سپاه بار خودش را بسته و حالا حالاها خیال رفتن نداره» گفت «باشه ولی اوضاع این طور نمی مونه بالاخره عوض می شه» پرسیدم «کی؟ چه وقت؟» گفت «دویست سیصد سال دیگه این جوری نیست»؛ یاد شخصیت های چخوف افتادم که از آینده دوری حرف می زنند، از چهارصد سال دیگر، که الان یک قرنش گذشت و بهتر نشد اما بشریت تجریبات تلخی و خونباری را تحمل کرد، و نشد آن طوری که آنها فکرش را می کردند، گفتم «آره، عوض می شه، اما گمان نمی کنم بتوانم تا آن موقع دوام بیاورم و آن روز را به چشم ببینم» و بعد به فکرم رسید که به جای وصیت سوزاندن جسدم، بهتر است منجمدش کنند، چند مدت، طی دوران نئوفاشیسم و عصر یخ را توی فریزر و یخچال بمانم و در روز رهایی و آزادی دوباره چشم باز کنم، همین فکر به من امید داد که هر جوری شده دوام بیاورم،
فرق ذهنیت شخصیت های هزاره سوم اینست: علم پیشرفت کرده، گرچه دولتها و سرمایه دارها آتش افروزی می کنند اما امکانش هست که قلب ملت ها دوران جنگ در یخچال ها سالم بماند و کپک نزند،
چخوف بیمار بود و می دانست می میرد و آن روز را نمی بیند ، اما چخوف با «مرگ» تمام نشد و فقط بخش فیزیکی اش مرد! شخصیت ها و افکار و کلمات و آرزوهای چخوف و خلاصه بخش معنوی چخوف از طریق تئاتر و ادبیات زنده مانده و با ما حرف می زند و کاش می شد بخش فیزیکی اش را هم زنده نگه داشت، اما حالا دیر شده، به مرور زمان و با پیشرفت علم؛ شاید بشود، شاید روزی برگردند، اما اگر همه برگردند خیلی دنیا شلوغ می شود و اول از همه پولدارها مثل مومیایی های مصری برمی گردند و دنیا برای همه تنگ می کنند و آنوقت چی؟
گفت «کجایی؟ چی شدی؟ قطع شد؟» گفتم «نع! قطع نخواهد شد، داشتم به عصر یخ فکر می کردم» و از خود می پرسیدم اگر انسان بخواهد هر جور شده دوام بیاورد و زنده بماند تا از این دوران عبور کند، به جای «وصیت نامه»، چه واژه ای برایش موجود است؟
به جای «به خاک سپاری»؟
و خلاصه
برای رسیدن «دنیایی نو»، به «اندیشه ای نوین» و به «زبانی تازه» نیازمندیم؛ این طور نیست؟

Libellés :


This page is powered by Blogger. Isn't yours?