jeudi, janvier 23, 2014
زیبایی تصاویر در فیلم گتسبی بزرگ
گتسبی به چراغ سبز ایمان داشت، به آینده لذتناکی که سال به سال از جلوی ما عقبتر میرود. اگر این بار از چنگ ما گریخت، چه باک، فردا تندتر خواهیم دوید و دستهایمان را درازتر خواهیم کرد و سرانجام یک بامداد خوش …
و بدینسان در قایق نشسته پارو برخلاف جریان آب میکوبیم و بیامان به طرف گذشته روان میشویم.» خواندن رمان «گتسبی بزرگ» لذت خاص خود را دارد و دیدن اقتباس مدرنی از فیلم لذتی دیگر. میل به مقایسه شان را ندارم و از دیدنش به هیچ وجه پشیمان نیستم.
با گتسبی کمی ذهنم از رسوبات فیلم های پر از زد و خورد ایرانی صادره، و داستان طلاق و طلاق کشی با دادگاه های مجازی خارج شد چرا که با مرور عشق گتسبی به دیزی، نوارهای ذهنم شسته و تمیز شد. موسیقی زیبای فیلم نیز، بسیار پر کشش و گوش نواز بود. هوس دیدن نسخه چهل سال پیش با بازی میا فارو و رابرت رد فورد به کارگردانی کاپولا را دارم و همچنین دیدن رومئو و ژولیت به بازی لئونارد دیکاپریوی جوان.
Libellés : Art, cinéma, Film, Literature, Littérature, Roman






















