mardi, novembre 16, 2010
جشن، شکوفه تقی
امشب،
تن آسمان،
تکه تکه است.
جان مذبح، خونین.
روح سرودخوانی بی سر.
امشب،
مغان نوحهگر،
فصل سلاخی دل را،
در سماعشان،
سیاه،
در جامهایشان،
سرخ،
مینوشند.
امشب،
وقتی پیچک زمان،
رخنه میکند در دیوارهای معبدشان،
امشب،
وقتی قطرههای مرگ،
چکه میکند از سقف عتیقشان،
یادمان باشد،
که در این جشن ذبح عاشقان،
علف رضایت را نشخوار نکنیم؛
اگرچه شبدر چارپر باشد.
شکوفه تقی






















