samedi, juin 02, 2007
پس از غنی سازی اورانیوم و کشفیات هسته ای و اختراع هنر مهرورزی با کلمات، ایران به کشف دیگری نیز نایل آمد و آن کشف "عقده های زنانه" در سرزمینی مردانه است!از نظرگاه مردان سیاسی ایران، زن هر چه هم بشود، حتا اگر وزیر امور خارجه در ایالات متحده آمریکا هم بشود باز زن است و ماجراها و تصمیم گیری هایش شخصی و از سر حسودی و یا خشم و عاطفی است. هیچ کس دلیل نحوه ی تصمیم گیری سیاسی جورج بوش (چه بوش پدر و چه پسر) را بر اساس ماجرای عشقی جورج بوش در زمان جوانی با یک زن رشتی تحلیل و تفسیر نمی کند چون هر چه باشد بوش یک مرد است و برای مردان دنیای عشق و روابط شخصی و سیاست از هم جداست. ولی در مورد خانم رایس آنهم در مجلس صحبت شده و علت خشم ایشان را در ناکامی اش در ماجرای عشقی با جوانی قزوینی دانسته اند!!! ببینید چقدر مضحک اند! و ببینید که طرز فکر مضحک تری دارند! حالا پیدا کنید وضعیت روابط ایران و آمریکا را؟؟؟!!!
لینک خبر قدیمی است. خبر جدیدتری داشتم از شام خوردن خانم رایس با نماینده ای از ایران و دیپلماتی از ایران، در این باره تفسیری بند تنبانی سیاسی ارائه داده بود که لابد خانم رایس کم کم دارد درد ناکامی را فراموش می کند!!! بنازم به این تفسیر و تحلیل سیاسی دپیلمات ایرانی از اوضاع سیاست بین المللی و روابط جهانی!!! متاسفانه کامپیوترم ویروس زده و خراب شد و لینک جدید همراه با حافظه ی کامپیوترم دارفانی را وداع گفت.
راستی اصطلاح "خاله زنکی" را به کار نبردم چون عملاً می بینم خاله ها و زنها در آن نقشی ندارند و این تصورات بیشتر فانتزی های مردانه و زاییده ی ذهن مردهاست پس به پیشنهاد دوستی از این به بعد به جای عبارت "خاله زنکی" از عبارت"عمومردکی" استفاده بفرمایید.
در ادامه ی همین تفکر و آن لینک مرحوم، یاد آوری می کنم که یکی از دپیلماتهای ایرانی میز شام یرای مذاکره با آمریکا را با عجله ترک گفته چون یقه خانم ویلون زن باز بوده یا زن نوازنده دکولته پوشیده بوده!!! فکر کنید دپیلمات ایرانی برای مذاکره در مورد نیروی هسته ای و امنیت در منطقه رفته پای میز شام و آنجا همه ی حواسش توی یقه ی نوازنده ای بوده که داشته آن طرف تر ویلون می زده و همین باعث حشری شدن ایران و ترک مجلس شده... ببینید چقدر بدبختیم! ببینید زنانگی ویلون زن و یا یقه بازش و یا زن بودن خانم رایس چه نقشهایی که در امور سیاست بین الملل بازی نمی کند!!!
اینست سیاست هسته ای حشری!!!
بیله دیگ بیله چغندر!
کشوری که سیاستش که اینقدر بندتنبانی باشد چرا ادبیاتش بند تنبانی نشود؟؟؟!!!
آن از دپیلمات! این از ادیب و نویسنده!!!
در ادامه ی تفکر "عمومردکی"، یادآوری می کنم دخترجوانی در تبعید داستان زندگی خود را به شکلی کودکانه نوشت و مورد توجه واقع شد و بر اساس همان داستان زندگی خودش فیلم کارتونی ساخت که هیچ به مزاج دپیلماتهای ایران و متخصصان امور بین الملل ایرانی خوش نیامد. مفسر کیهان فیلم او را "یک عقده زنانه" نامید. می شود کمی نتیجه گیری کرد و گفت در جمع ایرانیان، کافیست زنی کمی موفق شود تا مردان راز موفقیتش را در "عقده های زنانه" اش بجویند؟
راستی اصطلاح "خاله زنکی" را به کار نبردم چون عملاً می بینم خاله ها و زنها در آن نقشی ندارند و این تصورات بیشتر فانتزی های مردانه و زاییده ی ذهن مردهاست پس به پیشنهاد دوستی از این به بعد به جای عبارت "خاله زنکی" از عبارت"عمومردکی" استفاده بفرمایید.
