مصاحبه
شوندگان :
صادق قطب زاده متولد
اصفهان 1361-1314
در پی عزیمت امام به پاریس، قطبزاده
امکانات اقامت ایشان و همراهانش را در فرانسه فراهم کرد. ابتدا آنان را به خانه
احمد غضنفرپور برد و سپس باغ نوفللوشاتو را برایشان اجاره کرد. در طول دوران حضور
امام در پاریس قطبزاده یکی از مشاوران اصلی رهبر انقلاب بود و ایشان را در بسیاری
از تصمیمگیریهای مهم همراهی میکرد. سرانجام در روز ۱۲ بهمن ماه قطبزاده با هواپیمای حامل امام خمینی که بعدها «پرواز
انقلاب» نام گرفت به کشور بازگشت. قطب زاده وزیر امور خارجه 58/59 و مدیر عامل سازمان رادیو
تلویزیون ملی ایران و عضو شورای انقلاب
بود. اما به اتهام کودتا برای براندازی بازداشت
شد و اعترافات باورنکردنی و حیرت انگیزی (قصد منفجر کردن خانه آبت الله خمینی)هم
انجام داد. سرانجام در 24 شهریور1361 به حکم ری شهری در زندان اوین اعدام شد)
دکتر ابراهیم یزدی متولد 1310
قزوین، دارای دکترای داروسازی و فعال سیاسی؛ او پس از مهندس بازرگان در سالهای
1372/1380 دبیرکل نهضت آزادی ایران بود. از مشاوران آیت الله خمینی بود و همراه با
هواپیمای آبن الله خمینی از پاریس به تهران وارد شد. در بهمن ۱۳۵۷، دستور روحالله
خمینی به عضویت نهادی مخفی به نام شورای انقلاب اسلامی در آمد.
پس از پیروزی انقلاب و دستگیری تعدادی از سران و
مقامات امنیتی، نظامی و سیاسی پهلوی یزدی در کنار بازرگان به آنان «در باغ سبز
نشان میداد برای جلوگیری از اعدام دستگیر شدگان تلاش میکند. صادق خلخالی در این باره در خاطرات خود میگوید.
«از جمله کسانی که در همه کارها دخالت میکرد و بازپرس شده بود؛ ابراهیم یزدی بود
که در دولت موقت اول معاون نخست وزیر و سپس وزیر امور خارجه شد. ابراهیم یزدی در
طبقه سوم مدرسه رفاه که من هم آنجا بودم، نصیری و رحیمی را به محاکمه کشید. آنها
با وجود اینکه میدانستند که من از طرف امام به عنوان قاضی و حاکم شرع معرفی شدهام
به این امر توجه نمیکردند، خودشان میبریدند و میدوختند و در باغ سبز نشان میدادند.
تلویزیون هم جریان را ضبط میکرد و ما هم نظاره میکردیم. سرانجام کاسه صبرم لبریز
شد و مستقیماً به خدمت امام رفتم و عرض کردم: ابراهیم یزدی می گوید که جزو شورای
انقلاب است و نمیگذارد من به کارها رسیدگی کنم. او در همه کارها مداخله میکند و
مانع کار ما میشود. امام فرمود: «او جزو شورای انقلاب نیست و زورش هم به تو نمیرسد اگر آمد
آنجا یقه او را بگیر!» (سپس امام یقه مرا گرفت و گفت اینجوری) پس از
بیانات امام من با قدرت تمام به مدرسه رفاه برگشتم. ابراهیم یزدی در کارها مداخله
میکرد .... من میخواستم در آن شب ۲۴ نفر را اعدام کنم.
چشم همه آنها را بسته بودیم؛ اما این آقایان دائماً این پا و آن پا کردند میرفتند
و میآمدند و من هم خون دل میخوردم. فردای آن شب که نصیری و ناجی و رحیمی و
خسروداد اعدام شدند مهندس بازرگان مصاحبه مطبوعاتی تشکیل داد و با کمال تعجب اعلام
نمود: «ما از وضع دادگاههای انقلاب کوچکترین
اطلاعی نداریم» مسعود بهنود میگوید در شب اول انقلاب خلخالی قصد داشت ۳۰ نفر را اعدام کند
که با پایداری یزدی فقط ۴ نفر اعدام شدند و در نهایت ۲۰ نفر از آنها جان
به در بردند و اکنون (۱۳۹۰سال) هنوز سه تن از آنها زندهاند. خلخالی
رهبران نهضت آزادی را مانع اعدام زندانیان دانسته و میگوید در هنگام اعدام هویدا
تلفنهای زندان اوین را قطع کرده بود تا آنان مانع از اعدام نشوند.
