سرانجام دولت ایران موفق شد به جای شادی و تشویق و تقدیر از دختر جوانی که فیلم کارتونی ساخته است زهرش را به او بپاشد و در عرصه ی بین المللی از نفوذ سیاسی و اقتصادی خود برای بایکوت کردن آن فیلم کمیک کارتونی بهره بگیرد.
جمهوری اسلامی خود را مالک همه چیز و همه کس می داند و در زندگی خصوصی و افکار تک تک ایرانیان در هر کجا که باشند اعمال نفوذ می کند و به جای مرجان ها، باجی بادمجون های خودش را به دنیا صادر می کند تا برایمان قانون سنگسار را اصلاح کنند و ما را به حق بی حقی زنان مسلمان آگاه کنند. اول تا آخر حرفشان هم اینست که شما هیچ نگویید و با ما همکاری کنید تا مأموریت تخریبی و انهدامی خود را با راحتی بیشتری انجام بدهیم و تاریخ و فرهنگ ملتی را نابود کنیم و به قانون قبایل شیخ نشین برگردیم. از این طرف هم گروه های فشار و سرکوب دست پرورده شان تحت عنوان خبرنگار و فمینیست و وبلاگ نویس دارند خفه مان می کنند. آنها خیال دارند پس از خفه کردنمان با شوهرهایشان بنشینند و برایمان منشور بنویسند و کود برای باغچه تولید کنند. فضاحت این وقایع و از سوی دیگر گستردگی دامنه ی فعالیت های شان در عرصه جهانی سرسام آور است.
باقی حرفهایم را در این مصاحبه گفته ام و دیگر تکرار نمی کنم. هنرهای جمهوری اسلامی یکی دو تا که نیست؛ از غنی سازی اورانیوم و پیشرفت ایران در زمینه سد سازی و به آب بستن پاسارگاد بگیر تا...
ویدئوی ورود اکیپ پرسپولیس به جشنواره کن (چهارشنبه 23 مه 2007)/ پرسپولیس از دریچه چشمان مهستی شاهرخی(تاریخ مصاحبه یک روز پیش از اعلام جوایز است) / شش دقیقه از فیلم پرسپولیس و ویژه پرسپولیس مرجان ساتراپی