در ادامه ی همین تفکر و آن لینک مرحوم، یاد آوری می کنم که یکی از دپیلماتهای ایرانی میز شام یرای مذاکره با آمریکا را با عجله ترک گفته چون یقه خانم ویلون زن باز بوده یا زن نوازنده دکولته پوشیده بوده!!! فکر کنید دپیلمات ایرانی برای مذاکره در مورد نیروی هسته ای و امنیت در منطقه رفته پای میز شام و آنجا همه ی حواسش توی یقه ی نوازنده ای بوده که داشته آن طرف تر ویلون می زده و همین باعث حشری شدن ایران و ترک مجلس شده... ببینید چقدر بدبختیم! ببینید زنانگی ویلون زن و یا یقه بازش و یا زن بودن خانم رایس چه نقشهایی که در امور سیاست بین الملل بازی نمی کند!!!
اینست سیاست هسته ای حشری!!!
بیله دیگ بیله چغندر!
کشوری که سیاستش که اینقدر بندتنبانی باشد چرا ادبیاتش بند تنبانی نشود؟؟؟!!!
آن از دپیلمات! این از ادیب و نویسنده!!!
در ادامه ی تفکر "عمومردکی"، یادآوری می کنم دخترجوانی در تبعید داستان زندگی خود را به شکلی کودکانه نوشت و مورد توجه واقع شد و بر اساس همان داستان زندگی خودش فیلم کارتونی ساخت که هیچ به مزاج دپیلماتهای ایران و متخصصان امور بین الملل ایرانی خوش نیامد. مفسر کیهان فیلم او را "یک عقده زنانه" نامید. می شود کمی نتیجه گیری کرد و گفت در جمع ایرانیان، کافیست زنی کمی موفق شود تا مردان راز موفقیتش را در "عقده های زنانه" اش بجویند؟
برای پیگیری و کشف عقده های زنانه کمی به نارسیسیم مردانه می پردازیم. نارسیسیم مردانه و یا خودپسندی و خودپرستی مردانه تا حدی است که او زن را همیشه عاشق و شیفته ی خود می داند. در فانتاسم های مردانه، زن خود را به آب و آتشی می زند و از حرمان و رنج در خود می پلکد و آب می شود. اسطوره اکو و نارسیس را به یاد بیاوریم، نارسیس (مرد) عاشق خود بود و اکو (زن) عاشق نارسیس. روزی نارسیس به رود رفت تا شنا کند ولی عکس رخ خود را در آب دید و چنان محو جمال بی مثال خود شد که در رود غرق شد و به جایش گلی روئید. اکو که عشق خود را از دست داده بود در سوگ یار از دست رفته آنقدر گریست و زاری کرد و ناله کرد که پاک آب شد و از او فقط صدایی باقی ماند. اکو در غم عشق مردش، شد فقط یک انعکاس صدا.
نتیجه اخلاقی این اسطوره این است که مرد خودپسند است و عاشق هیچکسی به جز خود نمی شود. زن همیشه عاشق است و عاجز و سوگوار و فقط یک انعکاس صدا. هویت زن به زنده بودن مردش بستگی دارد. وقتی مردش مرد، زن هم محو می شود.
آیا در قرن بیست و یکم و در ابتدای هزاره سوم آیا ایران خواهان ادامه و تکرار اساطیر در وقایع سیاسی و در روابط بین الملل است؟
چرا در فرهنگ مردسالار ایرانیان، همیشه موفقیت های زنان، "عقده" تلقی می شود؟
____________________
مطالب مرتبط: هنر ایرانیان: یک کلاغ = چهل کلاغ
____________________
مطالب مرتبط: هنر ایرانیان: یک کلاغ = چهل کلاغ
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 12:05 AM