ابراهیم یزدی در مقام های مهمی چون: معاون نخستوزیر(دولت
موقت دوره بازرگان)، وزیر امور خارجه (بازرگان – بنی صدر)، عضو شورای انقلاب، و
برای مدتی سرپرست روزنامه کیهان بود. ابراهیم یزدی در حال حاضر در زندان به سر می
برد.
کتابهای دکتر یزدی: آخرین تلاشها در
آخرین روزها (گزارش تحلیلی انقلاب اسلامی سال 1357)
مبانی ژنتیک ملکولی (انتشارات اطلاعات) (1364) // تغییرات جهشی در مواد
ژنتیک 1365)
سه جمهوری، انتشارات جامعه ایرانیان، ۱۳۷۸،// خطی در دریا (1379)
با یاد پانزدهم خرداد (1359)// دو مقاله درباره اقتصاد اسلامی (1359))
خاکهای رسی و پیدایش حیات (1380)//
نفت در جهان اسلام (1365)
هفت اسفندسخنرانی چهارتن از نمایندگان مجلس شورای اسلامی (1360)
مقاومت در زندان: خاطرات شادروان عباس را دنیا در سال (1340)// بیماریهای
قلب آدمی
کالبدشکافی توطئه: بررسی کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ (1381)// خدا در ناخوداگاه
دکترین امنیت ملی (1382) کامیابیها و ناکامیهای مجلس اصلاحات (1384)
جنبش دانشجویی ایران، از ۱۳۲۰ تا ۱۳۴۰ (1383) // جهان شگفت انگیز مغز
روشنفکری دینی و چالشهای جدید// دانستنیهایی درباره سرطان پروستات// یادنامه
دکتر چمران
مقام های پس از انقلاب
مدیریت برنامههای سیمای جمهوری
اسلامی ایران
معاون سیاسی وزارت امور خارحه
مدیرعاملی خبرگزاری جمهوری اسلامی
مدیر عاملی خبرگزاری جمهوری اسلامی
محمد صادق صادقی گیوی معروف به خلخالی متولد 1305 خلخال، فوت در 1382 در
قم، روحانی شیعه، دوازده روز پبش از این که خمینی از پاریس به ایران بیاید به
ایران برگشت و چون سابقه زندان و دستگیری داشت از روزهای نخست انقلاب در کنار
خمینی بوده، در روز(۲۴ بهمن ۱۳۵۷/13فوریه 1979) با حکم سید روحالله خمینی به عنوان حاکم شرع دادگاههای انقلاب منصوب میشود.
در این دوره صدها نفر به حکم خلخالی
اعدام شدند که بسیاری از آنان وابستگان به حکومت پهلوی بودند. خلخالی در شب پیروزی
انقلاب قصد داشت ۲۴ نفر را اعدام کند که در نهایت پس از موافقت خمینی چهار
نفر اعدام شدند.
خمینی به مهدی عراقی دستور داد که
برود و نظارت کند تا آن چهار نفر با خانوادههایشان تماس بگیرند
و اگر مطالبی دارند بنویسند. اما خلخالی به سرعت
از مدرسه علوی به مدرسه رفاه رفت و حاج مهدی عراقی زمانی رسید که اعدام آن چهار
نفر صورت گرفته بود. عراقی در خاطراتش مینویسد: «وقتی من رسیدم، خلخالی و تیماش
مشغول مذاکره برای نوشتن ادعانامه علیه اعدام شدگان بودند. من بسیار عصبانی شدم و
بر سر آنها فریاد زدم که «شما چه دینی دارید؟ اول میکُشید
بعد میخواهید کیفرخواست بنویسید؟»
از دیگر محکومین این دادگاهها امیر
عباس هویدا نخست وزیر حکومت پهلوی بود. در روز هجده فروردین سال ۵۸، خلخالی با سیزده مأمور فدائی خود
وارد زندان قصر تهران شد و تلفنهای آن را قطع کرد تا از اعمال نفوذها جلوگیری کند
و به دنبال محاکمهای کوتاه وی را اعدام کرد.
