vendredi, juin 25, 2010
توهم زدایی در کمدی های شکسپیر
پرده های اول نمایشات شکسپیر معمولاً به معرفی پرسوناژهای داستان و زمینه چینی اختصاص دارد. داستان مجموعه ای از وقایع در هم تنیده است که به صورت موازی پیش می رود. همسران سرخوش ویندسور، پر است از پرسوناژ، تا یک سوم نمایش، نویسنده در حال وارد کردن پرسوناژهای مختلف به روی صحنه است تا زمینه ی طرح و توطئه داستانش را بریزد. باقی قسمت ها در نیرنگ های فالستاف و تدبیرهای زنان در برابر دسیسه و مکر اوست. تا زمانی که توهم زدایی نهایی انجام بگیرد و دستش برای همه رو شود و رسوای همه بشود.
صحنه رفتن در بیشه با نقاب یا لباس مبدل، در چند نمایش شکسپیر (هیاهوی بسیار برای هیچ - رویای شب نیمه تابستان - همسران سرخوش ویندسور) اتفاق می افتد. پرسوناژها در جشنی بالماسکه مانند با نقاب در برابر هم ظاهر می شوند و دست آخر این نویسنده است که نقاب از چهره حقیقت برمی دارد و آن را که مانند روز روشن است به همه می نمایاند.
گفتیم در نمایشنامه های شکسپیر، در آغاز با انبوهی از شخصیت های اصلی و فرعی که در داستان نقش های بزرگ یا کمرنگی دارند آشنا می شویم، او برای پایان دادن نمایش، و به هم آوردن سر و ته داستان، در پایان به سرعت و به شکل خنده داری، آنها را دوتا دوتا به هم می رساند، آگاهی نویسنده و طنز و شیطنت او در پایان دادن به نمایش کمدی در خور توجه و تحسین است.
در اجرای اخیر، به کارگردانی آندره آ لیما کارگردان اسپانیایی، گردانندگی صحنه با شکل و بزرگی سالن مناسبتی ندارد. انگار نمایشی را که برای اجرا در یک میدانگاه عمومی در نظر گرفته بوده است، در تالار رودکی (وحدت فعلی) به روی صحنه بیاورند، بزرگی سالن ریشیلیوی کمدی فرانسز و میزانسن ریز و نامتناسب کارگردان، دیدن نمایش را برای تماشاگران دشوار می کند. بازیگران از اول تا آخر غالباً به روی صحنه حضور دارند و آنها هم می نشینند و نمایش را تماشا می کنند و مانع دید تماشاگران می شوند. میدان بازی بسیار تنگ و ترش در نظر گرفته شده در حالی که سالن ریشیلویوی کمدی بسیار وسیع و چند طبقه است، بسیاری از صحنه ها دور یک میز و یا روی میزی کوچک بر وسط صحنه می گذرد! البته تصویر آغازین نمایش که تابلویی شاعرانه است از یادنرفتنی است. "کی آنجاست؟"، نمایشی بر اساس اولین جمله نمایشنامه هملت شکسپیر از پیتر بروک/ مقاله کوتاهی در مورد نمایش نطق تاریخی"جولیوس سزار" و "ژولیوس سزار" شکسپیر به کارگردانی رومئو کاسته لوچی به دو زبان فارسی و انگلیسی/ درباره چند اجرای شکسپیر در گزارش جشنواره آوینیون 1999 / میشل پیکولی در نقش شاه لیر/ فالستوف در شایو/ رویا یا کابوس؟ نقدی بر اجرای نمایش "رویای یک شب نیمه ی تابستان" از شکسپیر با تعبیرات توماس اوستر مایر/ هملت در پاریس اجرای هملت توسط گروه آمریکایی ووستر/ سرکشی های رام شدنی (در مورد این نمایش با برداشت مدرنی از متن "رام کردن زن سرکش" توسط یک کارگردان جوان لیتوانی قبلاً نوشته ام)/ توهم زدایی در کمدی های شکسپیر: همسران سرخوش ویندسور/ هیاهوی بسیار برای هیچ
Libellés : Littérature, Shakespeare, Théâtre






















