vendredi, février 01, 2008
در حسرت نمایشهایی که ندیده ام
اربات پونتیلا و نوکرش ماتی اثر برتولت برشت در تئاتر شهر پاریس را نتوانستم ببینم. این نمایشنامه با بازی چارلی چاپلین با نام روشنایی های شهر به صورت فیلم بر روی پرده آمد. آن بخش دو شخصیتی بودن یک بورژوا در این نمایشنامه خیلی خوب پروده شده و به صورت کاریکاتور دردناکی در امده است که بسیار تکان دهنده ولی واقعی است. آخرین نمایش پپه دلبونو را هم متاسفانه ندیدم، برخی از دوستان دیدند و گفتند فوق العاده است! برخی از دوستان هم دیده بودند و گفتند به زحمت تا آخرش را تحمل کردیم و برای من فقط حسرتش ماند.البته در ماه نوامبر در همان تئاتر روند پوئن شانزه لیزه، اجرای تکان دهنده ای از رودریگو گارسیا دیدم به نام امروز خاکسترم را بر روی میکی بریزید که بسیار قوی و تکان دهنده بود و حتماً در موردش خواهم نوشت. در مورد حکایات لافونتن به کارگردانی رابرت ویلسون برایتان نوشتم. فردا شب رویای یک شب نیمه ی تابستان از شکسپیر به کارگردانی توماس اوسترمایر را در تئاتر شایو خواهم دید. در مورد توماس اوستر مایر کارگردان برلینی و کارهایش زیاد نوشته ام و اگر باز هم حرفی ماند برای نوشتن، درباره این کارش هم خواهم نوشت. دیشب نمایش کاترین هایبورن کوچک اثر هاینریش فون کلایست به کارگرانی آندره آنگل در آتلیه برتیه که یکی از پنج تئاتر ادئون است را دیدم و آنقدر از دریافت آن همه زیبایی و عشق و هنر و بازی های خوب و قوی شاد و مسرورم که قادر به بیانش نیستم. در اولین فرصت درباره اش خواهم نوشت. این نمایش زیبا تا بیست و سه فوریه بر روی صحنه است. دیدنش را به شما توصیه می کنم.
Libellés : Rodrigo Garcia, Théâtre






