خلخالی در تابستان ۵۸ بعنوان حاکم شرع راهی
کردستان شد که با اعتراض دولت موقت نهایتاً منجر به دخالت هیئت حسن نیت گردید. وی
سپس برای سرکوب ناآرامیها راهی گنبد شد و حکم اعدام ۹۴ نفر را در آنجا صادر
کرد. بنا به گزارش سازمان عفو
بینالملل، 438 نفر تا اسفند ۱۳۵۸
(طی
یکسال) در ایران اعدام شدند.
تجاوز جنسی
به زندانیان زن و مرد طی بازجویی به منظور گرفتن اعتراف از طرف خلخالی مجاز عنوان
شده بود و در این مورد گاهی حتی حامله بودن زن زندانی نیز مانع نمیشد.

از اولین اقدامات آیت الله بهشتی در
آغاز ریاستش به عنوان رئیس قوه قضاییه در اسفند ۵۸ برکناری خلخالی بود. او با عملکرد خلخالی مخالف بود و دربارهٔ وی میگفت:
من بساط اینگونه دادگاهها را جمع خواهم کرد. سپس در سال ۱۳۶۰ خلخالی سرپرست کمیته مبارزه با مواد
مخدر شد و به محاکمه و اعدام کسانی که در قاچاق و توزیع مواد مخدر دست داشتند
مبادرت ورزید. خلخالی در خاطراتش در مورد نحوه انتخابش به عنوان حاکم شرع مینویسد:
«خدا شاهد است که ما برای تصدی این مقام کوچکترین تلاشی نکردیم و حتی تا زمانی که
به من ابلاغ شد از آن اطلاعی نداشتم. آقا سید روح الله خمینی با
شناختی که از روحیه انقلابی من داشتند عصر روز ۲۴ بهمن ۵۷ مرا به دفترشان احضار کردند و فرمودند: این حکم
را به نام شما نوشتهام. حقیر پس از دیدن حکم به حضورشان عرض کردم: آقا این حکم
سنگین است. فرمودند: برای شما سنگین نیست. گفتم مخالفین و وابستگان به طاغوتیان
علیه من تبلیغ میکنند. آقا فرمود: «من پشتیبان شما هستم و بالاخره این حکم را به
کسی بدهم که به او اطمینان داشته باشم.» خلخالی در پاسخ مخالفان به اعدامها، آنها
را به خمینی ارجاع میداد. «هرکس در مقابل شما ایستاد همینطور یقهاش را میگیری
و کنارش میاندازی.» من با اتکاء به همین حمایتهای جدی کار خودم را ادامه میدادم
و به آنها میگفتم امام فهمیده حکم را به چه کسی بدهد و من یک قدم از انجام وظیفهام
عقبنشینی نمیکنم. اما ابراهیم یزدی از اعضای شورای انقلاب
معتقد است که خمینی گرچه اعدام چند نفر از سران ارتش
را تأیید کرد، اما نه شکل اعدام و نه برخی دیگر از رفتارهای خلخالی را قبول نداشت.
در عین حال روشن نمیکند که در اینصورت چرا هیچگاه خلخالی را عزل یا توبیخ نکرد.
نایپل (رمان نویس هندو ترینیداد تبار بریتانیایی برنده جایزه نوبل ادبی
2001) که خلخالی را در سال ۱۹۷۹ ملاقات کرده بود، دربارهٔ بذلهگویی او در دادگاهها مینویسد. بیشتر
شوخیهایی که میکرد حول و حوش احکام و اعدامها میچرخید و دیگر افراد حاضر قهقههزنان
خودشان را اینسو و آنسو میانداختند.
خلخالی در مصاحبهای با صادق صبا، خبرنگار بخش فارسی بی بی سی از گذشته
خویش اظهار رضایت کرده و گفته « چنانچه هر یک از
اعدام شدهها به دست وی امروز زنده بودند، دوباره آنها را اعدام میکردهاست»
خلخالی سه دوره نماینده
مردم قم در مجلس شورای اسلامی و نماینده مردم استان تهران در دور اول
مجلس خبرگان رهبری بود. در انتخابات مجلس، حزب توده ایران
صادق خلخالی را به عنوان نامزد خود معرفی کرده بود. او در ابتدای دهه شصت خواستار برخورد حذفی با مرجع تقلید
منتقد سید محمدکاظم شریعتمداری بود و در ماجرای اتهام کودتای قطبزاده
در زیر ورقه اعتراض نمایندگان مجلس اول نوشتهبود:
«اصل کار، خود شریعتمداری است که باید اعدام شود.» اما در اواخر عمر همگام با
اصلاح طلبان، با احترام از شریعتمداری در جلد دوم خاطراتش یاد کرد و اجازهنامههای
خود از شریعتمداری را منتشر نمود.
