سیمین دانشور یکی از بزرگ ترین نویسان قرن بیستم ایران و اولین زن رمان نویس ایران در بیمارستان بستری است و رادیوی زمانه، یک رادیوی آزاد خارجی (به گفته ی خودشان) که با بودجه کلان هلند گردانده می شود و قرار است از هلند برای ایرانیان آزادی و دموکراسی بیاورد در این باره برنامه ای تهیه کرده است. مجری برنامه خانمی است با فمینیسمی متمایل به سیاست داخل کشور که از همان ابتدا از سیمین دانشور به عنوان همسر جلال آل احمد یاد می کند و سپس به آقایی زنگ می زد که نه نویسنده است و نه نسبت نزدیکی با این نویسنده دارد و در همه موارد و در مورد همه همیشه نمی دانیم چرا این آقا هم بایست اظهار نظر کند.

گفتگو آغاز می شود و ما می فهمیم که سیمین خانم زن جلال بوده واین جلال است که مهم است و همه ی گفتگو در حول و حوش جلال می گذرد و سووشون این خانم هم به دلیل محبوب است که "یوسف" در آن رمان خود جلال است و اصلاً آن رمان همه اش تحت ـتأثیر و زیر سایه و بر اثر تشعشعات جلال است وسرانجام در پایان نتیجه اخلاقی می گیریم که در آن خراب شده گفتمان مردسالاری آنقدر بر فضا چیره است که فقط مردها به حساب می آیند و حتا اگر اولین زن رمان نویس ایران هم که باشی از آقا جلال که چهل سال پیش شوهرت بود و افتخار همسری اش را داشتی تجلیل خواهد شد و حالا مردی هم مردی فقط حیف! چون بالاخره تو یادگار آقا جلال ما بودی.
یکی دو جای دیگر هم دیدم باز بچه نداشتن و یا بچه دار نشدن این دو مطرح شد. و مشکل عظیم اجاق کوری! انگار تمامی افتخار بشریت فعالیت گسترده اندامهای تناسلی اش و در تولید مثل باشد! بیا از یک فرانسوی بپرس آیا مهم است سیمون دوبوا و ژان پل سارتر بچه نداشتند؟
آیا تولید آنهمه کتاب و ترجمه از جانب سیمین دانشور و جلال آل احمد نمایانگر نیروی شان در خلاقیت و آفرینندگی نیست؟ یا این که بایست چند تا کره خر لندهور پس می انداختند تا پس از مرگ دعوای مال و منال و قلدری کنند و نامشان را به گند بکشند؟