چشمان بیدار- مهستی شاهرخی: دستمال لکه دار، داستانی از عزت گوشه گیر

 
 

چشمان بیدار - مهستی شاهرخی


All rights reserved - Contact: mahasti_shahrokhi(at)hotmail(dot)com

 
 

mercredi, décembre 15, 2010

دستمال لکه دار، داستانی از عزت گوشه گیر

عزت گوشه گیر نویسنده و نمایشنامه نویس ساکن شیکاگو. تاکنون چهار کتاب شامل یک مجموعه شعر بنام "مهاجرت در آفتاب" 1987 ، دو مجموعه قصه " ...ناگهان پلنگ گفت: زن" 2001 و "آن زن، آن اتاق کوچک و عشق" 2004، و یک مجموعه نمایشنامه "دگردیسی" و "حاملگی مریم" (دو نمایشنامه)2005 به زبان فارسی به چاپ رسانده است.

نمایشنامه های او از جمله "مده آ در فالوجه به دنیا آمد" 2007، "اسم من اینانا است" 2009، "فدرای دیگر در بیابان" 2010 و "دو کودک ایرانی" 2010 به زبان انگلیسی در شهرهای مختلف آمریکا به روی صحنه آمده و در جُنگ های ادبی به چاپ رسیده اند. دو نمایشنامه «عروس اقاقی " 2006 بر اساس زندگینامه فروغ فرخ زاد و «در پس پرده ها» 1992 ((بر اساس زندگی طاهره قره العین)) به زبان انگلیسی به روی صحنه آمده اند. «گل های سرخ برای سهراب»(بر اساس زندگی سهراب شهیدثالث) یکی دیگر از نمایشنامه های اوست. یکی از آخرین کارهای عزت گوشه گیر تنظیم نمایشنامه «عروسک پشت پرده» بر اساس داستانی از صادق هدایت و به روی صحنه آوردنش در سپتامبر امسال بود. اکثر نمایشنامه های عزت گوشه گیر به انگلیسی اجرا شده و در کنفرانس های سالانه در آمریکا از جمله «زنان و برنامه تئاتر» و همچنین « تئاتر برای آموزش عالی» رو خوانی صحنه ای شده اند.
«
روزنگاری های مهاجرت» نیز یادنگاری های وی در تبعید است که از سال 2004 بطور هفتگی در مجله شهروند چاپ کانادا منتشر می شود. وی هم اکنون در دانشگاه دپال در شیکاگو به تدریس نمایشنامه نویسی و قصه نویسی مشغول است.

***

دستمال لکه دار

تقدیم به: مینا خواهر کوچکتر نیره


لاجوردی یک دستمال لکه داراز جیب شلوارش در آورد و در آن فین کرد. بعد دستمال مچاله شده را باز کرد و به ما نشان داد و گفت: شما مثل این دستمال چرک، کثیف و لکه دارید. شما لکه ننگ جامعه اید. این لکه تا ابد از وجود شما پاک نخواهد شد!

من همین امروز می خواستم بر یک دستمال سفید، بوسه ی دو کبوتر را بر شاخه درختی گلدوزی کنم که یک روز وقتی از زندان آزاد شدم آن را به مردی که یک روز همسرم خواهد شد هدیه کنم. ابریشم ها را هم انتخاب کرده بودم..اما حالا که به انگشتانم نگاه می کنم، می بینم یک لکه زشت و متعفن مثل یک خالکوبی ابدی روی آن ها حک شده است.

دست هایم را که زیر شیر آب می گیرم، لکه پاک نمی شود...می ترسم اگر ابریشم و سوزن را به دست بگیرم، بوسه ی کبوتر ها به یک لکه متعفن تبدیل شود...

بهتر است دستمال را همین طور سفید نگه دارم...

از مجموعه داستان «آن زن، آن اتاق کوچک و عشق»




<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?