dimanche, mai 02, 2010
لوسین فروید و نقاشی روان
لوسین فروید، نوه زیگموند فروید، یکی از نقاشان بزرگ قرن بیستم است. لوسین فروید هشتاد وهشت ساله است و متولد برلین و ساکن بریتانیا. لوسین فروید از معاشران پیکاسو و جاکومتی و از دوستان فراسیس بیکن بوده است و کیفیت نقاشی های او بسیار بالا است. او سال گذشته پرتره ی ملکه الیزابت را ترسیم کرد.لوسین فروید بیشتر تابلوهایش اتوبیوگرافیک است و به مسایل پیرامونی و فضای اطراف خویش پرداخته است. تابلوهای لوسین فروید تصویر کردن زوایای پنهان جسم و روان بشر است. در تابلوهایش، او متأثر از اندیشه پدربزرگش، زیگموند فروید و متمرکز بر مسئله سکسوالیته باقی می ماند و مدل ها، در عریانی کامل، ظاهر می شوند. البته عریانی در تابلوهای لوسین فروید جنبه پورنوگرافیک ندارد بلکه بیشتر کاوشی بر اساس ایده ی فروید در جسم و جان افراد است.
از ویژگی های تابلوهای لوسین فروید، نقاشی از خود، نقاشی از مدل زنده، دقت و تأمل و ارائه میزانسنی تئاتری، ارائه مدل به منزله یک پرسوناژ و در کنار آن نمایاندن جسم عریان همچون توده ای از گوشت است. در تابلویی مرد عریانی کتاب می خواند، در تابلوی دیگری مردی عریان می خواهد از پستانش به طفلی که در آغوش دارد شیر بدهد! در تابلوی دیگر زنی فربه خفته است و خواب بدی می بیند!
البته تابوشکنی لوسین فروید، هرگز به پای تابو شکنی گوستاو کوربه و تابلوی "مبداء جهان" و ترسیم آلت تناسلی زنی بی چهره است نمی رسد. تابلوی "مبداء جهان" اندام تناسلی زنی را در میان ران های بازش نشان می دهد، زن دراز کشیده و فقط قسمت پایینی پستانهایش پیداست و تابلو بر روی اندام تناسلی متمرکز مانده است. گوستاو کوربه "مبداء جهان" را در سال 1866 نقاشی کرد.
تابلوهای لوسین فروید: Tableaux de Lucian Freud sur Google






















