lundi, décembre 13, 2010
خاطراتت را به موریانه ها داده ام، فرزانه قوامی
خاطراتت را به موریانه ها داده ام
رطوبت کاهگلی دلم را به آفتاب
ای کاش بهانه ی افسردگی هام
دلتنگی تو بود
خلوت کرده ام با سنجاق ها و موچین ها
با حلقه های بی آستینم
دیگر
نه باغ پر تقالی تو
نه شالیزار پوسیده ی همسایه
نه تختخواب بلوطی ویلای جنگلی
خوابم نمی کند
به ساحل که آمدی
تاریخ بی خوابی ام را
از مرغان ماهی خوار و مردان قایق دار و شن های بی سامان بپرس
جزیره آدم خوار بود
موج ها پیراهن خوابم را دزدیدند
موچین ها به صورتم حمله کردند
سنجاق ها به دلم چسبیدند
قفلت را به چشمانم بزن
می ترسم
با باران علم ده دوباره عاشق شوم
شهریور89























