چطوری می شود که تو هر بار در مورد "ادبیات مهاجرت" داد سخن میدهی هرگز نامی از "مسافرنامه" ش. البرزی (شاهرخ مسکوب) و یا "عنکبوت گویا" اثر م. ف. فرزانه نمی آوری؟ مگر گمان می بری که مهاجرت ملک شخصی تو و دار و دسته ی توست؟ چگونه می توانی از "ادبیات مهاجرت" و کتابی حرف بزنی و آن را نخوانده باشی و یا حتا ندیده باشی؟ مگر گمان می بری که "ادبیات مهاجرت" فقط همان توهمات نصفه نیمه و نظرات نخوانده و ندانسته ی دار و دسته ی توست؟ و مگر بر این باوری که همیشه، حتا در مهاجرت، باز این شمایید که در هر موردی تصمیم گیرنده اید؟