mercredi, mars 30, 2011
لوییز، خل است
نمایش «لوییز، خل است» اثر نویسنده فرانسوی متولد آمریکا، لسلی کپلان و با برداشت و بازی فردریک لولیه و الیز ویژیه، نمایش یک ساعته و کمدی دلنشینی است و نمونه خوبی از «نوشتار زنانه»، زبان نمایش ساده، عمیق، شاعرانه و موزون است یعنی تکرار سئوالات ساده از جانب یکی از زنان و تأمل بر روی معنای کلمات (مانند یک مانترا) و بازی با لحن ها و معناهای همان سئوالات کودکانه ما را به ژرفای کلمات و واژه ها می برد و درهای دنیای اسرارآمیز و هستی زنانه را برایمان باز می کند
زنها، هر دو از لوییز سخن می گویند و لوییز در صحنه غایب است. طبق نظر روانشناسان گاه هنگامی که دو نفر دارند از سوم شخص مفرد غایب حرف می زنند، در واقع دارند خود را بیان می کنند؛ پس در واقع دو زن، به جای حرف زدن درباره لوییز به نوعی دارند خود را بیان می کنند و با بیان رسا و گاه نامفهوم خود، درهای دنیای درونی خود را به روی تماشاگر می گشایند، دو هنرپیشه مسلط و قوی در میان دکوری مناسب و گاه متحرک، بدون این که در دام پورنوگرافی (پس گرفتن واژن و نشان دادن پایین تنه به عنوان نماد جنسیتی و گذاشتن آن در معرض نگاه عموم و ارائه بی وقفه و غیرضروری آلت تناسلی در تمامی لحظات) بدون اینکه در این ابتذال بیفتند ذره هایی از زندگی زنی که شاید نامش لوییز باشد را در خصوصی ترین لحظات نشان می دهند، زبان نمایش به دلیل تکرار کلمات و تغییر ریتم، لحظاتی موزون می شود و از ریتم خاصی برخوردار است که به آن جان می بخشد و به نمایش تحرک می دهد।نمایش گاهی در عین سادگی بسیار، فلسفی می شود و سئوالاتی را درباره هستی مطرح می کند و این جای تعجب ندارد چرا که لسلی کاپلان درس فلسفه خوانده است و نگرش فلسفی دغدغه اش بوده، لسلی کاپلان را بیشتر به عنوان رمان نویس می شناسند؛ نمایش « برای لحظاتی دو زن با همین ریتم بر روی صحنه برایمان ترانه ای را با همین کلمات و به شیوه رپ و تکنو می خوانند!
زبان نمایش، زبان ساده ای است که به حمام می رود و سر خود را با شامپو می شوید و زبانش چنان ساده و آشنا و به خصوص است که کلماتش را در هر جای دیگری مشاهده کنی ، پی خواهی برد که چرا می گوید :«تو کلمات مرا دزدیده ای! تو به اعتماد من خیانت کرده ای! تو حرف ما را در جایی دیگر، برای کسی دیگر بازگو کرده ای!»زبان نمایش، به روانی و شفافیت آب جاری است « لوییز، خل است» پس از «تمام زندگیم، من یک زن بوده ام» دومین تجربه لسلی کاپلان برای اجرای تئاتری بوده است که در تا یکشنبه شب در خامه شعر پاریس به روی صحنه بود
بخشی از مکالمه دو زن را بشنوید
Libellés : Littérature, Théâtre






















