چشمان بیدار- مهستی شاهرخی: طاهره، طاهره عزیزم: نامه های غلامحسین ساعدی به طاهره کوزه گرانی

 
 

چشمان بیدار - مهستی شاهرخی


All rights reserved - Contact: mahasti_shahrokhi(at)hotmail(dot)com

 
 

samedi, janvier 09, 2016

طاهره، طاهره عزیزم: نامه های غلامحسین ساعدی به طاهره کوزه گرانی




 


طاهره عزیزم
مدت های طولانی است که منتظر نامه ات هستم. انتظار بیهوده ای نیست. منتظرم خبری برسد. حرفی و سخنی با من گفته باشی. من مشغول ترتیب کارهایم هستم. از یک طرف مشغول چاپ کتاب ایلخچی هستم که در حال تمام شدن است و از طرف دیگر پانتومیم ها در چاپخانه ای دیگر زیر چاپ است و باید به آنها سری بزنم. و در این میان یک مشت نوشتنی خرد و ریز دست و بال ام را گرفته اند. از کارم در نظام هیچ نتیجه ای بدست نیامده ولی به هر حال من تمام اینها را رها می کنم تا یک دفعه پیش تو بیایم.
زمستان خوبی در تبریز خواهیم داشت، بعد از دو سال جدایی، حداقل این فرصت را خواهیم داشت که بیش تر و مفصل تر با هم حرف بزنیم.
ساعات بیکاری توی خانه مشغول حافظ خواندن و خوابیدن هستم. و دارم خیلی رسمی عمر " گران مایه " را در آشغالدانی می ریزم.
حوصله ام از این همه شلوغی، از این همه بی سرانجامی تمام شده است. دل ام می خواهد هر چه زودتر از اینجا خلاص شوم و بیایم سراغ تو. و می دانم تو مثل همیشه با محبت فراوان منتظر من نشسته ای.
 

 چهل و یک نامه عاشقانه از ساعدی به طاهره در طول سیزده  سال



پس از درگذشت طاهره کوزه‌گرانی، نامه ها در کتاب «طاهره، طاهره عزیزم» منتشر شده،‌ نامه‌‌هایی که مرحوم ساعدی در فاصله زمانی 13 ساله از سال 1332 تا تیرماه 1345، نامه‌هایی یک‌طرفه از سوی یکی از  نمایش‌نامه‌نویسان برجسته معاصر که هرگز جوابی نداشت، نوشته است. این نمایشنامه نویس معاصر عاشق دختری تبریزی بود و رنج های بسیاری را در این عاشقی تحمل کرد. از 41 نامه 13 نامه بدون تاریخ اند.

طاهره ی عزیزم
گذشت روزگاران اگر همه چیز را کهنه و فرسوده می سازد بر آن چه که بین من و توست، سایه ی پوسیدگی و مرگ نینداخته است. هنوز همه چیز بین من و تو جوان و سالم و شکوهمند است. به یک نوع همدلی و همزبانی رسیده ایم. حرف همدیگر را می فهمیم و احساس می کنیم که صمیمیت ما بی رگ و ریشه نیست. و اگر دیگران چنین چیزی را باور نکنند ما دو تا باور کرده ایم. بی هیچ آلایشی با همدیگر ساخته ایم و اجر و مزد ان را از لذتی که دنیای صفا و دوستی به هر دو تایی مان می بخشد گرفته ایم.
لحظه های تند و تیز عاشقانه تمام می شود، امیدواری های بی نتیجه به نتیجه می رسد یا نمی رسد. به هر صورت همه چیز را پایانی پیش می آید و آدم ها احساس می کنند وجود دیگران برای شان جهنمی است. چرا که درنیافته اند و نرسیده اند و دست خالی مانده اند. ما این صمیمیت را بی هیچ نظری برای هردو نفرمان نگه داشته ایم.
پذیرفتن واقعیت های وجود همدیگر، چنین هدیه ای را به ما بخشیده است، خیال بافی ها را کنار گذاشته ایم همین هستیم و همان که بودیم. همه را تا امروز نگه داشته ایم. لذت دوستی کمتر از لذت عشق نیست. و ما بی آنکه عشق را فراموش کرده باشیم به دوستی هم رسیده ایم. چه چیز ما از هم جدا و سواست. کودکی را با هم اغاز کرده ایم و من چه بسا در این خیال می روم که با هم زاده شده ایم و بزرگ شده ایم. ما اگر جدا از هم بزرگ سالیم و حتی پیر،کتار هم مثل دو کودک سرمست زندگی و شادی های زندگی می شویم.
امید می بندم که این صفا و صمیمیت هیچ وقت پایان نپذیرد. من در راه سختی تلاش می کنم و از خیلی لذت ها چشم می پوشم. و تو به خاطر من و با هر نیت و روش من اگاهانه می سازی. این بزرگترین لذت و پاداش من است.
تو اگر تا دیروز محبوب و عزیز دل من بودی، امروزه روز علاوه بر اینها دوست یکرنگ و فداکار من هم هستی. تو خیلی چیزها یاد خواهی گرفت، کتاب ها خواهی خواند. زیرا برای مجاهدت در راهی که پیش گرفته ایم بیش از همه دانایی لازم است و آگاهی. و من که حالا برای چندمین بار از تو جدا می شوم تا باز با کاغد و قلم در بیفتم این امید را هم دارم که تو پناه همیشگی من باز به انتظار من خواهی نشست.
به امید روزی که تلاش های ما پر ثمر گردد.
دست ات را می بوسم.
غ
....
طاهره، طاهره عزیزم: غلامحسین ساعدی،  نشر مشکی، چاپ اول 1388، 104 صفحه

Libellés : ,




<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?