mercredi, juin 13, 2007
مادر جان از صمیم قلب...
در زندگی لحظاتی هست که نمی دانی بخندی به کار روزگار و یا گریه کنی از دستش. من الان درست در آن لحظه ام. امشب سالگرد فوت مادرم است.چند روز پیش در وبلاگ آونگ خاطره های ما خواندم: "این چه طرز تسلیت گفتنه!؟" و بعد این عکس را دیدم هم خندیدم و هم اشک در چشمانم آمد.
الان هم می بینم دوست روانشناسم مژگان این عکس را برایم فرستاده نمی دانم بخندم یا گریه کنم. مادر اگر بود هر دو با هم می خندیدیم.
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 9:03 PM
