چشمان بیدار- مهستی شاهرخی: نردبانی از دستان کارگر

 
 

چشمان بیدار - مهستی شاهرخی


All rights reserved - Contact: mahasti_shahrokhi(at)hotmail(dot)com

 
 

dimanche, janvier 26, 2014

نردبانی از دستان کارگر


برای آذر حق نظری و نسرین فروتنی
هنوز دستم از داغی اطو می سوخت
که شعله را دیدم
زیر در چنان زبانه می کشید که گویی
سگی دارد کف پای صاحبش را می لیسد

شعله و آتش در کنار پنجره ای
که برای من به روی هیچ باز شد
نه پر پروازی بود
و نه دستی برای یاری

تنها راه، فرشی با گلهای آتشین زیر پایمان بود
و نفیر دود سیاه که چون گردبادی
ما را در خود فرو می کشید
مثل همیشه، تا آخرین دم امید داشتم
که همتی، مددی، یاری برسد و نجاتم دهد.

هنگامی که مژگانم کز خورد
زمانی که دستانم
دستان خسته از کارم
دستان رنج دیده ام
از فشار آب خیس شد و لغزید.
همه چیز را رها کردم.
تمامی امیدهای واهی به ناجی را
و خود را به آذر سپردم
مگر نه این که خود آذرخشی بودم که به آتش کشیده می شد؟

خسته از کار
خسته از رنج
خسته از انتظار بی ثمر
سرانجام بر فرشی از آتش
شعله های آتش نبود که جانم را می گرفت
بلکه از انتظار بیهوده بر سنگفرش خیابان جمهوری
در انتظار ناجی بودم که جان سپردم

چشمان تارم سوخته بود
که دستان نسرین دستم را گرفت
به یاری دستان نسرین از جا برخاستم
و دست در دست یکدیگر
از پله هایی بافته از بازوی اعتماد 
از نردبانی بافته از دستان کارگران
نردبانی بافته از تار و پود جان انسان
به سوی عرش اعلا گام برداشتیم.

اما بار دیگر
در حریقی دیگر
در آن واپسین دم
چه کسی دست زنان و کودکان دیگر را خواهد گرفت؟

Libellés : ,




<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?