به تو محتاجم
برای بیدار شدن
و به تو محتاجم
برای به خواب رفتن
در خواب و در بیداری
در روشنایی و در تاریکی
در صبح و در شامگاه
در یخبندان زمستان و در عطش تابستان
در سلامت و در بیماری
در سیرابی و در تشنگی
در لحظات تنگ و در لحظات رهایی
چرا همیشه و هر جا ترا کم دارم؟
چرا با تو هستم و باز دلم برایت تنگ می شود؟
آیا این عشق نیست؟
مگر همان جفت گمشده ام نیستی تو؟
Libellés : poetry
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 1:50 PM
