آنتوان ویتر، (1930-1990) بازیگر و کارگردان و مترجم و فعال چپ سیاسی، یکی از احترام برانگیزترین و شریف ترین هنرمندان فرانسه بود. آنتوان ویتز که چندی پیش در تئاتر کولین بیستیمن سالگرد غیبت اش را گرامی داشتند، به نسل هنرمندان پس از جنگ جهانی دوم تعلق دارد، او آثار چخوف و مایاکوفسکی و شولوخف را به فرانسه ترجمه کرده و در عین بازیگری و کارگردانی، فعال چپ سیاسی و عضو حزب کمونیست فرانسه بود، اما زمانی که شوروی افغانستان را به تصرف خود درآورد از حزب کمونیست بیرون آمد. یکی از این فرزندان خلف انقلاب کبیر و آزادیخواهانه فرانسه، آنتوان ویتر بود.
راستی چند نفر از چپ های ایران، هنگام اشغال افغانستان از حزب توده و حومه جدا شدند؟ چند روشنفکر ایرانی به اشغال افغانستان که در همسایگی ما بود اعتراض کردند؟ آیا اصلاً اعتراض کردند یا اینکه اشغال افغانستان را جشن گرفتند؟ و آرزوی اشغال ایران را توسط ارتش سرخ در دل پروردند؟ شرافت سیاسی چیزی است که ایرانیان به آن بسیار نیازمند اند، هنرمندانی که به آرمان های حقیقی و آزادی خواهانه و عدالت جویانه خود و منافع مردم وفادار بمانند و در لحظات حساس تاریخی، به تصمیم گیری های اخلاقی و شریف دست بزنند در این روزگار و در فضای اپوزیسیون ایرانی بسیار نادر اند.
نهادینه کردن فرهنگ آزادیخواهی و جمهوری امری دراز مدت و اساسی است. فکر می کنید در حال حاضر چند نفر از اندیشمندان فرانسه دنبال خمینی یا موسوی و گنجی و یا نبوی و مخملباف یا اصولاً کسانی که پرونده هایی خونین یا ننگین یا سیاه در پشت سر دارند راه می افتند؟
آزادیخواهی و جمهوری خواهی، تلاشی بی وقفه و مستمر است که هرگز نباید منحرف و یا متوقف بشود وگرنه به سقوط انقلاب و همه ی دست آوردهای گذشتگان منجر خواهد شد. تار و پود اندیشه را شعر و آزادی می سازد و از این روست که آنتوان ویتز برای مدتی منشی لوئی آراگون بوده است.
Libellés : Chekhov, Théâtre
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 6:15 PM
