در این بلندترین شب تنهایی ؛ باز مرا از یاد برده است و کرک سفید نامه ها ؛روی فانوس های کوچک کاج می نشیند و ستاره های شفاف به انار و پنجره و گریه ام می خندند.مسیح در می زند و کف دستانش را که نورانی است به من می بخشد و می گوید :
- زندگی پیام شادی است .
پر می زنم روی شیشه ؛بعد روی تولد عیسی ؛روی آسمان و کاج نورانی .سایه ها گربه می شوند و گربه ها در گریز .
- چقدر دوری .
- فاصله ...فاصله زاییده ام .از جنس نرسیدنی .ار تبار تو شده ام .
- تصویر ها چه می شوند ؟
- با تو در خاطره ها می مانند.تو از جنس رنگی و بوم ؛ پریزاده و روح .من به جانی زنده ام و به صدایی دلخوش .
- چقدر خراشم می دهی .تو که از تبار بخشیدن بودی .
- به ندایی شکنجه ام دادی .
- چه چیز آنقدر سردت کرد ؟
- نبودنها.
- اینکه همیشه بود.


مسیح می رسد . صلیبی به پای مریم است.
- فاحشه ای ؟
- جاهله ام.
"هر کس که پاک است ؛سنگ بیاندازد "
- سنگی شده ام !
- راهم به قبرستان تو افتاد .مرمر رگه داری جای دلم نشاندم .چشمانت خندید.
- دیگر تنها سفر می کنی .
- کرگدن ها همیشه تنها سفر می کنند.
مسیح ؛ دستان استخوانی اش را سپر می کند.
"نزنید ...نزنید...هر کس گناهی ندارد ..."
- فاحشه ای؟
- جاهله ام.
- گناهی نیست .برخیز تا برویم .تا بخواهی شهر پر از این تخته سنگ های بی روح است که نگاهشان اسکناس سبز است و عشق می فروشند.
- چند؟
- نرخ دل تو نیست .
- گفتم فاحشه ای؟
- عشق می فروشم.
هو هو ...
تمامی شهر انگشت اشاره ای است.
هو..هو...
نه !هُو..هُو..هُو..
تمامی شهر انگشت اشاره ای است رو به آنکه بلاهت عشق را باور می کند.
نه !هُو ..هُو...هُو..
می کُشند آن را که به خون نماز می کند.دست بر دل می برد و می شوید روی .
هو...هو...سنگ..سنگ...سنگسار..
نه! سنگستان!
به وسعت تمام دشت می دود.هو..هو..هو..
نه!
گریخت...گریخت...
تمامی دور به دورِ اوست.دنیا انگشت اشاره ای است.رسوایی اش سادگی عشق است.
نه!باور عشق .
هو..هو..
نه !هُو...هُو..هُو...
لی لا ..لی لا..
کجایی تو ؟به کجایی تو ؟
جهان نغمه ای است و پهنایش انگشت اشاره ای.پس چرا نمی یابمت در این گستره چرخش به دور خویش ؟
چرا نمی شنوی اینهمه سور و ناسور و ناجوررا ؟
دو گام...سه گام..
واگرد !
حالا یک گام...دو گام ...نزدیکتر .
صداها نزدیک تر می شوند و حلقه دار به دورِ...
دنیا دایره ای است و تنگتر از این هستی ؛این بندها.
دایره تکرار است .دایره تنگنای هستی است .بیا بگریزیم براین بینهایت.
نزدیک می شوند.
نه!دیگر نمی توانم ببینم.عشق را بر دار می کنند.
- فاحشه ای ؟
- فاحشه ایم.


برگرفته از"افسانه بابا لیلا"
"شیدا محمدی"