mercredi, mars 23, 2011
رزا بونور: نقاش حیوانات
رزا پدرش نقاش بود و او نیز مانند پدرش استعداد خود را در نقاشی به کار گرفت و فقط از مناظر و به خصوص حیوانات تابلوهای رنگ و روغن می کشید و به غیر از فرانسه، در انگلستان و آمریکا خیلی محبوب بود. رزا همجسنگرا بود و این را در نوجوانی فهمید و از زمانی که چهارده ساله بود با ناتالی میکاس دوازده ساله پیوندی عاشقانه داشت که تا زمان مرگ ناتالی ادامه یافت. پس از ناتالی، دومین همراه زندگیش زنی آمریکایی، آنا کلومپکه بود.
رزا ظاهری مردانه داشت و مانند ژرژ ساند شلوار می پوشید و در آن زمان پوشیدن شلوار برای زنان اروپایی ممنوع بود و از این رو برای داشتن جواز، دکتر باید گواهی می داد که به دلیل کار و یا دلیل پزشکی این زن باید شلوار بپوشد و بعد گواهی دکتر باید به ثبت شهربانی می رسید تا آن زن بتواند شلوار بپوشد و توقیف نشود! در نتیجه رزا مجبور بود به دلیل کار در آتلیه و نقاشی از حیوانات که با لباس و دامن بلند زنانه میسر نیست شلوار بپوشد و هر شش ماه گواهی دکتر را تمدید کند چون گواهی پزشک فقط برای شش ماه معتبر بود.
قدمت شلوار به سکاها و ایرانیان باستان در دوره هخامنشیان می رسد، در امپراطوری های باستان چین و مغول و عثمانی نیز شلوار به منزله لباسی برای اسب سواری و شکار و رزم رایج بوده است. قدیمی ترین شلوار مربوط به زن ایرانی است در حالی که زنان اروپایی مجبور شدند تا قرن بیستم صبر کنند تا حق شلوار پوشیدن را پیدا کنند. شلوار در ابتدا برای سوارکاری و شکار به کار می رفت، در قرن نوزدهم ژرژ ساند زنی رها و هنرمند شلوار می پوشید و سیگار می کشید و در برابری کامل با مردان دوران خود می زیست. رزا بونور نیز به غیر رفتار آزادیخواهانه اش همجنسگرا هم بود و از پیشتازان مطالبه آزادی های فردی و جنسیتی برای زنان و بشر بود. بعدها زنان هنرمندی مانند مارلین دیتریش، گرتا گاربو و کاترین هپبورن در دهه سی در هالیوود شلوار پوشیدند و تابوشکنی کردند. پس از پایان دومین جنگ جهانی بود که قانون منع شلوار برای زنان به مرور حذف شد چرا که در خلال جنگ زنان برای کار و بقای خود و خانواده به انواع و اقسام کارها در کارخانه ها و مزارع و صنعت ها مشغول شده بودند و دامن های بلند چین دار را به کنار گذاشته بودند. در دهه شصت میلادی، ایو سن لوران ، طراح مد فرانسوی با طراحی کت و شلوار بلند و اسموکینگ هایی برای زنان، انقلابی در عالم مد به وجود آورد و زنان را از حصار دامن های چین واچین و دست و پاگیر رهانید.
رزا بونور در سال 1859 آتلیه ای در شهرک بای (سن مارن) در نزدیکی فونتنبلو اقامت گزید که تا زمان مرگ در همانجا کار کرد و نقاشی های بی نظیری از انواع و اقسام جانوران کشید و مدال ها و جوایز بسیاری را در نمایشگاه های مختلف از آن خود کرد. در سال 1894 امپراتریس اوژنی شخصاً به آتلیه رزا رفت و مدال شوالیه افتخاری را به دست خود به رزا بونور اهدا کرد. در شهرهای مختلف فرانسه، خیابانها و مدارس و کالج هایی به نام رزا بونور نامگذاری شده است و مجسمه ای از او در پارک عمومی بوردو (شهر زادگاهش) گذاشته شده است. رزا در سال 1899 درگذشت و اکنون در قطعه 74 گورستان پرلاشز آرمیده است. آتلیه رزا بونور در شهرک بای برقرار است و قابل بازدید عموم. اگر فرصت کردید در هوای بهاری سری به رزا بزنید و از آتلیه رزا و اسناد زندگیش (از جمله گواهی شلوار پوشیدن برای کار) و تابلوهای بی نظیر او دیدن کنید.Rosa Bonheur/ women artists/ Masters of art: rosa Bonheur/
art of Rosa Bonheur
