خلخالی پس از درگذشتِ یگانه پشتیبانِ
خود، آیت الله خمینی، از صحنه سیاست کنار گذاشته شد و در انتخابات ها از او رد
صلاحیت شد، پس به تدریس در حوزه علمیه قم پرداخت و پس از یک انزوای ده ساله با بیماری قلبی و
پارکینسون درگذشت.
آیت الله غفوری یک روحانی
آزاداندیش و از ملی - مذهبی های «نهضت آزادی»
بود. او به «ولایت فقیه» رأی منفی داد. در سال 1360 دو پسرش را اعدام کردند. پس از
آن خود را از سیاست کنار کشید و کنارش گذاشتند. در سال 1367 دختر و دامادش جزو
قربانیان کشتار زندانیان سیاسی شدند. آیت الله غفوری سرانجام در دیماه سال 1388 در
بیمارستان آزاد تهران دیده بر جهان فرو بست.
کتابها: سرگذشت و شهادت هشتمین امام
شیعیان امام رضا علیه السلام/ موقعیت زنان در قرآن/ انفال یا ثروتهای
عمومی / خطوط اصلی در نظام اقتصادی
/ نظامات اجتماعی در اسلام/ اسلام و اعلامیه جهانی حقوق بشر / نقدی بر لایحه قصاص / کوششی در راه تبیین و تفکر در مورد توحید/ / ضرورت
بازنگری فقهی و سیر تحول فقاهت و اجتهاد/ قضا در اسلام و نظام قضایی منسوب به
اسلام/ پایههای اصلی دعوت اسلام
نورالدین کیانوری، متولد 1294 بلده (نور) 1378 تهران، نوه شیخ فضل الله نوریدکترای راه و ساختمان از آلمان،1362-1357دبیر اول کمیته مرکزی حزی توده ایران
صلاحیت کیانوری و
تعداد دیگری از رهبران حزب
مانند محمدعلی عمویی در انتخابات مجلس اول تأیید شد
و این در حالی بود که ایدئولوژی مارکسیستی حزب توده از سوی حکومت جدید به کفرتعبیر میشد. علیرغم پشتیبانی حزب
توده از نظام جدید در مقاطعی حساس از جمله در جنگ ایران و عراق قرار دادن اطلاعات محرمانه امنیتی در کودتای نوژه
در اختیار مسئولان نظام جدید، علی اکبر هاشمی رفسنجانی در خاطرات خود
چندین بار به ملاقات با نورالدین کیانوری و محمدعلی عمویی در منزل شخصی خود
و دریافت اطلاعات سری از آنها اشاره میکند.
نورالدین کیانوری در نشست پرسش و
پاسخ ۲۰ شهریور ۱۳۶۱ خورشیدی شعری را نقل قول کرد بدین
مضمون:
«تودهای هستم و همراه
امام، ماندگارم که زمان است به کام»
کیانوری معمار و مبلغ
سیاست نزدیکی به آیتالله خمینی بود.
پشتیبانی گاه بیش از حد یکسویهٔ این
حزب از روحالله خمینی، و تأکید بر جنبهٔ ضدآمریکایی وی به رهبری کیانوری انجام شد. نورالدین
کیانوری در پشتیبانی از مبارزهٔ ضد آمریکائی گرایش آقای خمینی، بر این پندار بود
که به وظیفهٔ سیاسی و انقلابی خود عمل میکند.
کیانوری در بهمن ماه ۱۳۶۱ همراه با پنجاه نفر از اعضای کادر رهبری
سازمان، کادرهای فعال و همسرش مریم فیروز توسط سپاه پاسداران دستگیر شد و به زندان
توحید منتقل شدند. چند ماه بعد در اعترافات تلویزیونی ضبط شده در زندان که دستگاههای اطلاعاتی جمهوری اسلامی
ترتیب داده بودند و از
تلویزیون ایران پخش شد، رهبران درهمشکسته حزب یک به یک به جاسوسی برای شوروی اعتراف
کردند. کیانوری، تکیده و درهم شکسته، اظهار داشت که «حزب توده از آغاز تأسیس در ۱۳۲۰ تا به حال، ابزاری برای جاسوسی و خیانت
بودهاست. کیانوری پس از آزادی از زندان اوین تحت مراقبت ویژه وزارت اطلاعات و تا
پایان عمر خود در حبس خانگی به سر برد و تحت نظر بود.
