وای که من چقدر این مرد را دوست دارم. شاعر است. بازیگر است. ویلون می زند. آکروبات بازی بلد است. روی دوچرخه ویلون می زند. خوش قیافه است. هنرمند است. مرا می خنداند. پر از تخیل است و فانتزی. پیش از این هم در موردش نوشته ام. نوه ی چارلی چاپلین است و کارش فوق العاده است. من کارهای این مرد را خیلی دوست دارم. باز تا بیست و هفت آوریل در تئاتر شهر برنامه دارد و بلیط نمایشش از مدتها پیش نایاب شده است و من بایست حتماً بروم و "خداحافظ چتر!"، آخرین کارش را ببینم. وگرنه پس چی؟ ها؟