چشمان بیدار- مهستی شاهرخی: نازنین مریم

 
 

چشمان بیدار - مهستی شاهرخی


All rights reserved - Contact: mahasti_shahrokhi(at)hotmail(dot)com

 
 

jeudi, juillet 08, 2010

نازنین مریم

نازنین مریم، درست یک سال پیش در یک چنین روزی ما را ترک کردی و به سفری ناگذشتنی رفتی، رفتی به دنیای آنسوی آینه ها. چه شاد و پرنیرو و رنگارنگ بودی و چه تلخ و سیاه ترکمان کردی.
تو که رنگهایت همه شاد و گرم و آتشین بود، آنقدر نیرو داشتی که گمان می بردم مراسم یادبود همه مان را در آژکا یا فیاپ برگزار می کنی، ... و آن وقت در دورانی که رفتن به تظاهرات، جزوی از زندگی روزمره مان شده بود، چگونه ناگهان تار و سیاه شدی و بریدی و رفتی؟
در بحران تظاهرات گسترده از یک سو و سرکوب مردم ایران از سوی حکومت خودکامه از سوی دیگر، چرا انسانی که معتاد نیست و قرصی نیست ناگهان صد و چند قرص بخورد تا به زندگیش خاتمه بدهد؟ آن قرصها را از کجا آورده بودی؟ و چرا صورتت کبود بود؟ چرا؟ چه شد که از زندگی تا این حد بیزار شدی و یا چه شد که تا این حد از زندگی بیزارت کردند؟ و چرا نگفتی؟ چرا با جمع آوری امضا و باران ایمیل آنقدر خود را مشغول می کردی تا نفهمی زندگیت از کجا و چگونه ویران شده است؟ چطور در آن روزها که بیش از هر وقت به وجود فعال تو نیاز بود به فکر خودکشی افتادی؟
آیا می شود به روایت انشای آن آقا بر سر مزارت، هم عاشق بود و هم خوشبخت و سعادتمند، و هم خانواده داشت و از سوی دیگر یک باره به این شکل ناگهانی و فجیع به زندگی خاتمه داد؟ روز به خاکسپاری از سیر تا پیاز، حتا از قیمه بادمجان شام آخر را هم گفت و نگفت چرا خود را کشتی؟ با مرگ خود چه پیامی برای ما داشتی؟ چه درسی از مرگ تو باید بگیریم که هنوز نگرفته ایم؟
نازنین مریم، دیگر تاب مراسم پوشالی و ازدحام را ندارم، دیگر نمی توانم، نع! دیگر نع! صله ارحام و تور پرلاشز دیگر نع! امروز در سالگرد مرگت، تنهایی به گورستان رفتم و دو گلدان یکی صورتی برای تو و یکی سفید برای مادرم که در دوردستها مرد را بر سنگ مزارت گذاشتم.
مریم صدایم را می شنوی؟ حالا روی گورت سنگ داری، حالا دو سرباز پاسارگاردی بر فراز گورت قراول می روند، آیا ان دو سرباز هخامنشی به گلدانهای دور گورت آب خواهند داد؟ حالا صحیفحه ای با شعری که هیچ نمی دانم آن را دوست داشتی یا نه و پرچم سه رنگ مواج ایران که می دانم مسئله ات نبود بالای مزارت گذاشته اند. آیا تو این کلمات را به فرانسه برای ما نوشته بودی یا کلام و انتخاب کسی دیگری است؟
Ainsi moi-même veux mourir, afin que par amour pour moi, vous mes amis de la terre ayez meilleur amour
چرا خودکشی تو باید بر روی گورت تبدیل به شناسنامه اای بر سر مزارت شود؟ مگر تو جای چه کسی را تنگ کرده بودی که حالا با رفتنت دیگران زندگی بهتری سرشار از عشق بر روی زمین داشته باشند؟ آیا اینها جملات توست؟ چرا؟ چگونه توانستی این گونه به کشتن خود برخیزی.؟ چرا بایست از زنده بودنت و بودنت بر روی زمین، حس شرم و گناهی باشد؟ برای که؟ و برای چه؟ چرا صورتت کبود بود؟ آیا روزی علت مرگ نابه هنگام و مرموز ترا خواهیم دانست؟
مریم جان اینها را بشنو، برای تو خوانده اند، آیا می شنوی؟ :
نازنین مریم با صدای محمد نوری - جان مریم با صدای مریم با صدای مونیکا جلیلی - گل مریم با صدای گینی



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?