بام: خب؟
بوم: (با سری همیشه رو به پایین) هیچ.
بام: هیچی نگفت؟
بوم: هیچ.
بام: خوب روش کار کردی؟
بوم: بله.
بام: و نگفتش؟
بوم: هیچ.
بام: گریه کرد؟
بوم: بله.
بام: فریاد کشید؟
بوم: بله.
بام: طلب بخشایش کرد؟
بوم: بله.
بام: اما هیچی نگفت؟
بوم: هیچ.
و: این خوب نیست.
از سر می گیرم .
بام: خب؟
بوم: هیچ.
بام: نگفتش؟
و: این بهتر است.
بوم: نه.
بام: خوب روش کار کردی؟
بوم: بله.
بام: و نگفتش؟
بوم: نه.
بام: گریه کرد؟
بوم: بله.
بام: فریاد کشید؟
بوم: بله.
بام: طلب بخشایش کرد؟
بوم: بله.
بام: اما نگفتش؟
بوم: نه.
بام: خب برای چی متوقف شدیم؟
بوم: دیگر تکان نمی خورد؟
بام: و دوباره زنده اش نکردی؟
بوم: سعی کردم.
بام: خوب پس؟
بوم: نتوانستم.
_____________________
مطالب مرتبط: نمایشگاه ساموئل بکت یک نمایشنامه کوتاه دیگر : نَفَس / ساموئل بکت / مهدی نوید

من نه / تک گويي از ساموئل بکت / برگردان: هايده ترابی

فصل نامه سمرقند ویژه ساموئل بکت