mardi, février 07, 2012
عصر مقوا
Libellés : Révolution, the age of ice
samedi, novembre 12, 2011
عصر یخ
آخر هفته با دوستی تلفنی درددل می کردیم، دوستم می گفت «بالاخره این جوری نمی مونه» گفتم « این سپاه بار خودش را بسته و حالا حالاها خیال رفتن نداره» گفت «باشه ولی اوضاع این طور نمی مونه بالاخره عوض می شه» پرسیدم «کی؟ چه وقت؟» گفت «دویست سیصد سال دیگه این جوری نیست»؛ یاد شخصیت های چخوف افتادم که از آینده دوری حرف می زنند، از چهارصد سال دیگر، که الان یک قرنش گذشت و بهتر نشد اما بشریت تجریبات تلخی و خونباری را تحمل کرد، و نشد آن طوری که آنها فکرش را می کردند، گفتم «آره، عوض می شه، اما گمان نمی کنم بتوانم تا آن موقع دوام بیاورم و آن روز را به چشم ببینم» و بعد به فکرم رسید که به جای وصیت سوزاندن جسدم، بهتر است منجمدش کنند، چند مدت، طی دوران نئوفاشیسم و عصر یخ را توی فریزر و یخچال بمانم و در روز رهایی و آزادی دوباره چشم باز کنم، همین فکر به من امید داد که هر جوری شده دوام بیاورم،فرق ذهنیت شخصیت های هزاره سوم اینست: علم پیشرفت کرده، گرچه دولتها و سرمایه دارها آتش افروزی می کنند اما امکانش هست که قلب ملت ها دوران جنگ در یخچال ها سالم بماند و کپک نزند،
چخوف بیمار بود و می دانست می میرد و آن روز را نمی بیند ، اما چخوف با «مرگ» تمام نشد و فقط بخش فیزیکی اش مرد! شخصیت ها و افکار و کلمات و آرزوهای چخوف و خلاصه بخش معنوی چخوف از طریق تئاتر و ادبیات زنده مانده و با ما حرف می زند و کاش می شد بخش فیزیکی اش را هم زنده نگه داشت، اما حالا دیر شده، به مرور زمان و با پیشرفت علم؛ شاید بشود، شاید روزی برگردند، اما اگر همه برگردند خیلی دنیا شلوغ می شود و اول از همه پولدارها مثل مومیایی های مصری برمی گردند و دنیا برای همه تنگ می کنند و آنوقت چی؟
گفت «کجایی؟ چی شدی؟ قطع شد؟» گفتم «نع! قطع نخواهد شد، داشتم به عصر یخ فکر می کردم» و از خود می پرسیدم اگر انسان بخواهد هر جور شده دوام بیاورد و زنده بماند تا از این دوران عبور کند، به جای «وصیت نامه»، چه واژه ای برایش موجود است؟
به جای «به خاک سپاری»؟
و خلاصه برای رسیدن «دنیایی نو»، به «اندیشه ای نوین» و به «زبانی تازه» نیازمندیم؛ این طور نیست؟
Libellés : the age of ice






















