samedi, février 01, 2014
در بدرقه پدرم که فردا جهان بدون او آغاز می شود
بدرقه، شعری از لیلا فرجامی
بدرقه، شعری از لیلا فرجامی به مقصدی نامعلوم می برند
من از پنجره ی کوپه ام
به درختان لُخت دنیا خیره می شوم
و می دانم
هیچ کس به تعقیب سفرهایم نمی آید
فصلها
بدون من تغییر می کنند
دختران روستايی
بدون من به بلوغ می رسند
خورشید
بدون من بر دره ها و کوه ها می تابد
و این جهان حق دارد از فردا
بدون من آغاز شود.
این جا
از پنجره ی کوپه ام
زمان پرنده ی خاموشی ست
که از آخرین ایستگاهش در حومه ای گمنام
عبور کرده است.

http://iranianmuse.com
Libellés : poetry






















