lundi, juillet 05, 2010
حجاب غالب، حجاب مقلوب
سال 1351 آفیش فیلم رگبار با چهره زیبای پروانه معصومی زینت بخش خیابان های تهران بود. دختر زیبایی با چادر شل و ول که معلمی عاشقش بود و شیطنت های بروبچه های مدرسه، هنوز در ته خاطرات آن روزهای مان نقش بسته است، امروز انتقاد به فرد نیست بلکه به سیستمی است که از انسان تفاله ای می سازد که اگر در راه حزب (حالا حزب الله یا هر حزب دیگری) نبود از صحیفه هستی حذف می شود.تخریب شخصیت و چهره زنان با حجاب از اولین اقدامات فرهنگ مردسالارانه است. اولین تحقیر با «تو برو لچک سرت کن!» شروع می شود و کم کم حجاب مانند زندانی سیاه تمام پیکر زن را در بر می گیرد و صدایش را خفه می کند و سرانجام کفن سیاهش می شود. تصویر حجاب سیاه سنتی پروانه معصومی (پروانه ای که دیگر پر پریدن ندارد و معصومیتی له شده زیر هجوم سی ساله فاشیسم اسلامی) را رژیم با بزک و رنگ، این بار با کارگردانی تهمینه میلانی به صورت حجاب مقلوب و دوست داشتنی و مضحکی درآورده است که مدام از طریق صدا و سیما و سینما تبلیغ می شود.


مردانی که با دیدن مجید توکلی در لباس زنانه ناگهان غیرتشان به جوش آمد و «کمپین مردان با حجاب» تشکیل دادند ، کمپینی که حجاب زنان را مقدس دانست اکنون می تواند به سیستم تواب سازی از زنان و هنرپیشگان اعتراض کند و حجاب را شیوه ای تحقیرآمیز برای (چه زن و چه مرد) برای انسان قرن بیست و یکم بداند.
- تصاویری از کنفرانس خبری فیلم «تسویه حساب» در شانگهای























