مگر می شود از "ادبیات مهاجرت" حرف زد و کلمه "تبعید" را از درون آن زدود؟ مگر می شود از "ادبیات مهاجرت" حرف زد و از "مسافرنامه" شاهرخ مسکوب یاد نکرد؟ می شود از ادبیات مهاجرت حرف زد و از "میهن شیشه ای" فهیمه فرسائی اسمی بر زبان نیاورد؟ مگر می شود از "ادبیات مهاجرت" حرف زد و از دلایل این" هجرت" حرفی به زبان نیاورد؟ ادبیات مهاجرت شیر گاو نیست که بشود پاستوریزه اش کرد و در بطری و یا پاکت آن را ریخت و روانه بازارش کرد؟ ....

مگر می شود ادبیات مهاجرت را مانند توابی به ایران فرستاد و جراحی اش کرد و قلبش را بیرون کشید و تنش را با پوشال پر کرد و آن را بیجان بر سر چوب گذاشت و نام آن مترسک را "ادبیات مهاجرت" گذاشت؟ ادبیات مهاجرت کالای لوکس و تزیینی نیست که به ایران صادر شود. ادبیات مهاجرت زبان خود را دارد و فضای خود را و مردمان خود را و نویسندگان خود را. ادبیات مهاجرت فقط در مهاجرت است که معنای حقیقی خود را پیدا می کند. ادبیات مهاجرت، ادبیات بی مرز است.