دهه هشتاد میلادی برای ما ایرانیان با جنگی فرسایشی و شوم همراه شد و در ذهنمان یاد این دهه به خاطره ای تلخ و جگرخراش تبدیل شد: شب های خاموشی، صدای ضدهوایی، خاموشی و بی برقی و مرگ جوانان در جبهه ها، یاد دهه هشتاد را برای من در ذهنم به دهه سرخ و سیاه تبدیل کرده است. در آن سالها ما ایرانیان از بسیاری از وقایع هنری دنیا یا بی نصیب ماندیم و یا بی خبر. یکی از اینها پرفورمانس 1980 است که پس از سی سال دیده ام.
پرفورمانس 1980، پس از سه دهه تأخیر، و با آشنایی با کارهای بعدی پینا باوش، کار نوینی به نظرم نمی رسد و گرچه باید هر اثری را در زمانش دید و در لحظه مناسب تأثیر پذیرفت و یا واکنش نشان داد؛ اما دیدن اثری پس از سی سال، مانند زیستن لحظه ای گمشده از جوانی ماست که در آتش جنگی بیهوده سوخت و فنا شد. دهه هشتاد، دهه پینا، برای من ایرانی، آن معنایی را ندارد که این اجرا سی سال پیش در اروپا داشته است.
با اینهمه دیدنش برایم لازم بود تا یکی دیگر از نقطه چین های زندگیم را کشف کنم. پینا در جستجوی کودکی گمشده و لحظات کودکی، با نگاهی شوخ و تابوشکن و با در هم شکستن کلیشه های رایج و با خلق لحظات تئاتری به کاوشی در درون رقصنده - بازیگر و خود می پردازد تا به بخشی از روح کودکی خود، روح معصوم و نیالوده بشر دست پیدا کند. تلاش پینا پاسخ دادن به پرسش های بی وقفه کودک درون است و از این رو حاصل کارش زیباست و طبیعی. در دهه هشتار، برای پینا هشتاد شام تولد به شام عزا تبدیل می شود و بر سطح چمنی حقیقی بر روی صحنه تئاتر شهر پاریس بازیگرانی که مدام با خود و یا با تماشاگر حرف می زنند با واژگون نمودن قراردادهای متعارف تئاتر و صحنه، لحظات دلپذیر و شوخی ایجاد می کنند و نزدیک چهار ساعت تماشاگر را به دنیای پینا می برند و سرگرم می کنند.
قطعاتی از این پرفورمانس بر روی اینترنت موجود است و همچنین چند کار دیگر از پینا. با هم آنها را تماشا کنیم. بازیگران یا رقصندگانی که شما در ویدئو می بینید را پس از گذشت سی سال، در همین پرفورمانس بر روی صحنه دیده ام و همچنین گذشت زمان را. روحش شاد.
1980-A PIECE BY PINA BAUSCH (another excerpt)
http://www.youtube.com/watch?v=B2w_fLEZzmU
Pina Bausch - Das hat nicht aufgehört, mein Tanzen ...,
Libellés : Ballet, Pina, Théâtre
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 2:40 PM

در این فیلم پینا باوش مانند همیشه با واژگون نمودن نقش های اجتماعی و جنسیت و قراردادهای متعارف، نگاه تند انتقادی و ساختارشکنانه، لحظات طنز آلود و حقیقی و گاه دردناکی را نمایش می دهد. کار پینا باوش بیشتر تئاتری است تا رقص، یعنی جنبه نمایشی بر رقص به معنای متعارف آن، تقدم دارد.
غرض از نوشتن در مورد پینا باوش، اجرای مجدد نمایش 1980 در تئاتر شهر پاریس و پس از سی سال است که گروه پینا و در غیاب پینا دوباره آن را به روی صحنه آورده است. البته در 1980 بازیگران با خود و یا دیگری و یا با تماشاگر حرف می زنند و دیالوگ دارند و دیالوگ و نمایش بر رقص ارجحیت دارد. اما در نمایش بی کلامی که خواهید دهید، تاکید بر خلق لحظات دراماتیک و اجرای پرفورمانسی که بنابه سلیقه پینا گریه دار هم نباشد بوده است. در مورد نمایش 1980 باز هم خواهم نوشت.
Pina Bausch - Il lamento dell'imperatrice (Die Klage der Kaiserin), 1992
Libellés : Ballet, Pina, Théâtre
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 5:45 PM

Libellés : Pina, Théâtre
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 11:15 AM
