vendredi, août 08, 1997
پنجمین فستیوال تئاتر ایرانیان در کلن
پاییز ده سال پیش، دست به یک عمل انتحاری زدم و به فستیوال تئاتر ایرانیان در کلن رفتنم و بیش از پنجاه اثر که بیشترشان ناآماده و یا روخوانی را دیدم. این واقعه و نوشتن اش در بازگشت از سفر، همزمان بود با دوران قتل های زنجیره ای. انعکاس فضای قتل ها و ترس و لرزی که در هنگام نمایش در جانمان می نشست در گزارشم منعکس است.

















Libellés : Théâtre


























