vendredi, janvier 08, 2010
نمایشگاه رژه بزرگ فلینی در ژو دو پوم
نمایشگاه دلنشینی که به مناسبت پنجاه ساله شدن فیلم "دولچه ویتا" (زندگی شیرین) در موزه ژو دو پوم در میدان کنکورد پاریس برگزار شده است، و در این نمایشگاه مجموعه ای دلنشین از فیلم ها و عکس ها و کاریکاتورها و نقاشی ها و اسناد و آفیش فیلمها و عکس مجلات سینمایی و ویدئو هایی از زندگی و فیلمهای فدریکو فلینی ارائه شده است که نمایانگر نگاه طنرآلود و اغراق آمیز و هنرمندانه و زیبای فلینی به جهان است. 
فلینی در نزدیکی ونیز به دنیا آمده است و میراث دار هنر کارناوال و کمدیا دلارته است. هنر زیستن در این بازار مکاره ی جهان! و به همین دلیل دنیا را چون سیرکی بزرگ می بیند و که فرد در آن با نگاهی کودکانه به عجایب روسپیخانه ی جهان می نگرد! البته این نگاه زنان را چون فانتاسمی عظیم متجلی می کند.
نگاه فلینی، مذهب هم مانند نمایشی است که آن را در فیلم "رم" به مضحکه می گذارد و در فیلم های دیگر گاه آن را به صورت کارناوال نشان می دهد. در "زندگی شیرین" مجسمه ی مسیح آویزان از هلی کوپتر بر فراز رم حرکت می کند. جلوه ای مضحک از پیغمبری آسمانی! آیا این همان خدای بالای سر نیست که بر فراز سر زنانی که با بیکینی دارند در آفتاب خود را برنزه می کنند دارد با هلی کوپتر می گذرد؟ عبور حضرت مسیح را بر فراز رم با هلی کوپتر تماشا کنید. این شروع فیلم "دولچه ویتا"(زندگی شیرین) است. کل فیلم را می توانید در هیجده قسمت روی سایت دیلی موشن ببینید. حضور مضحک مذهب، حضور روسپی گونه مسایل جنسی و سکسوالیته ای کودکانه و ترسناک در زندگی ایتالیایی ها، و همچنین سیرک زندگی، شاخص های سینمای فلینی و سینمای او به منزله سینمای ایتالیاست.
فدریکو فدریکو فلینی که کودکی و نوجوانی اش در دوران فاشیسم موسولینی شکل می گیرد، پیش از هر چیز، یک کاریکاتوریست است و اولین کاریکاتورهایش را در هفده سالگی منتشر می کند. از این رو سینمای فلینی به شکلی کاریکاتور گونه بازتاب زندگی خصوصی و عقده ها و نگاه او نسبت به زنان است. آیا حضور دوربین خبرنگارن و چشمهایی که مدام به زندگی خصوصی افراد می نگرد بازتاب فاشیسم دوره موسولینی و همچنین حضور پررنگ اخلاقیات مذهبی در زندگی ایتالیایی ها نیست؟
پایان نمایشگاه با آگهی های تبلیغاتی و هجو آنهاست که در فیلم "جینجر و فرد" بازتاب یافته اند. نقش مخرب رسانه ها و تلویزیون در تخریب اذهان عمومی از انسانها موجودات سطحی و منفعلی ساختن به سادگی در این فیلم و آگهی های فلینی نشان داده شده است.بازبینی نمایش مد کلیسای کاتولیک از فیلم "رم" فلینی برایم بسیار خوشآیند بود. چه زمانی فلینی های ایران جرئت خواهند کرد تا فانتزی های نوجوانی خود، و یا هجویه های خود از بازار مذهب را به این شکل کاریکاتورگونه و دلنشین به نمایش در آورند؟ آیا آن روز را خواهیم دید؟
قطعاتی از فیلمهای فلینی را تماشا کنید:
Rome 1972 ,
Federico Fellini - 8 1/2 / Federico Fellini - Amarcord به امید روزی که هنرمندان ایرانی نیز مانند فدریکو فلینی بتوانند بدون سانسور، احساسات و برداشتهای خود را از مذهب و دیگر تابوهای اجتماعی بیان کنند






















