زن نویسنده ای در بیمارستان بستری است و با مرگ دست درگریبان است. اولین زن رمان نویس ایران بوده و برای خودش شخصیتی بوده و حالا هم هنوز نمرده ولی آقایان قلم به دست گرفته اند و القابی مانند "ترمه خوش دست!!!" و یا غیره خطابش می کنند و بعد انشاهای خود را می نویسند و آن بانوی خوش دست انگار فقط الهام بخش بوده و خودش قلمی نداشته! ببینید گفتمان مردانه در این متن چقدر وقیح است و تا کجا می تواند با ذکاوت زنان را محترمانه تحقیر کند. حالم بد شد از خواندن این مطلب تحقیر آمیز برای آن بانوی نویسنده در حال اختضار