مقالات بعدی به نسل اول نویسندگان مدرن قرن بیستم ایران اختصاص دارد. آشنایی با نویسندگان شاخص این دوران و آثارشان و در درجه اول صادق هدایت و صادق چوبک و به آذین و شاهرخ مسکوب به این بخش تعلق دارد.
به دلیل این که دهه چهل، دوران پرباری بود و پس از یک دوران سکوت و یک وقفه، نویسندگان از نو امکان این را یافتند که آثار خود را به چاپ برسانند و چهره های متعدد و ماندگاری در این میان پدیدار شدند؛ بر روی دهه چهل متمرکز مانده ام و از نویسندگان این دوره به جلال آل احمد و تأثیرش بر دیگران و به زندگی و آثار غلامحسین ساعدی که هم نمایشی بود و هم داستانی و فروغ فرخ زاد که هم شعر نو بود و هم بیان و نگاهی زنانه و به صمد بهرنگی که در زمینه ادبیات کودکان و ادبیات مبارزه چهره ای شاخص است پرداخته ام. به ساعدی بیشتر توجه کرده ام چون بر اساس آثار گوناگونش، رساله نوشته ام.
در این مجموعه چهار مطلب در مورد ساعدی خواهید خواند که برگرفته از فصل هایی از رساله ام است و به زودی کل رساله را به زبان فرانسه بر روی اینترنت خواهم گذاشت. اگر عمری بود به دیگر نویسندگان دهه چهل نیز خواهم پرداخت.