او در آستانه فروپاشی شوروی با
اصلاحات گورباچف مخالفت کرد و بحران و فروپاشی شوروی را به
توطئه آمریکا نسبت داد. کیانوری که در سالهای آخر عمر خود
همچنان از سیاستهای حزب توده در جهت پشتیبانی از انقلاب اسلامی ایران دفاع میکرد،
در ۲۶ آبان ۱۳۷۸ در گذشت و در بهشت زهرای تهران قطعه ۲۴۲، ردیف ۵۷، شماره ۳۱ به خاک سپرده شد.
هدایت متین دفتری متولد 1312
تهران، نوه محمد مصدق و فرزند احمد متیندفتری است. او بنیانگذار
جبهه دموکراتیک ملی است و بیش از سه دهه است که در تبعید به سر می برد.
14 اسفند 1357 متین دفتری بر سر مزار مصدق جبهه
دموکراتیک ملی ایران را تشکیل داد
با آغاز جنگ
مسلحانه، در سال 1981 به «شورای ملی مقاومت» پیوست و این پیوند تا سال 1376 ادامه
داشت. آقای متین دفتری با اعلام اینکه «مجاهدین دموکراسی را مُمَیِزی می کنند» از
شورای رجوی کناره گرفت. گویا نوه مصدق در خلال سالیان از این موضوع بی خبر مانده
بود! عجب!
عبدالکریم لاهیجی متولد 1319
تهران، حقوق دان
دکتر
لاهیجی از مخالفین سرسخت اعدام در طول دوره فعالیتش بوده است. او بیش از سه
دهه است که فعال حقوق بشر در تبعید و مقیم پاریس است.
دکتر غلامحسین شکوهی (1395-1305) نویسنده و مترجم و مدرس و عضو هیئت
علمی دانشگاه
دکترای علوم تربیتی از سوئیس در سال 1341
وزیر آموزش و پرورش (در دولت
موقت دوره بازرگان)، در سال 1372 به علت آلودگی هوا (ریاست جمهوری رفسنجانی) به
زادگاهش بیرجند برگشت و در آنجا به تدریس ادامه داد.
تألیفات دکتر
شکوهی: «روش آموختن حساب و هندسه»، «مبانی اصول آموزش و
پرورش» با ۲۷ بار
تجدیدچاپ و «تعلیم و تربیت و مراحل آن» با ۲۰
بار تجدید چاپ و در بخش ترجمه «تعلیم و تربیت» تألیف امانوئل کانتو و «مربیان
بزرگ» تألیف ژان شانو میباشد. دکتر شکوهی بیش از ۶۰ مقاله
در نشریات علمی داخلی و دو مقاله در مجلات معتبر خارجی منتشر کردهاست.
نورالدین زرین کلک، متولد 1316
مشهد، نویسنده و تصویرگر کتاب کودک، فیلمساز انیمیشن
۱۹۷۲، کارگردانی
انیمیشن (آکادمی سلطنتی بلژیک)
۱۹۷۵، فیلم عروسکی
(استودیو ییرژی ترنکا)
از ۱۹۷۱ (۱۳۴۹)، عضو انجمن جهانی فیلمسازان انیمیشن
(آسیفا)
۱۳۵۳، موسس و مدرس
اولین مدرسه انیمیشن ایران
۱۳۵۶، موسس و مدرس
دانشکدهٔ انیمیشن (دانشگاه فارابی)
۱۳۵۶، بنیانگذار انجمن
فیلمسازان انیمیشن ایران (آسیفاایران)
نورالدین زرین کلک در سال 1386 به دلیل مسخره و بی اساس به «هتک حرمت از
یک دانشجوی چادری» سر کلاسی که تدریس می کرد متهم و از دانشگاه اخراج شد! او هم
آزرده خاطر جلای وطن کرد و به آمریکا رفت.
ژاله سرشار مسوول امور آموزشی
و تربیتی کانون اصلاح و تربیت
از این خانم هیچ گونه اطلاع یا عکسی در اینترنت
یافت نشد!
احترام
برومند، متولد 1326، او از سال 1346 تا سال 1358، مجری برنامه کودک تلویربون ملی ایران بود.
