vendredi, décembre 29, 2017
هشت سال علیه بی خانمان ها
سرانجام پس از هشت سال، میله هایی که به دستورخانم آن هیدالگو شهردار پاریس بر روی پنچره ها و حفره های هواکش نصب شده بود [تا مانع گرم شدن بی خانمان ها و یا خفتن شان در آنجا شود] برداشته شد!
هشت سال تلاش و مخالفت لازم بود تا سرانجام خانم شهردار از خر شیطان پیاده شود و به این مرحله برسد که از تصمیم خود برگردد و دستور بدهد تا میله ها را جمع کنند!
در زمان ویکتور هوگو بینوایان در راه آب فاضلاب و سوراخ ها و بیغوله های شهر میزیستند. دنیای امروز دنیای بیرحمی است، بینوایان اجازه ندارند روی نیمکت های مترو و زیر پل ها بخوابند! روی نیمکت های عمومی را میله های فلزی نصب کرده اند که هیچکس نتواند روی ان دراز بکشد! قانون مدرن در جهت آسایش همگان نیست، در حالی که می شد به جای خلق این موانع و ایجاد این مخارج، به بینوایان کیسه خواب و پتو داد، مگر نه؟ قانون باید حسن نیت داشته باشد و برای بهبود زندگی همگان باشد نه برای حفظ ظاهر!
راستی به جای مخارج این بست و بندها، نمیشد چند تن از بینوایان را سقف و پناه داد؟
هشت سال تلاش و مخالفت لازم بود تا سرانجام خانم شهردار از خر شیطان پیاده شود و به این مرحله برسد که از تصمیم خود برگردد و دستور بدهد تا میله ها را جمع کنند!
در زمان ویکتور هوگو بینوایان در راه آب فاضلاب و سوراخ ها و بیغوله های شهر میزیستند. دنیای امروز دنیای بیرحمی است، بینوایان اجازه ندارند روی نیمکت های مترو و زیر پل ها بخوابند! روی نیمکت های عمومی را میله های فلزی نصب کرده اند که هیچکس نتواند روی ان دراز بکشد! قانون مدرن در جهت آسایش همگان نیست، در حالی که می شد به جای خلق این موانع و ایجاد این مخارج، به بینوایان کیسه خواب و پتو داد، مگر نه؟ قانون باید حسن نیت داشته باشد و برای بهبود زندگی همگان باشد نه برای حفظ ظاهر!
راستی به جای مخارج این بست و بندها، نمیشد چند تن از بینوایان را سقف و پناه داد؟
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 12:45 PM
