samedi, septembre 29, 2007
مارسل مارسو و زبان بی زبانی
مارسل مارسو هم رفت. مارسل و هنر سکوت. ویدئوهای مارسل مارسو را اینجا نگاه کنید. دیدن این مطالب برای دانشجویان بازیگری بسیار ضروری است. زندگینامه و دیگر مطالب را در مورد مارسل مارسو در همین سایت نگاه کنید......ویدئوهای مارسل مارسو در یوتوب ببینید...........
یادم می آید در سال 1356 مارسل مارسو سفری به ایران داشت. درست یک سال پیش از انقلاب بود و سکوت مطلق و خفقان محض بر کشور حکمفرمایی می کرد. دانشجو هم بودیم و سر پرشور و از سوی دیگر عشق به نمایش. جرئت نفس کشیدن نداشتیم. در آن سال مارسل مارسو را دوبار بر روی صحنه دیدم. بار اول در کنفرانس مطبوعاتی که از طرف اداره تئاتر برای او تدارک داده شده بود و بار دوم بر روی صحنه تالار رودکی......
مارسل مارسو هنرمندی آزادیخواه با روحی به گستردگی جهان بود. او در کنفرانس مطبوعاتی خود خطاب به ما گفت: "نمی دانم کلمه و حرف زدن در کشوری که این همه خفقان در آن وجود دارد چه معنایی دارد؟ اما زبان من، زبان میم و یا زبان بی زبانی است و هر جا که باشم سعی می کنم حرفم را بزنم." بعد برخاست و به جای حرف زدن قطعه ای را برایمان اجرا کرد......
مارسل مارسو در آن قطعه فردی آزاد بود که ناگهان خود را در بند دید. او نشان داد که یک زندانی است و حبس شده در درون سلولی تنگ... او گشت و گشت و گشت و روزنه ای پیدا کرد و از آن روزنه ی تنگ، پروانه یا کبوتر آزادی را از لای انگشتان خود به بیرون سراند و رها کرد. همین. بدون یک کلمه حرف!
مارسل مارسو هنرمندی آزادیخواه با روحی به گستردگی جهان بود. او در کنفرانس مطبوعاتی خود خطاب به ما گفت: "نمی دانم کلمه و حرف زدن در کشوری که این همه خفقان در آن وجود دارد چه معنایی دارد؟ اما زبان من، زبان میم و یا زبان بی زبانی است و هر جا که باشم سعی می کنم حرفم را بزنم." بعد برخاست و به جای حرف زدن قطعه ای را برایمان اجرا کرد......
مارسل مارسو در آن قطعه فردی آزاد بود که ناگهان خود را در بند دید. او نشان داد که یک زندانی است و حبس شده در درون سلولی تنگ... او گشت و گشت و گشت و روزنه ای پیدا کرد و از آن روزنه ی تنگ، پروانه یا کبوتر آزادی را از لای انگشتان خود به بیرون سراند و رها کرد. همین. بدون یک کلمه حرف!
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 1:07 AM