احترام برومند همسر داوود رشیدی و مادر لیلی رشیدی و خواهر مرضیه و راضیه برومند
است. احترام برومند از سال 1383 تاکنون در سه فیلم سینمایی بازی کرده است.
دکتر محمود
عنایت، (1311تهران – 1391 آمریکا) دندانپزشک، روزنامه نگار،
محمود عنایت از سال 1334 به بعد سردبیری
مجلات فردوسی و نگین را به عهده داشت. او در ابتدای انقلاب به آمریکا مهاجرت کرد.
ایرج
جهانشاهی (1370-1305)، معلم،
نویسنده، مترجم و یکی از ویراستاران ادبیات کودک و نوجوان بود. جهانشاهی بنیانگذار
و مدیر مسوول مجلههای کمک آموزش پیک بود که در سال 1353 جایزهی جهانی گسترش
فرهنگی را به خود اختصاص دادند. او نخستین کتاب فارسی اول دبستان را به همکاری
عباس سیاحی نوشت که تا چند سال پیش تدریس میشد.
غلامرضا امامی، متولد
1325نویسنده و مترجم، نویسنده کتاب های کودک، پیش از انقلاب مدیر نشر مهاجر بوده و
اوایل
انقلاب سرپرست انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بوده است.
کتابها: فرزند زمان
خویشتن باش / عبادتی چون تفکر نیست / آنها زنده اند / آتش باش تا برافروزی / آفتاب
پرست / آی ابراهیم / ارزش تبلیغ/ بزرگترین خانه دنیا
/ پرنده طلایی / تکه به تکه/ حقیقت بلندتر از آسمان/ شب
و پیرزن / شهر خوب / راز قلعه / قدس رویای ما / قصه قلعه/ قصههای کنفانی / قندیل
کوچک / قهرمانان / ماهی فقط ماهی است / کلید / من خواب صلح میبینم / ورزش در
اسلام و ایران/ گفتوگوها /
عزت الله
انتظامی، متولد 1303 سنگلج تهران، بازیگر تئاتر و تلویزیون
و سینما
عزت الله
انتظامی بازیگر بااستعدادیست و کارنامه پر باری دارد. او با اکثرکارگردانان مطرح
سینمای ایران کار کرده و در فیلم هایشان بازی کرده است. به گفته خودش در بیش از
400 فیلم و تئاتر تلویزیونی بازی کرده است. هوشنگ گلمکانی بر اساسِ زندگینامه او
کتابی با عنوان «آقای بازیگر» نوشته است.
نادر ابراهیمی، متولد 1315
تهران- 1387 تهران، داستان نوبس، فیلمساز، مدیر سازمان همگام با کودکان و نوجوانان
نادر ابراهیمی سریال «آتش بدون دود» را در اوایل
انقلاب ساخت که بسیار مورد توجه قرار کرفت.
مسعود کیمیایی، متولد 1320 تهران، فیلمساز، نویسنده، در سال 58 کیمیایی از طرف صادق قطب
زاده به مدیریت شبکه دو منصوب شد اما مدیریت کیمایی بر شبکه دوی سیما بیش از
هفت ماه طول نکشید و مسعود کیمیایی از این مقام استعفا داد.
علی موسوی گرمارودی، متولد 1330
قم، شاعر و نویسنده، دارای دکترای ادبیات فارسی ازد انشگاه تهران و کارشناسی ارشد
حقوق قضایی
کتابها: نُه کتاب شعر
با نامهای: عبور، در سایه سار نخل ولایت، سرود رگبار، چمن
لاله، خط خون، دستچین، باران اخم، گزیده شعر نیستان،
تا ناکجاآباد و گزینه شعرهایش به انتخاب بهاءالدین خرمشاهی است.
در اسفند ۱۳۵۷ شوراى انقلاب،
موسوى گرمارودى را به سرپرستى سازمان آموزشى نومرز منصوب کرد.
او دارای مقام و منصب های زیر بوده است.
مسئول ماهنامه ادبی گلچرخ، مدیریت تالار
وحدت
رهبر مذهبی
کلیمیان ایران . راب داوید شوفت
محمد حسین غروی (پدر فرهاد غروی، کارمند بازنشسته
گمرک)علی مفاخری (پدر علیرضا مفاخری، کارگر جنرال تایر)کریم زرینه (پدر کامران زرینه، سرهنگ نیروی دریایی)علی براتی (پدر محمدرضا براتی، کارگر شرکت نفت)مهدی آزادبخت (پدر مجید آزادبخت، حسابدار)