vendredi, décembre 18, 2009
جغرافیای ادبیات
مرزهای ادبیات، همان مرزهای جغرافیایی زنگ جغرافی مدرسه نیست، ادبیات مرزها و جغرافیای خاص خود را دارد چون ادبیات توسط کلمات و در زبان شکل می گیرد. مرزهای زبانی ادبیات، مرزهای زبان مادری یا زبان زادگاه و گهواره رشد فرهنگی نویسنده است. از این زاویه، ادبیات فارسی، با ادبیات افغان و تاجیک و خلاصه مناطق فارسی زبان در یک محدوده قرار می گیرد. هم چنان که ادبیات اسپانیا و آمریکای جنوبی هم در محدوده ی ادبیات اسپانیایی زبان قرار می گیرد.
بود، دنیای او دنیای کیلومتر و تاکسی متر است، او مرزهای شعر با نوشته و تفکر را نمی داند. او مرزهای دنیای شعور و ذهن و دنیای بیرون از تاکسیمتر را نمی داند، بوق می زند و ویراژ می دهد و می خواهد از بقیه سبقت بگیرد.در حالی که دنیای ادبیات گاهی آنقدر گسترده و وسیع است که گاهی ماجرایش مانند سفر "شازده کوچولو" در سیاره ای دیگر اتفاق می افتد. یادتان می آید که شازده کوچولو نقشی می کشد و بعد آن نقش، معیار و آزمونی برای شناسایی سطح فکرافراد جامعه قرار می گیرد؟ - تصویر مار بوآیی که فیلی را بلیعده! ذهن غیر ادبی تعلیم نیافته و واقعیتگرا، در سطح حرکت می کند و آن تصویر را یک کلاه می بیند! در حالی که ذهن عمیق و چشم باطن بین، یا همان چشم بصیرت به معنا توجه دارد و معنای پشت داستان و کلمات را می بیند. تاریخ و جغرافیای هنر و ادبیات را بایست با چشم دل دید.






















