صدا، صدای کدامین خلیدن ِ سرخ است
که رغم نعره ی رعد،
و سعی دائم ابر،
گسست هستی را
اگر چه آنی چند؟
صدای عاطفه خاموش بود و شگفت!
شکست بغض خدا را
به وقت دیدارش
بر آستان وداع
و عنفوان شروع !

شکست بغض خدا را
و اشک جاری شد
در امتداد غروبش به دامن البرز.

چه رفت بر سرش آن دم که ضجه اش حتا
به مادرش نرسید؟
کسی نمی داند، که عاطفه آن روز
به جرم بودن ِ خویش
- به جرم زن بودن-
چگونه می لرزید
به واپسین رقصش
فراز چوبه ی دار؟!
کسی نمی داند
که مرد ِ او آیا
-اگر که مردی بود!-
برای عاطفه اش
دو قطره اشکی ریخت؟!
کسی نمی داند که اهرمن آیا
- چنان که می گویند-
شریک عاطفه بود!؟
کسی نمی داند
کسی چه می داند
هزار عاطفه شاید، به جرم عاطفه هاشان
اسیر اهرمنند!
و لی حکایتشان
به گوش کودنمان
نمی رسد انگار!

ویدا فرهودی

__________________

ویدا فرهودی در مرداد ماه 1335 در تهران به دنیا آمد. دوران دبستان و دبیرستان را در یکی از مدارس فرانسه زبان تهران به پایان رساند و سپس در رشته ی علوم سیاسی به ادامه ی تحصیل پرداخت. دلمشغولی اصلی او اما، از همان دوران مدرسه هنر و به ویژه شعر بود گرچه نقاشی و خوشنویسی نیز می کند. او از سال 1999 میلادی، ساکن فرانسه است. از او مجموعه شعر های زلف اندیشه( انتشارات روشتگران- تهران)، بر گونه های سرخ شکفتن( انتشارات روشتگران- تهران)، ای شعر پروازم بده(انتشارات پیام-تهران) موج خواهش (ترجمه اشعار به انگلیسی توسط مناواز الکساندریان) منتشر شده است. در ترجمه: آخرین گفتگوهای بورخس(انتشارات حمیدا- تهران)، گمان کردن، رویا دیدن و نوشتن- 30 گفتگو با بورخس (انتشارات فرزان روز- تهران) و خورشید خاموش(ترانه های فیل کالینز و گروه جنزیس) به چاپ رسیده اند. او در گذشته در ایران با مجلات ادبی در زمینه شعر و ترجمه همکاری داشته و در حال حاضر آثار خود را بیشتر در سایت های فارسی زبان منتشر می کند. مجموعه جدیدی از سروده های او در دست چاپ است و به زودی به بازار کتاب عرضه خواهد شد.