«قبای اَمر»
هنگامی که روحانیت، قبایی شود بر تنِ روباهِ مکار،
برای پوشاندن معایب و مکر بسیار!
در آن هنگام نیز «اَمر به معروف و نهی از منکر»،
تبدیل می شود به تیری به ناحق در اختیار، در دستِ گزمه های
ضحاک!
در چنین زمانه ای، چگونه می توان از «عدالتِ الهی» سخن گفت؟
مگر نه این که، روزی پهلوانِ دلاوری پیدا شود تا از سرِ خروش
بر بیعدالتی،
این قبای منحوس را از تنِ روبه مکار به در آورد؟
بدون پهلوانان، بدون سینه چاکان،
چگونه می شود چنین «آتشِ» دامنگیری را مهار کرد؟
مهستی شاهرخی
جمعه 28 جولای 2017 یا هشتم مردادماه 1396- پاریس
Libellés : poetry
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 2:35 PM
