vendredi, décembre 17, 2010
افول
گاهی تا سرحد مرگ تنهایم....در میان اینهمه سیاره و کهکشان
در بزرگی جهان........
دلم می گیرد....
کسی زبانم را نمی فهمد....
گمان می برم....
همین الان است....
که ستاره ام افول کند....
و از آن بالا....
بیافتد پایین....
و دیگر نباشم....
که بتوانم به تو فکر کنم
# posted by
Mahasti Shahrokhi : 1:24 PM
