ملایی را دیدم که بر فرشی از خونِ مردمان، فرشی مملو از سران و دستانِ بریده و انگشتانِ قطع شده و چشمانِ از حدقه بیرون کشیده شده، اسکار بر دوش می کشید.
گفتمش: ای شیخ شبِ اولِ قبر جوابِ گرسنگان و مادران عزادار را چه می دهی؟
کفت: خامی!
گفتم: خامی و خامخواری به از آدمخواری!
*
Libellés : censure
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 1:40 PM
