lundi, mars 28, 2011
قلب باغچه
چرا رادیوهای خارج از کشور امسال، همه به تجلیل از عمونوروز پرداختند؟ چرا کسی از آن هشتاد زندانی که در قزلحصار کشته شد نمی نویسد؟ چرا کسی از تعداد اعدام های آخر سال نمی نویسد؟ چرا در شب نوروز، همان هنگام که اوباما به انگلیسی می خواند «دوباره می سازمت وطن»، و به فارسی می گفت «عاید شوما موبارک!»، آمریکای مهربان و فرانسه آزادیخواه، با جنگنده های خود آسمان لیبی را چراغانی کردند؟ چرا کسی از تعداد کشته شدگان لیبی و یا سوریه و یا بحرین حرفی نمی زند؟ چرا آمریکای دموکرات و صلح جو با پریزیدنت های نوبلی و دموکرات، به افغانستان و بعد به عراق و بعد به لیبی حمله نظامی می کند؟ کودکان افغانی، کودکان کرد، مردم لیبی چه گناهی کرده اند؟ مگر یادتان رفته که متفقین بعد از جنگ دوم جهانی به خیلی از کشورهای آسیایی و آفریقایی که در جنگ جهانی هیچکاره بودند یورش بردند، تا آنها را از چنگ فاشیسم هیتلری برهانند و نفت شان را ببرند؟ چه تاکتیک نازی! حمل آزادی بیان و دموکراسی برای مردم افغانستان و عراق و لیبی توسط جنگنده های غربی و نجات آنها از دست طالبان و صدام و قذافی که تا دیروز با او معامله داشتند!راستی پیام شجریان در صفحه اول یک سایت سیاسی، چه معنایی دارد؟ چرا وقتی طنزنویسی از "رذالت" تا "وقاحت" می نویسد از سوی وزارت ارشاد و گروه "امر به معروف و نهی از منکر" ساکن خارج کشور به تلخ اندیشی متهم می شود؟ چرا به دروغ شاد باشیم وقتی این همه آدم مرده و می میرد؟ چرا باید به یک طنزنویس حرفه ای در تبعید خط داد؟ چرا طنزنویس باید همیشه انشای "تعطیلات عید را چگونه گذراندید؟" بنویسد؟ چرا کسانی که خود را دموکراسی خواه و مخالف سانسور مطبوعات و رسانه ها می دانند، در این تبعید، دمی از «امر به معروف، و نهی از منکر»، و مصلحت اندیشی و «حالا وقتش نیست» دست برنمی دارند و مدام برای نویسندگان و حتا طنزنویسان خطوط قرمز بیشتری تعبیه می کنند؟
چرا کسی که خود را به عنوان "مدافع حقوق بشر" جا زده و قرار است از بشریت دفاع کند؛ دو کلمه حرف زدن بلد نیست؟ چرا دفاع از خود را بلد نیست؟ چرا به جای دفاع از خود، لشگری از محافظ و بادی گارد مدام کمکش می کنند و به جای او که کارش گاف دادن است، بقیه را خیط و ساکت و خفه می کنند؟ چرا وقتی وکیلی بیسواد و عامی دارد چرت می گوید هفتصد و هفتاد خانم و آقای تحصیل کرده خزعبلاتش را تفسیر می کنند و بر روی تولیدات زرد و قهوه ای اش ماله می کشند و او را بحث انگیز قلمداد می کنند؟ تا کی باید این عمامه زاده های بیسواد را بر صدر سایت ها و اخبار جاری ببینیم؟
چرا وقتی نگران سلطه جویی و پیشروی بنیادگرایان مذهبی در حکومت انقلابی تونس و یا مصر هستیم، زهرا خانم های حزبی ما را دعوت به سکوت می کنند و می گویند مردم مصر حواسشان جمع است و از بلندگوهای رادیوهای حزبی توسط جارچیان حزبی داد می زنند که نگرانی لزومی ندارد و بگذارید کارشان را بکنند؟ و چرا این همه سکوت؟ سکوت در برابر جنگی که در راه است؟ سکوت در برابر مزدورانی که دارند راه آمریکا را برای حمله نظامی و یا زمینه چینی برای استقرار در ایران هموار می کنند؟ آخر مگر اوباما برای شما چکار کرده که این همه پیام و خوش خدمتی در این شب عیدی برای او که با ما نیست و با سرمایه داران کشورش است؟ سکوت در برابر مزدورانی که در سطح جهان پخش شده اند تا هیچ صدایی، خارج از ارکستری که با انواع ترفندها دهان همه را دوخته است و به پیشواز دموکراسی آمریکایی رفته است به گوش نرسد، چه معنایی دارد؟سال نود در زندانی به بزرگی جهان، با زلزله مهیبی در ژاپن آغاز شد، آیا نوروز با امواج سونامی اش، به شکل مهلک تری در طول سال ادامه خواهد یافت و مدام ما را تکان خواهد داد و ما در گورستانی از سکوت به زندگی ادامه خواهیم داد؟
Libellés : censure






















